Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Μπλανάς Γιώργος - η αναπόφευκτη ανθηρότητά σου



Κουράστηκα πολύ να σε κρατήσω
μέσα στα όρια του δικού μου χρόνου·
κι ώρες-ώρες μ’ εξόργιζε εκείνη
η παιδική σου επιμονή
να κρύβεσαι πίσω απ’ το σχήμα των πραγμάτων
αφήνοντάς με μοναχό
με μιαν απορία φρικτή
για το πάθος μου να κλείσω
όλο το βλέμμα μου σε μια εικόνα
όλη τη σκέψη μου σ’ ένα τραγούδι.

Κουράστηκα καλώντας σε κι όμως
ήξερα πως όλοι
κάποτε μεγαλώνουμε
-κι εσύ μαζί-
ξεπερνώντας το σχήμα
του βλέμματός μας, τον ήχο
των τραγουδιών που σαλεύουν
-ζούδια μηδαμινά-
στα τεράστια δάχτυλά μας.