Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

Γιάννης Ρίτσος - Αν μπορούσες ν' ακούσεις







"frozen dreams" by Michael Hurtack


Αν δεν μπορείς να μ’ ακούσεις, δεν μπορώ να μιλήσω.

Η φωνή μου μπερδεύεται στην ίδια τη βουή της

σα μια μύγα σ’ ένα άδειο ποτήρι που το σκάπασε ένα γέρικο χέρι.

Κι είναι πολύ χαιρέκακοι οι γέροι όταν διασκεδάζουν.

Οι λέξεις κάθονται κρυμμένες ανάμεσα στα γράμματα.

Μια λυπημένη γυναίκα χτενίζει τα μακριά μαλλιά της

μπροστά στον καθρέφτη. Κοιτάει κατάματα το πρόσωπό της·

κοιτιέται μες στα κίτρινα μάτια της και βλέπει

το αργό προφίλ της. Αν μπορούσες ν’ ακούσεις

θα σού ’δειχνα ταυτόχρονα το προφίλ και το πρόσωπο

     ολόκληρο

και το μακρύ, αντεστραμμένο ποτάμι των μαλλιών της. Ναι,

ολόκληρο το πρόσωπο σαν άγαλμα περιστρεφόμενο

που παίρνει απ’ το βλέμμα σου την κίνηση και το αίμα.

                     Πράγα, 11.1.60

Συλλογή: «Χρωματικές λεπτομέρειες» (1960).
Γιάννης Ρίτσος: «Ποιήματα», εκδ. Κέδρος