Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

τα χέρια μου ... τα δυνατά














τα χέρια μου απλώνουν
γίνονται κλαδιά
τυλίγουν τους εφιάλτες μου σφιχτά
να μην ξεφύγουν
και ταράξουνε ξανά
τον λιγοστό μου ύπνο

τα χέρια μου διπλώνουν
κλείνουν φιλιά
χάδια γλυκά
χρώματα και χαρά
να τα φυλάξουν
όταν θα' χει ξαστεριά
να μου τα δώσουν δώρο

τα χέρια μου γίνονται γροθιά
να πολεμήσουν τα στοιχειά
που με κυκλώνουν
με τη γροθιά χτυπώ γερά
γκρεμίζω τα ουρλιαχτά
γίνομαι ΕΓΩ ξανά
υπάρχω ακόμα!

Silena 30/10/2010