Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

ασήμαντες ρωγμές


ασήμαντες ρωγμές
μεγαλώνουν,
χάσματα γίνονται
μα γέφυρα στη νόηση καμιά

ραγισμένες υπομονές
θολώνουν τη θέαση του απείρου
που πάντα αναζητώ

σιγά,
μη μου ξυπνήσεις το θυμό
μη μου τρομάξεις το στεναγμό
και πεταχτεί από το στήθος
σα κραυγή
λάβα που κοιμάται αιώνες
στα έγκατα της ψυχής μου!

ασήμαντες ρωγμές
με μια αγκαλιά θα δέσω το κενό
δύναμη θέλει η πίστη
κι η αγάπη υπομονή και βλέμμα καθαρό

silena 11/11/2010