Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

Ηλίας Γκρης - το ερπετό που ξυπνάει








painting by Trine Meyer Vogsland


17 Νοέμβρη 1989

Θητεύσαμε παιδιά στη νύχτα με ένα σταφύλι θυμού ατρύγητο.
Τι αμό­λυντη περηφάνια είχαν τα λόγια μας φωτίζοντας το θαύμα,
που θαύμα δεν έγινε.

Είναι από τότε που η μνήμη ερπετό ξυπνάει
και τρώει απ' τη θλίψη και ύστερα λουφάζει σε τάφο συλλημένο,
γιατί πάντα θα ανθίζει η στοργή για τα ναυάγια που επιστρέφουν παράδοξα όπως σκιές του φονιά μέσα στα όνειρα.

Και είναι από τότε που βγάζουν στο σφυρί τα κουρέλια
εκείνου του πάναγνου έρωτα· του πάναγνου έρωτα.
Και όσοι τάχθηκαν πρώτοι, εξαρ­γύρωσαν την κραυγή μας ερήμην.

Από κείνη τη νύχτα, ό,τι και αν πω, φωνάζει σαν  αίμα.


Από τη συλλογή Η Έφεσος των Αλόγων, εκδ. Δελφίνι, 1993