Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

ποτέ δεν άντεχες τα δάκρυα...






painting by Roxanne Steed


μιλούσες για τους τυφλούς
και ψηλαφούσες τα μάτια μου

τραγουδούσες για τους παράφωνους
και σιγοψιθύριζες το ρυθμό της τρέλας σου

με το πινέλο στο στόμα δοκίμαζες
να ζωγραφίσεις την απόγνωση ή τη γνώση
ακόμα δεν ξέρω!

μα μια μέρα ξαφνικά, σ΄ακούω να λες
είσαι το φως μου,
είσαι το μελωδικό μου τραγούδι
είσαι η ζωγραφιά που φτιάχνουν τα όνειρά μου
είσαι... Εσύ

αυτά είπες
κι έκλεισες τα μάτια σου.

Ποτέ δεν άντεχες τα  δάκρυα!

silena 3/11/2010