Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

το συντριβάνι των ονείρων..











το χέρι μου απλώνω
αγγίζω το νερό
στο συντριβάνι το μικρό
των πιο γλυκών μου ονείρων

με την καρδιά ανυπόμονη
σε  ξέφρενο ρυθμό να πολεμά,
να βγει, να δει
για να πιστέψει

το χέρι μου απλώνω
το μέτωπο ακουμπώ
για να δροσίσω το δέρμα το καυτό
από δυο αιώνων προσμονής, τους ήλιους

silena 6/11/2010