Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

ξέρεις...όπως κι η θάλασσα











click as usual!


με την ταχύτητα των δευτερολέπτων
μεθάω,
τα λάθη μου μετράω

μα τα σωστά?
μένουν εκεί στα σκοτεινά!
ξεχασμένα, μακρινά

εσύ,
μιλάς πολύ
η γύμνια να κρυφτεί,

κοιτάζεις λίγο,
το βλέμμα σου μην προδωθεί

ξέρεις,
συνεχίζω να ξυπνάω τα βράδια
τρομαγμένη
και να περπατάω
να περπατάω
με την ψυχή ξυπόλητη
στον υγρό δρόμο
να περπατάω
μέχρι η γαλήνη ν' αγγίξει το νου μου
τον ταραγμένο

ξέρεις,
συνεχίζω να ξυπνάω τα βράδια
τρομαγμένη
και να αφουγκράζομαι
την ανάσα της νύχτας
το στεναγμό του φεγγαριού
το παράπονο των αστεριών

ξέρεις,

οι λέξεις μου
γίνανε διάφανες πια,

οι σκέψεις μου
παραμένουν σιωπηλές
μα έχουν κι αυτές καταλαγιάσει
όπως κι η θάλασσα

ξέρεις,
όπως κι η θάλασσα

είναι κι αυτή γυναίκα
και καταλαβαίνει...

Silena 29/12/2010