Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

στις άκρες...








*just click the painting



στις άκρες των δαχτύλων
μια στιγμή

στις άκρες των χειλιών
ένα φιλί

στις άκρες των ματιών
ένα αστέρι

στις άκρες του μυαλού
επιθυμία, μαγεία, σαγήνη

silena 30/11/2010

κάποιος κοιτάζει μα δεν είμαι εγώ..
















painting by Lidija Ivanek
*click to find!


κάποιος κοιτάζει μα δεν είμαι εγώ,
λαθρεπιβάτης της ζωής μου
σκληρός κριτής της θύμησής μου
διατάζει τις στιγμές
ν' αναλωθούν στο πουθενά,
στο τίποτα

κάποιος κοιτάζει μα δεν είμαι εγώ,
συλλέγει τις χαρές μου
διαλέγει τις σιωπές μου
τα δάκρυά μου τα σκορπά,
βροχή
στο άπειρο

κι εγώ

ανύποπτη
αθώα
κάθομαι στη σκιά
τη λάμψη των ματιών μη χάσω
τη φλόγα των χειλιών μη χάσω
το όνειρο στα χέρια μου κρατώ
αγαπημένο, τρυφερό
με ιστορίες για παιδιά, μεθώ

silena 30/11/2010

Pablo Neruda - Σκυφτός στο δειλινό


 
 
 
 
 
 
 
 
painting by by Judy Mackey
*the usual click it's necessary
 
 
Σκυφτός στο δειλινό ρίχνω τα δίχτυα μου θλιμμένα
στα ωκεάνια μάτια σου.

Εκεί αποσύρεται και φλέγεται μέσα στην πιο ψηλή φωτιά
η μοναξιά μου που τινάζει τα χέρια της σα ναυαγός.
 
Κάνω σινιάλα κόκκινα στα μάτια σου που απουσιάζουν
και κυματίζουν σαν τη θάλασσα στα πόδια ενός φάρου.
 
Μόνο σκοτάδια κρύβεις μέσα σου, γυναίκα μακρινή, δική μου
κι από το βλέμμα σου αναδύεται καμιά φορά η ακτή του τρόμου.
 
Σκυφτός στο δειλινό ρίχνω τα δίχτυα μου τα θλιμμένα
σ' αυτή τη θάλασσα που αναταράζει τα ωκεάνεια μάτια σου.
 
Τα νυχτοπούλια ραμφίζουν τα πρώτα αστέρια
που σπινθηρίζουν όπως η ψυχή μου όταν σ' αγαπώ.
 
Καλπάζει η νύχτα στη φοράδα της τη σκοτεινή
σκορπίζοντας γαλάζια στάχυα πάνω στους αγρούς.
 
Από τη συλλογή "20 Poemas de amor y una cancion deseperada"

Μτφ. Τάκη Βαρβιτσιώτη
"Πάμπλο Νερούδα - Ποιήματα", έκδοση Νεφέλη 1982

Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

άφησέ με...











painting by Maria Pace-Wynters
*a click is necessary!

με τη μάσκα της αθωότητας
νομίζεις πως κοροιδεύεις
τους κοινούς θνητούς
όμως,
κανείς δε γελιέται
κανείς δε γελά

άφησέ με να συρθώ στα πόδια σου
να εκλιπαρίσω για αποδοχή

άφησέ με να γκρεμίσω τα όνειρά μου
μπροστά σου, για να πιστέψεις

άφησέ με να ξεχάσω να αναπνεύσω
το μολυσμένο αέρα της αστείας εμπνευσμένης σου κενότητας

άφησέ με να συρθώ στα πόδια σου
να σου δώσω την εικόνα της άδειας μου ψυχής
για να ντυθείς

silena 29/11/2010

Rainer Maria Rilke - Was wirst du tun, Gott










Rainer Maria Rilke
(4 December 1875 – 29 December 1926)


Όταν πεθάνω, Θε μου, τι θα κάνεις;
Εγώ ’μαι το κανάτι σου (κι αν σπάσω;)
Εγώ ’μαι το πιοτό σου (κι αν χαλάσω;)
Κι είμαι το φόρεμά σου κι η δουλειά σου,
κι όταν χαθώ, χάνεις κι εσύ την έννοιά σου.

Αν λείψω, σπίτι πια κι εσύ δε θάχεις,
όπου θερμά και κοντινά λόγια να σε
καλωσορίζουν.
Κι από τα κουρασμένα πόδια σου χαμαί θα πέσουν
τα βελουδένια σάνταλα, αυτά που εγώ είμαι.

Ο μέγας σου μανδύας θα σ’ αφήσει.
Το ανάβλεμμά σου, που θερμά
σα μαξιλάρι τόπαιρνε το μάγουλό μου,
θάρθει και θα με ψάχνει για πολύ -
κι όταν ο ήλιος πια θα βασιλέψει
στην αγκαλιά θα γείρει που θ’ απλώνουν
κρύα λιθάρια.

Ω Θε μου, τι θα κάνεις; Πώς φοβάμαι.

Rainer Maria Rilke

από το «Βιβλίο των ωρών»
μτφ: Δ. Οικονομίδης
περιοδικό ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, τ. 807, 15/2/1961

η ψευδαίσθηση της ολοκλήρωσης










"obsession" by Allison Pratt
*the click is necessary!


κάθε νύχτα ψάχνω τα χέρια μου
εξονυχιστικά
να βρω ξανά τη λάμψη
τη λυτρωτική, της ελπίδας
που κρατούσα με τέτοια τρυφεράδα
μη και σκορπίσει στο σύμπαν

κάθε νύχτα βρίσκω τα χέρια μου
άδεια και στεγνά
η λάμψη πήγε να συναντήσει το φεγγάρι,
κουράστηκε τα δάκρυά μου να μετρά
και οι καθρέφτες της ψυχής, την τύφλωναν τόσο!

κάθε νύχτα πόσο μικραίνουν, πόσο μακραίνουν
οι δυνατότητες τ' ουρανού!
κάθε νύχτα πόσο κατακερματίζεται
ο θρίαμβος του ανθρώπου
πάνω στην ψευδαίσθηση της ολοκλήρωσης!

silena 29/11/2010

σκόρπιες θύμησες








painting by Karla Nolan
*don't forget to click the image


εύθραυστες λέξεις
που σπάνε με το πρώτο φύσημα του ανέμου
κρύσταλλοι μιας ανέμελης παιδικότητας
που είχα και έχασα σε μια στιγμή
σκόρπιες θύμησες που χάθηκαν στη θάλασσα της λήθης

από τότε ο ουρανός είναι τόσο σκοτεινός!

Silena 29/11/2010

αθωότητας παιχνίδια











painting by Laurie Justus Pace
*just a melody click !


ονειρεύτηκε ο κύκλος μου απόψε
πως άλλαξε το σχήμα του,

σαν το παιδί που μέτραγε τ' αστέρια
και θαμπώθηκε

κι έλλειψη έγινε μαγική
της γης να μοιάσει,

με τ'άλλα αστέρια να στροβιλιστεί,
γύρω απ' τον ήλιο να πετάξει
δίχως να καεί
κι ακόμα πιο ψηλά,

να μεταμορφωθεί,
πλανήτης φωτεινός
απ' όλους τους πλανήτες μου,
πιο στοργικός
και τώρα να..
στην αγκαλιά κρατάει τις τρυφερές μου λέξεις
για να τις κάνει όνειρο παιδιού
στο σύμπαν να σκορπίσει
βαθύ αναστεναγμό
χαμόγελο γλυκό
την αθωότητα ξανά να μου χαρίσει

Silena 29/11/2010

Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

stardust










"Stardust" by Donna Holdsworth
*don't forget to discover the music behind the painting!

φυγή για το άπειρο
κατακερματισμός της λογικής
αδιαφάνεια ψυχής
σπασμένοι καθρέφτες και ψεύτικα όνειρα
κι ο σκοτεινός εαυτός μου να εκλιπαρεί
για μια ματιά, για ψήγματα σημασίας
τον άλλο μου εαυτό, τον φλύαρο

διαστέλλεται η μνήμη μου
για να χωράει τις αγκαλιές
οι λέξεις ανάγλυφες για να τις ψηλαφώ
εγώ η τυφλή με την προδομένη ακοή
και τη λαθεμένη διαίσθηση

γράφω μαύρα σημεία
στο λευκό
αγγίζω κόκκινες στιγμές
στο αέρινο
διψάω για φιλί
στο απέραντο της θάλασσας
αγαπάω
της φωτιάς το χορό που άτακτα λικνίζεται
κλείνω τις ρωγμές της φαντασίας
με τα όνειρα...

Silena 28/11/2010

για να εφεύρω το όνειρο..











painting by Amy Tuso
(click is necessary!)


στη βαθιά μελαγχολία της απρόσμενης χαράς
βουλιάζω
στης νύχτας μου τη σιωπή αφουγκράζομαι
ν' ακούσω μια λέξη
στο λευκό των χειλιών μου
γράφω
λέξεις ακατάληπτες, με ανεξίτηλο μελάνι
στου φεγγαριού το φως
χορεύω
για να εξευμενίσω τους πλανήτες
για να εφεύρω το όνειρο
για να καταργήσω το χρόνο!

Silena 28/11/2010

ίσως για να ...










a click it's necessary!!



άκουγε σε βινύλιο το Amado Mio
και δάκρυζε

ζήλευε το φως των αστεριών
και πάντα μ' αυτά στόλιζε τις ζωγραφιές της
σα για να "κλέψει" κάτι από τη λάμψη τους

αναστάτωση ένιωθε
σαν το χέρι του, το δικό της αγκάλιαζε στοργικά

ήταν η σελήνη του και το ήξερε!

ώσπου μια ξαφνική καταιγίδα τον πήρε για πάντα μακριά...

ίσως για να πιστέψει στη μοναδικότητα
μα και τη μοναξιά της ανθρώπινης ύπαρξης?

ίσως για να πάψει να αναλώνεται σε θυμούς, λύπες, στεναγμούς
που ποτέ δεν άξιζαν?

ίσως για να μάθει με τον τρόπο τον πιο σκληρό
πως η ζωή αγαπάει τους δυνατούς?

ακόμα ψάχνει την απάντηση!!

Silena 28/11/2010

Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

το πεφταστέρι










click the starry image as usual!



θυμάται
θυμώνει,
θάλασσες τα μάτια
θεριό η ψυχή

κλαίει
κραυγάζει,
κλειδώνει ψυχές
στο ντουλαπάκι της λήθης

γαληνεύει
γητεύει,
γοητεύει και γοητεύεται
από την ανάσα της νύχτας εκείνης
που μέτρησε τ' αστέρια

αναπνέει
αγκαλιάζει
αγαπάει,
ανεβαίνει ψηλά
μετράει φεγγάρια
αγγίζει όνειρα

κάνει ευχή
και πέφτει!

silena 27/11/2010

 

Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

under the moonlight










painting by by Judy Mackey
*and don't forget, the usual click...


φεγγοβολάει η σελήνη ανυποψίαστη
πώς θα μπορούσε άλλωστε να φανταστεί
πως η τροφή μου είναι ο άνεμος
πως το νερό μου είναι το φιλί
πως το χάδι μου είναι η ανάσα σου

σφυροκοπάει η καρδιά στο στήθος μου
σαν άλογο καλπάζει
αδάμαστο
ψάχνει τη δίοδο να βρει
να εκφραστεί
να ξελογιάσει τις στιγμές και τ' άσχημα όνειρα

κυλάει ο χρόνος, ποταμός ορμητικός
με παρασέρνει
μου ραγίζει τις μνήμες για να μη πονώ
κι έπειτα σα παιδί με παίρνει απ' το χέρι
κι εγώ..ακολουθώ, δίχως λέξη να πω
όταν μιλούν τα δάκρυα, η φωνή σωπαίνει

Silena 26/11/2010

ακόμη έχω τ' αλάτι στα χείλη





painting by Roxanne Steed


*click the image as usual!

ήταν τόσο απελπισμένη η θύμηση
που παραλίγο να κάψει τα σημάδια του απείρου

ήταν τόσο δυστυχισμένη η ματιά
που μαύρισε τον ουρανό για να της μοιάσει

ήταν τόσο μπερδεμένος ο λαβύρινθος του νου,
ζάλη μαζί και στρόβιλος θαλασσινός

ακόμη έχω τ' αλάτι στα χείλη..

Silena 26/11/2010

Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

θυμός και θλίψη

 







 painting by Nancy Eckels



*just click the image 

θυμός και θλίψη
την ίδια γεύση έχουν
την πικρή
και ξεπετάγονται στα ξαφνικά
σαν απ' της γέννας τον τελευταίο σπασμό

μαύρη βάφουν την καρδιά
στα μάτια φέρνουν σκοτεινιά
τα όνειρα σκοτώνουν
τη σκέψη τη γλυκιά
σκορπίζουν μακριά

λόγια δεν υπάρχουν
να περιγράψουν την απώλεια
μόνο ένα δάκρυ
να θολώνει το βλέμμα
και τα χρόνια που περνούν
την τρομαγμένη μου καρδιά κοιτούν
τους στεναγμούς της θλίψης
ακυρώνουν
τη μνήμη σβήνουν κι εγώ ξεχνώ
πως ο αληθινός εχθρός
είναι ο ίδιος μου ο εαυτός!

Silena 25/11/2010

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Νίκος Καρούζος - Τι είπα κάποτε σ' έναν ιπτάμενο










painting by JLO
*απαραίτητο το κλικ στην εικόνα!

Σαν αφαιρέσεις από τον ήλιο την λαίμαργη αστρονομία
δεν είναι πιότερος από μιά πυγολαμπίδα που διαστέλλει
την κίνηση μέσ' στο άναυδο σκοτάδι.
Δεν έχει πόσιμη σημασία να σταλάξουμε
τσιγγούνικες αλήθειες και σταγονίδια βεβαιότητας
δεν έχει ούτε μιά πρωτοτυπία η ξεμυαλίστρα η εξυπνάδα
πρωτότυπος είναι εκείνος που δικάζει τις λέξεις
εκείνος που βάζει ποινές ολοένα στα δάχτυλά του
την ώρα που σέρνουν έρημα την άλαλη πένα.
Δεν έχει μητρότητα ο ίλιγγος
δεν έχει πατρότητα η νύχτα.
Μίλησα κι άλλοτε γι'αυτά τα χαρτόνια.
Οι σκοτεινοί μας σύντροφοι: οι άκρες και τα μάκρη
με του κύκλου τ' άγρια δώρα μας κοροιδεύουν.
Έχοντας πιά ξεπέσει ο γέροντας Ευκλείδης
ειν' απόβλητο το μήκος ως πράξη του σύμπαντος
και το ύψος ανεύρετη μελωδία στα πλάτη...
Τράβηξα την σκονισμένη αιωνιότητα σαν κουρτίνα
με τόση ευκολία και τά 'χασα βλέποντας
το λάγνο τίποτα της αναφρόδιτης καμπύλης!
Ο άγγελος τότε του έαρος μου φώναξε: -Μη στενεύεις,
αγίαζε μονάχα, μη σκοπεύεις, κι απ'το μειλίχιο
δαιμόνιο της αγάπης πιο περ' ακόμη τράβα κι ας είπες
θα κομματιάσω τον κόσμο για να ματιάσω
τη δύναμη της αλήθειας.
'Ελα, λυτρώσου τώρα κι απ' του ερωτήματος την έλλειψη
να γίνεις ομορφότερος να μείνεις όντως μόνος...

Ν. Καρούζος
Χορταριασμένα Χάσματα,1974
 
Πηγή: το διάβασα στο blog του Ιπτάμενου Ολλανδού και μ'ενθουσίασε!
http://monopoihmata.blogspot.com/2009/02/blog-post_1216.html

απόψε, δε θέλω να ξεχάσω!










painting by Kim Roberti


*just click on the image


στη γωνιά έτρεξα να κρυφτώ
να εξαργυρώσω τα χρόνια
που ξόδεψα σπάταλα
σε άλογες σκέψεις,
σ' άπιαστα όνειρα,
σε ψεύτικα φιλιά

στη σιωπή έτρεξα να χαθώ
πριν με προλάβει το βλέμμα
που καλεί
που προσκαλεί
που γητεύει
κι αφήνει το κενό
για να θυμάμαι!

γι' αυτό απόψε
φίλα με πολύ
γιατί απόψε,
δε θέλω να ξεχάσω!

Silena 23/11/2010

για ήλιο έχει τα μάτια σου









painting by Annie O' Brien Gonzales*
*just click the image!!
το πρόσωπό σου
διάφανο σαν την αλήθεια,
ν' αναζητήσω με ωθεί
όσα στο βάθος της ψυχής μου
είναι κρυμμένα

σαγήνη και μυστήριο μαζί
πόθου πηγή πρωτόγονη
και μια αναστάτωση γλυκιά
και να...
η ψυχή μου σπαρταρά,
τα μέλη μου λυγίζουν,
η φωνή ριγεί και τα μάτια μου δακρύζουν

όλη η πραγματικότητα που πίστεψα
γκρεμίζεται σε μια στιγμή
κι απ' τα ερείπια ανατέλλει
το σύμπαν μου
καινούργιο και φωτεινό

για ήλιο  έχει τα μάτια σου
για φεγγάρι τα όνειρά σου
και γι' αστέρια τα δάκρυά μου

silena 23/11/2010

Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

Νικηφόρος Βρεττάκος - Ἕνας μικρότερος κόσμος









painting by Joan Miro "the red sun"


Ἀναζητῶ μίαν ἀκτὴ νὰ μπορέσω νὰ φράξω
μὲ δέντρα ἢ καλάμια ἕνα μέρος
τοῦ ὁρίζοντα. Συμμαζεύοντας τὸ ἄπειρο, νἄχω
τὴν αἴσθηση: ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε μηχανὲς
ἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγες· ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουν στρατιῶτες
ἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγοι· ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε ὄπλα
ἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγα, στραμμένα κι αὐτὰ πρὸς τὴν ἔξοδο
τῶν δασῶν μὲ τοὺς λύκους· ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε ἔμποροι
ἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγοι σε ἀπόκεντρα
σημεῖα τῆς γῆς ὅπου ἀκόμη δὲν ἔγιναν ἁμαξωτοὶ δρόμοι.
Τὸ ἐλπίζει ὁ Θεὸς
πὼς τουλάχιστο μὲς στοὺς λυγμοὺς τῶν ποιητῶν
δὲν θὰ πάψει νὰ ὑπάρχει ποτὲς ὁ παράδεισος.

Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

ναι, γιατί είμαι εσύ...













ναι στ' απαγορεύεται σε ψάχνω
έτσι για να είμαι το όχι
στο ναι του ανυπόφορου πλήθους
που σ' ακολουθεί

ναι γιατί δεν είμαι εγώ
όταν σε ψάχνω
είμαι εσύ
γιατί
κυριαρχείς μέσα στη σκέψη μου
κυριαρχείς μες στην καρδιά μου
γιατί είσαι εσύ
δεν είμαι εγώ

Silena 21/11/2010

σε ψάχνω

ένα από τα πιο αγαπημένα ελληνικά τραγούδια...
εκεί σε ψάχνω κι εγώ!
γιατί βαρέθηκα ν' αλλάζω χρώματα
για να με αγαπάνε...
τόσο αδυσώπητη
η ανάγκη ν' αγαπιέμαι!!!

στης νύχτας το μαξιλάρι



στης νύχτας μου το μαξιλάρι
θα απλώσω την ψυχή μου
την ανυπόμονη
που περιμένει
κάθε καλοκαίρι
να' ρθει ο ήλιος
να ζεστάνει την καρδιά

silena 2010

πού πήγανε τα όνειρα;








painting by Noah Li  Leger



με το κλαδί του δέντρου,
τ' ανυπόμονο
η νοσταλγία μοιάζει
και μεγαλώνει,
ολοένα πιο πολύ
κάθε που ο ήλιος το φιλί του στέλνει
στου ορίζοντά μου, το σημείο,
το πιο ψηλό

κι οι μνήμες,
έρχονται και φεύγουν
κι η δίψα,
πιότερο τα χείλη μου στεγνώνει
κι η απουσία,
τόσο σκληρή και παγερή μαζί

πού πήγανε  τα όνειρα;
πού χάθηκε η αγάπη;
δεσμά και λεφτεριά έγιναν
το ανυπόφορο κενό
που το μισώ
και το πληγώνω κάθε δειλινό!

Silena 21/11/2010

Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010

όνειρο, ουρανός, φλόγα..










painting by Jacqui Faye



μέσα στου ονείρου μου τη σφαίρα,
οράματα βλέπω από άλλες ζωές
και τρομαγμένη πετάγομαι
κοιτώ τριγύρω,
το πρόσωπό μου αγγίζω
για να πιστέψω πως...
ένα όνειρο ήταν μόνο
και πέρασε!

μέσα στου ουρανού το απέραντο,
άπληστο το βλέμμα μου
γεμάτο πόθο ασύγκριτο
γεμάτο λαχτάρα για..
το σύννεφο που φέρνει ο άνεμος κοντά
απίθανες αποχρώσεις ελευθερίας
υπέροχες στιγμές
ανάλαφρες
κι εγώ λευκό πανί
ν'αρμενίζω στα γαλανά νερά...

μέσα στη φλόγα του χορού,
γυμνή χορεύτρια τα χείλη μου ακουμπά
κι εγώ ανατριχίλα νιώθω
την κοιτώ
τα μακριά μαλλιά της
τόσο κόκκινα σα τη φωτιά
μπροστά στα μάτια μου τα φέρνω
τυφλή ψυχή μου μη ρωτάς
ποιό χρώμα σου ταιριάζει
ποιά σκέψη σε ταράζει
ποιός είν' ο ρυθμός ο πιο γλυκός
που στοιχειώνει τον ύπνο σου
όταν οι σταγόνες της βροχής
αναπνέουν αναστεναγμούς!

Silena 20/11/2010

Έκτωρ Κακναβάτος







painting by Stephen Magsig


Φωνή μου ράτσα υψικάμινου

Πρώτον: σε θέλουνε ακίνδυνη και να ξεχνάς·
κι ύστερα καλή μ'αυτούς φιλεναδίτσα
τρυφερή
υποσχετική
οι αχρείοι.

Φωνή μου ράτσα υψικάμινου από πλευρό
ανοιχτό του αίλουρου, της ανηφόρας
απ'τα εννιά σκοινιά του βούρδουλα
κι ο ήλιος φίδι μες στο σύρμα.
Μην ξεχάσεις· φτύσ'τους.

Ας περιμένουν να σε σβήσω με νερό
η κατά τες συνταγές αρχαίων Ελληνοσύρων
Ας περιμένουν οι αχρείοι.

Έκτωρ Κακναβάτος

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

ερημιά










Picasso, The dream



σκιές γιγάντιες οι μνήμες
συνθλίβουν τις μικρές μου ελπίδες
σκεπάζουν όνειρα
βάζουν παγίδες
καταβροχθίζουν τις στιγμές

έτσι είναι πάντα
βιαστικός ο χρόνος
τρέχει
και πίσω του ασθμαίνοντας
εμείς και οι σκιές
εμείς κι οι αναμνήσεις

ύπουλη εξαπάτηση της καρδιάς
άφατος πόνος
ερημιά.. και όνειρα σβησμένα

Silena 19/11/2010

βραχνός αναστεναγμός








painting by by Amy Tuso


αυτή η στιγμή,
σαν αναστεναγμός βαθύς μου μοιάζει

και τα γυρίσματα της μουσικής
μια ανελέητη καταδίωξη της σιωπής

γι' αυτό διαλέγω
το βραχνό συναισθηματικό απόηχο της νύχτας

που αιωρείται αθόρυβα κι αναρριγεί
και προσδοκάει να 'ναι η ψυχή!
για να ρουφάει άπληστα  τους ήχους των ανθρώπων που αγαπιούνται!

Silena 19/11/2010

πήρα το όνειρο και το' κανα αχτίδα..





painting by Lori McNamara


στης νύχτας τ' άπειρα τ' αστέρια
εταξίδεψα
κι αυτό που είπες φαντασία
λέω ελπίδα
με μάτια ορθάνοιχτα τον ήλιο σου
τον γήτεψα
πήρα τη φλόγα του
την έκανα πατρίδα

κι όταν στα χέρια σου
αχόρταγα με κράτησες
τη θέρμη σου' δωσα
φιλί κι ανάσα φως μου
και το σκοτάδι της ψυχής σου
δεν το ένιωσα
πήρα το όνειρο
και το ΄κανα αχτίδα

silena 19/11/2010

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

το όνειρο










painting by Kim Roberti



Σαν πιω το δάκρυ σου
γλυκά θα κοιμηθώ
κι από τον ύπνο αυτό
ποτέ δε θα ξυπνήσω
τ΄ αστέρια, το φεγγάρι θα’ χω θησαυρό
και τ΄ όνειρό μου το τρελό θα συναντήσω

Σαν δεις φωτιά
να βγαίνει μέσα απ’ το βυθό
θα΄ ναι ο λυγμός της Αφροδίτης που πονάει
το μυστικό της έχει κρύψει από καιρό
μα η πληγή, μαργαριτάρι που σκορπάει

Μνήμες, σιωπές μετρούν τα χρόνια,
οι έρωτες ζούνε αιώνια
οι δυο καρδιές γίνονται ένα
βλέμμα του απείρου
κλειδί του ονείρου

Silena 2010

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

στους άδειους κύκλους της ζωής μου










painting by Tina Bluefield



στους άδειους κύκλους της ζωής μου
θα γυρίζω
σα σύννεφο απαλό θα φεύγω πάντα
κυνηγημένη από τη νύχτα της ψυχής μου
της ανύποπτης
φοβισμένη απ' το σκοτάδι της καρδιάς μου
της μικρής
βροχή η ζωή που πέφτει δυνατά στο πρόσωπό μου
επιβεβαίωση υγρή της ύπαρξής μου

στους άδειους κύκλους της ζωής μου
θα γυρίζω
με θύμησες παλιές
με εικόνες νέες
με μουσικές
με χρώματα
με όνειρα
για να γεμίσω το κενό
χαμόγελο πικρό
τα χείλη μου να μη γνωρίσουν πια
μόνο γεύση γλυκιά  κι αγάπη

Silena 17/11/2010

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

Ηλίας Γκρης - το ερπετό που ξυπνάει








painting by Trine Meyer Vogsland


17 Νοέμβρη 1989

Θητεύσαμε παιδιά στη νύχτα με ένα σταφύλι θυμού ατρύγητο.
Τι αμό­λυντη περηφάνια είχαν τα λόγια μας φωτίζοντας το θαύμα,
που θαύμα δεν έγινε.

Είναι από τότε που η μνήμη ερπετό ξυπνάει
και τρώει απ' τη θλίψη και ύστερα λουφάζει σε τάφο συλλημένο,
γιατί πάντα θα ανθίζει η στοργή για τα ναυάγια που επιστρέφουν παράδοξα όπως σκιές του φονιά μέσα στα όνειρα.

Και είναι από τότε που βγάζουν στο σφυρί τα κουρέλια
εκείνου του πάναγνου έρωτα· του πάναγνου έρωτα.
Και όσοι τάχθηκαν πρώτοι, εξαρ­γύρωσαν την κραυγή μας ερήμην.

Από κείνη τη νύχτα, ό,τι και αν πω, φωνάζει σαν  αίμα.


Από τη συλλογή Η Έφεσος των Αλόγων, εκδ. Δελφίνι, 1993

Τάσος Λειβαδίτης - Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος














Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.

Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.

Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς .
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!

Τάσος Λειβαδίτης
 

 
πού χάθηκε αυτή η φλόγα, αυτός ο αγώνας, αυτή η ορμή???

οι λέξεις, οι ανυπόμονες









painting by Tilly Strauss



σ' ένα ατέλειωτο ταξίδι
οι λέξεις μου
ψάχνουν τον ήχο της ψυχής
που λιποτάκτησε
και τεντώνονται μήπως και ξυπνήσουν
τη ροή της σκέψης της ξεχασμένης
σε διαδρόμους σκονισμένους
μιας άλλης εποχής

πού είναι η Ιθάκη μου? ρωτούν με αγωνία

με κοιτούν,
αναπνέουν ανυπόμονα,
δαχτυλίδια άπραγου καπνού
που περιμένουν να θολώσουν
το τοπίο

μα τα δάχτυλα
δε βιάζονται
μπορούν να περιμένουν
στιγμές
ή...
μια  αιωνιότητα

silena 16/11/2010

έτσι έχτισα τον κόσμο μου...










painting by JJ Jacobs



έτσι έχτισα τον κόσμο μου
πατώντας στα σαθρά θεμέλια της αυταπάτης
κλείνοντας τα μάτια
ακούγοντας επιλεκτικά
και πέρασαν τα χρόνια
με μένα βυθισμένη στο λήθαργο
της νιότης μου
της τρελής
γι' αυτό όταν άνοιξα τα μάτια
τα έκλεισα την ίδια στιγμή
δεν αναγνώριζα πια τίποτα γύρω μου
παρά μόνο τη φωνή μου
πού πήγε η ομορφιά
πού πήγε η αλήθεια
πού πήγε η φαντασία και τ' όνειρο?

silena 16/11/2010

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

αγγίζοντας το σύννεφο











Το αυτί μου κολλάω στο σύννεφο
που μόλις πέρασε στον ουρανό,
βιαστικό,
πολύ βιαστικό!


Αχ! και να μπορούσα ν’ αφουγκραστώ
την ψυχή του την αέρινη!

Αχ! και να μπορούσα να καταλάβω τα λόγια
που ψιθυρίζει ταξιδεύοντας αέναα στον ουρανό

προσπαθώ να κρατήσω
την αναπνοή μου
μην το ξυπνήσω
προσπαθώ να γίνω η ανεπαίσθητη δροσιά του
κι αυτό
καταλαβαίνει, την ψυχή μου
κι αφήνει στα χείλη μου
την ομίχλη του πρωινού
και μια γεύση σχεδόν αόρατη
σα τη σύστασή του

Θέλω να το ακουμπήσω
θέλω να χαθώ σ' αυτό το απαλό, ασύμμετρο όνειρο
θέλω να χαθώ σ' αυτό το λευκό, καθαρό, μαγευτικό
πέπλο που κρύβει κάθε ασχήμια
ήχος από μετάξι που θροίζει στο άγγιγμα του ανέμου

Κλείνω στιγμιαία τα μάτια
όταν τα ανοίγω ξανά
έχει χαθεί στο άπειρο του ορίζοντα.

μα ευτυχώς ...
ξέχασε ένα χαμόγελο πίσω του!

silena 15/11/2010

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

το δράμα... κωμωδία










painting by Mark Adams



στην πλευρά της σκιάς ανασαίνεις
την αλήθεια έχεις χάσει από καιρό
τα χέρια πληγωμένα παραδίνεις
στου πόνου τη συνήθεια,
στις φθηνές εξομολογήσεις,
στο εύθραυστο κενό του ανέκφραστου

κι οι εξομολογήσεις
οι όρκοι, τα φιλιά
με ενός θέατρου πρόβα μοιάζουν
που οι ρόλοι χάθηκαν
και οι ηθοποιοί
αχόρταγοι στο χειροκρότημα
στ' όνειρο φειδωλοί
να παίξουν προσπαθούν
να κάνουνε το δράμα κωμωδία

silena 12/11/2010

στο τέλειωμα της φωτιάς










painting by Brand Rickerby




καυτές σταγόνες, δάκρυα
στο τέλειωμα της φωτιάς
αποκαλύπτουν
τις κρυφές σκέψεις
ξεχασμένων στιγμών

γκρίζες σταγόνες, κόκκοι
στάχτη απ' ό,τι απόμεινε
σκόνη απ' ό,τι χάθηκε
θάλασσες οι λυγμοί
μα μες στο βλέμμα 
διακρίνω τη μικρή αναλαμπή
της προσμονής και της ελπίδας!

silena 12/11/2010

Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

σιωπή










painting by SiLa



Κλείνω τα μάτια
κι όλα μέσα μου, επιθυμούν.

Κάθε μου κύτταρο ευαισθησίας χορδή
να πάλλεται ξανά και ξανά.

Επιθυμίες
καθαρές,
λευκές σα χιόνι,
ανόθευτες σα τη σιωπή.
Γύρω μου η απόλυτη σιγή.
Ο ήχος χάνεται,
εξαφανίζεται μαγικά λες
όπως κι οι επιθυμίες
που δεν έχω πια.

Μόνο κάποια ίχνη ξεχάστηκαν
πάνω στο χιόνι, να τις θυμίζουν

Κι εγώ μόνη
να ψάχνω τα κομμάτια που έχασα.

Silena 11/11/2010

ασήμαντες ρωγμές


ασήμαντες ρωγμές
μεγαλώνουν,
χάσματα γίνονται
μα γέφυρα στη νόηση καμιά

ραγισμένες υπομονές
θολώνουν τη θέαση του απείρου
που πάντα αναζητώ

σιγά,
μη μου ξυπνήσεις το θυμό
μη μου τρομάξεις το στεναγμό
και πεταχτεί από το στήθος
σα κραυγή
λάβα που κοιμάται αιώνες
στα έγκατα της ψυχής μου!

ασήμαντες ρωγμές
με μια αγκαλιά θα δέσω το κενό
δύναμη θέλει η πίστη
κι η αγάπη υπομονή και βλέμμα καθαρό

silena 11/11/2010

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

να ανασαίνει όνειρα














Όταν θα το πω
θα’ ναι ορμητικό
σα ποταμός

όταν θα το δω
η λάμψη του τα μάτια μου
θα κάνει φως

όταν η στιγμή
σκέψη θα γίνει και πνοή
αιώνια, μυστική
θα μείνει στην ψυχή

να  ανασαίνει όνειρα..

Silena 10/11/2010

Pablo Neruda - άφησε λεύτερα τα χέρια μου








painting by Jamie Williams Grossman


'Αφησε λεύτερα τα χέρια μου
και την καρδιά μου, άφησε λεύτερη! '
Αφησε τα δάχτυλά μου να τρέξουν
στους δρόμους του κορμιού σου.
Το πάθος - αίμα, φωτιά, φιλιά -
με ανάβει με τρεμουλιαστές φλόγες.
Αλλά εσύ δεν ξέρεις τι είναι τούτο!


Είναι η καταιγίδα των αισθήσεών μου
που διπλώνει τον ευαίσθητο δρυμό των νεύρων μου.
Είναι η σάρκα που φωνάζει με τις διάπυρες γλώσσες της!
Είναι η πυρκαγιά!
Και συ είσαι εδώ, γυναίκα σαν άθικτο ξύλο
τώρα που η καμμένη μου ζωή πετάει
προς το γεμάτο με άστρα, σαν τη νύχτα, σώμα σου!


'Αφησε λεύτερα τα χέρια μου
και την καρδιά μου, άφησε λεύτερη!
Δεν είναι έρωτας, είναι επιθυμία που ξεραίνεται και σβήνει,
είναι καταιγισμός από ορμές,
προσέγγιση του απίθανου,
αλλά υπάρχεις εσύ,
υπάρχεις εσύ για να μου δώσεις τα πάντα,
και για να μου δώσεις αυτό που κατέχεις ήρθες στη γη -
όπως εγώ ήρθα για να σε περιέχω
για να σε επιθυμώ,
για να σε δεχτώ!

Pablo Neruda

Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

κράτησα τις σταγόνες














με πλησίασες απρόσμενα
κι αθόρυβα σα να πετούσες

γυρνώ κι ο ουρανός λες πως φωτίστηκε
απ' όλα του τ' αστέρια

στα χέρια μου παίρνω το πρόσωπό σου,
το ψηλαφίζω για να νιώσω
τη σμίλη του χρόνου πάνω του,
το κλείνω μέσα μου, αφή πολύτιμη σα τη μνήμη

στα χέρια μου κρατάω τα όνειρά σου,
μη φοβάσαι είναι ασφαλή μαζί μου
δε θα τα πληγώσω ποτέ

στα χέρια μου φυλάω τις σταγόνες της βροχής σου,
έβρεχε πολύ κείνη τη μέρα
κι εμείς
δίχως ομπρέλα κοιτάζαμε τα σύννεφα!
τίποτε δεν τρόμαζε τη  φλόγα μας
τίποτε δε μπόρεσε να τη σβήσει

έβρεχε πολύ κείνη τη μέρα
κράτησα τις σταγόνες μες στα μάτια μου
για συντροφιά,
όταν είσαι μακριά μου...

Silena 9/11/2010

σύννεφα...ήλιος...πτώση








painting by Nicole Wong


παίζω κρυφτό
με τα σύννεφα,
κρύβομαι στα κάστρα τους
στον ουρανό
μ' αυτά με βρίσκουν εύκολα,
μ' αγγίζουν απαλά
αέρινο άγγιγμα, να μη τρομάξω!

παίζω κυνηγητό
με τον ήλιο,
τα χέρια μου απλώνω
είμαι κοντά
μία αχτίδα του να πιάσω... σκέφτομαι
μα καίγομαι και πέφτω

μία αχτίδα του να πιάσω...
μα χάθηκε κι αυτή!
κι εγώ απόμεινα με τα χέρια καμένα
απ' τη φωτιά του

silena 9/11/2010

Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

αόρατα νοήματα, μυστικά..










painting by Rich Moyers



μες στο σκοτάδι
είδα μια λάμψη να με προκαλεί
νοήματα αόρατα, μυστικά

να ξεδιαλύνω δε μπορώ
τις λέξεις,
ν' αναγνωρίσω δε μπορώ
τους διάφανους παλμούς

πληγωμένο πουλί η ψυχή
προσμένει το χέρι σου
για να πιαστεί
όταν αδύναμη, χλωμή
ο άνεμος την παρασέρνει

ναι,
ανάγκη έχω την ανάσα σου
τα λόγια ή τη σιωπή σου
θέλω να πιω τη σκέψη σου
και να μεθύσω απ' τη φωνή σου

silena 8/11/2010

Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2010

απρόβλεπτο άγγιγμα

ήμουν βυθισμένη στη νύχτα μου
όταν το χέρι σου άγγιξε την ψυχή μου
κι εγώ
πήρα το χέρι σου αγκαλιά
και την πόρτα  της καρδιάς μου  άφησα ανοιχτή
μόνο σε σένα...

silena 7/11//2010

κρυστάλλινη κραυγή










βήματα,
χιλιάδες άγνωστα βήματα
να πλησιάζουν...

βιαστικά
ενοχλητικά
απειλητικά

βήματα,
να προσπερνούν

αδιάφορα
στις παραισθήσεις του μυαλού

ν' απομακρύνονται

βήματα
σταματήστε! μες στο πλήθος ξαφνικά
η φωνή μου αντηχεί

κι εσύ,
νύχτα μου σκοτεινή
δώσμου απόψε τη σιωπή σου
να  γαληνέψω  την ψυχή
ψηλά στ' αστέρια να σκορπίσω
την κρυστάλλινη κραυγή
στο σύμπαν να χαθεί

silena 7/11/2010 

Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

το συντριβάνι των ονείρων..











το χέρι μου απλώνω
αγγίζω το νερό
στο συντριβάνι το μικρό
των πιο γλυκών μου ονείρων

με την καρδιά ανυπόμονη
σε  ξέφρενο ρυθμό να πολεμά,
να βγει, να δει
για να πιστέψει

το χέρι μου απλώνω
το μέτωπο ακουμπώ
για να δροσίσω το δέρμα το καυτό
από δυο αιώνων προσμονής, τους ήλιους

silena 6/11/2010

φλογερή ματιά










painting by Pat Stacey


ανθίζει σα λουλούδι
η αγάπη μου
όταν το βλέμμα γέρνεις
και με πάθος την ματιά μου αναζητάς

άρωμα αιθέριο το κορμί μου αναδύει
όταν τα δάχτυλά σου,
ανακαλύπτουν μυστικά
κι εξερευνούν ηδονικά τις πιο κρυφές γωνιές του

χρώμα στο πρόσωπό μου
φέρνουν τα φιλιά τα φλογερά
κι εγώ..
παίρνω φωτιά


silena 6/11/2010

αν μπορούσες να διαβάσεις το μυαλό μου...



χιλιάδες δρόμους περπατώ
αναπνοή γρήγορη
μη ξεχαστώ
και μείνω εδώ για πάντα

στη τσέπη
την ψυχή μου κουβαλώ
μη ποδοπατηθεί
από τα λόγια

τα όνειρα κρύβω στα βιβλία
μην έρθει ο χρόνος στα κρυφά
και τα σκορπίσει μακριά
και ξεχαστούν

την αγκαλιά και τα φιλιά
δε θα τα δώσω πουθενά
θα τα κρατήσω να θυμάμαι
πώς είναι να χαμογελά η καρδιά

αχχ αν μπορούσες να διαβάσεις το μυαλό μου..


silena 6/11/2010

Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2010

μόνο τα μάτια σου περιμένω...











κι εκεί που είχα την ελπίδα
κι εκεί που πίστευα στο όνειρο
κι εκεί που νόμιζα πως η ανάμνηση δεν πεθαίνει

έτσι χάθηκε,
απ' το θολό μου ορίζοντα

έτσι ξαφνικά,
όπως ήρθε

δεν περιμένω
ν' αλλάξει ο χρόνος
δεν περιμένω
ν' αλλάξει ο τρόπος

μόνο τα μάτια σου περιμένω
ν' αλλάξουν χρώμα

ν' αναδυθούν μέσα τους
όλοι εκείνοι οι πόθοι
που ποτέ δεν τόλμησα να πω

λύτρωση να 'βρουν οι φωνές
που ποτέ δεν τόλμησαν να ακουστούν

να βρει το βλέμμα μου ένα χρώμα ταιριαστό με την ψυχή
για να ντυθεί απόψε,
που έχασα τον ήλιο

silena 5/11/2010

Robero Juarroz - Όχι, δεν μας σκοτώνει μια στιγμή...








painting by Filomena Booth


No nos mata un momento…

No nos mata un momento,
sino la falta de un momento.
No nos mata una sombra,
sino la ausencia aleatoria de una sombra,
perdida probablemente en un declive
de esta insensata eternidad despareja.

No nos mata la falta de la vida,
sino el azar de un claroscuro
que se proyecta sobre una pantalla invisible.

No nos mata morir:
nos mata haber nacido.


Όχι, δεν μας σκοτώνει μια στιγμή…
Όχι, δεν μας σκοτώνει μια στιγμή,
μα μιας στιγμής η έλλειψη.
Δε μας σκοτώνει μια σκιά,
μα η απουσία η μοιραία μιας σκιάς,
χαμένης πιθανώς στο χάσμα
ετούτης της ασύγκριτης αιωνιότητας
της παράλογης.
Δε μας σκοτώνει η έλλειψη της ζωής,
μα το ζάρι μιας μοίρας γλυκόπικρης
σε παρτίδα πάνω αόρατη.

Δε μας σκοτώνει ο θάνατος∙
μας σκοτώνει ο ερχομός στη ζωή.

μετάφραση: Έλενα Σταγκουράκη

τα ίχνη..

τα ίχνη στο χιόνι
σβήνονται εύκολα

το χιόνι έλιωσε
κι εγώ κοιτάζω ακόμα
τα σημάδια

άλογες σκέψεις
για να πιστέψω στα θαύματα!

silena 5/11/2010

Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

το κυνηγημένο βλέμμα









μέσα στο λαβύρινθό σου
χάθηκε η ομορφιά

ψάχνω και ξεχνώ
ξεχνώ και ψάχνω

αναμασάω μουρμουρητά
κρύβω την ψυχή,
ν' αντέξω
τη φωνή μου να ημερέψω

κι όμως ...
έξω μόνο το σκοτάδι ακούει
ξένη στο ξένο σκοτάδι
τρομαγμένη με βλέμμα κυνηγημένο
και το φεγγάρι
πουθενά....

silena 4/11/2010

υδάτινη φύση







painting by Jamie Williams Grossman


την υδάτινή μου φύση
απόψε
θα αποκαλύψω

μόνο σε σένα

μα...
μη μ' αφήσεις να κυλήσω
και  χαθώ!

silena 3/11/2010

Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

χωρίς ίσκιο...





painting by Andy Smith


κρατήθηκα από την κουπαστή της σκάλας
για να μην πέσω

το εκτυφλωτικό της φως
μ' έκανε να χάσω στιγμιαία την όραση
και να προσπαθώ
με αδέξιες κινήσεις να πιαστώ
από κάπου

ήταν η στιγμή σκέφτηκα
και αναπόλησα τα γαλήνια δευτερόλεπτα
του απόλυτου σκοταδιού

τα χέρια μου ξεκρεμάστηκαν
από τη σκάλα

σωτήρες δε χρειάζομαι
είπα φωναχτά
μου φτάνουν μόνο τα κλειδιά
να ξεκλειδώσω την όραση
ξανά

κι έπειτα
τι κι αν σπατάλησα τα μικρά γκρίζα σημάδια
που είδα στον ύπνο μου
δικά μου ήταν, ό,τι ήθελα θα τα έκανα

τύψεις, τυχαία μα βίαια ριγμένες
στο τσουβάλι κι αυτές
για να με ταλαιπωρούν

φως, εκτυφλωτικό
σίγουρα κάποιο παιχνίδι, δόλιο,
της συνείδησής μου
της άρρωστης
για να χάσω τον ίσκιο μου
για πάντα

και χωρίς ίσκιο
πώς θα δροσίζω τις αναμνήσεις

και χωρίς ίσκιο
πώς θα κρύβω τις πληγές

και χωρίς ίσκιο
πώς θα έχω αποδείξεις οτι υπάρχω!

silena 3/11/2010

ποτέ δεν άντεχες τα δάκρυα...






painting by Roxanne Steed


μιλούσες για τους τυφλούς
και ψηλαφούσες τα μάτια μου

τραγουδούσες για τους παράφωνους
και σιγοψιθύριζες το ρυθμό της τρέλας σου

με το πινέλο στο στόμα δοκίμαζες
να ζωγραφίσεις την απόγνωση ή τη γνώση
ακόμα δεν ξέρω!

μα μια μέρα ξαφνικά, σ΄ακούω να λες
είσαι το φως μου,
είσαι το μελωδικό μου τραγούδι
είσαι η ζωγραφιά που φτιάχνουν τα όνειρά μου
είσαι... Εσύ

αυτά είπες
κι έκλεισες τα μάτια σου.

Ποτέ δεν άντεχες τα  δάκρυα!

silena 3/11/2010