Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

άστρο η καρδιά










click the stars!


άστρα
θάλασσες
πουλιά
δέντρα ψηλά

ψυχές ανθρώπων
που αγαπούν

μάτια υγρά
ζεστό κορμί
γλυκό φιλί
λόγος απλός

η ελαφράδα του κορμιού
το πέταγμα του νου

και η καρδιά μου

μια νύχτα είναι αρκετή
για να ποτίσω την ψυχή
με όλα αυτά που λαχταράει

μια νύχτα είναι αρκετή
να στερεώσω τη καρδιά
έτσι γυμνή
ψηλά στ' αστέρια
αστέρι να γενεί κι αυτή

μια νύχτα
μόνο μια

τη νύχτα την αποψινή
που σβήνει μνήμες
σβήνει θυμούς
σβήνει αθώους στεναγμούς
ναι
τη νύχτα την αποψινή
θα γίνει η καρδιά μου
άστρο κι αυτή
να με κοιτά
να σε κοιτά
και να φωτίζει πιο πολύ

Silena 31/12/2010

Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

αιωνιότητα



σπασμένα κομμάτια
μέσα στην ομίχλη
της απουσίας?
της παρουσίας?

ακόμα δε βρήκα την απάντηση!
αυτά τα κομμάτια όμως
φτιάχνουνε την αιωνιότητα...

Silena 30/12/2010

Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

ξέρεις...όπως κι η θάλασσα











click as usual!


με την ταχύτητα των δευτερολέπτων
μεθάω,
τα λάθη μου μετράω

μα τα σωστά?
μένουν εκεί στα σκοτεινά!
ξεχασμένα, μακρινά

εσύ,
μιλάς πολύ
η γύμνια να κρυφτεί,

κοιτάζεις λίγο,
το βλέμμα σου μην προδωθεί

ξέρεις,
συνεχίζω να ξυπνάω τα βράδια
τρομαγμένη
και να περπατάω
να περπατάω
με την ψυχή ξυπόλητη
στον υγρό δρόμο
να περπατάω
μέχρι η γαλήνη ν' αγγίξει το νου μου
τον ταραγμένο

ξέρεις,
συνεχίζω να ξυπνάω τα βράδια
τρομαγμένη
και να αφουγκράζομαι
την ανάσα της νύχτας
το στεναγμό του φεγγαριού
το παράπονο των αστεριών

ξέρεις,

οι λέξεις μου
γίνανε διάφανες πια,

οι σκέψεις μου
παραμένουν σιωπηλές
μα έχουν κι αυτές καταλαγιάσει
όπως κι η θάλασσα

ξέρεις,
όπως κι η θάλασσα

είναι κι αυτή γυναίκα
και καταλαβαίνει...

Silena 29/12/2010

Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

η αγωνία των λέξεων









painting by Tilly Strauss
*click the image!


οι ήχοι μακραίνουν
σβήνουν μαζί με τα ίχνη

κι έπειτα οι λέξεις

κρεμασμένες στο σκοινί

περιμένουν

περιμένουν
κάποιο χέρι να τις αδράξει
να τις αποτυπώσει στο χαρτί

να μην πεθάνουν
εκεί
στο σκοινί
ξεχασμένες

αναπνέουν
αναστενάζουν
κάποιες στιγμές κοιτάζονται
μεταξύ τους
και
περιμένουν

περιμένουν
κάποιο χέρι να τις αδράξει
να τις κάνει δικές του
να τις αγαπήσει
να τις κάνει τραγούδι
να φτάσουν στ' αυτιά των ερωτευμένων
να φτάσουν στην καρδιά των τολμηρών

να μην πεθάνουν
εκεί
στο σκοινί
ξεχασμένες

Silena 28/12/2010

Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

μάτια γαλάζια







painting by  Carol Engels
*click as usual


μάτια γαλάζια
μυστήρια σαν τον ωκεανό
απέραντα σαν το σύμπαν
ανεξιχνίαστα σαν το νου

φωνή βραχνή
ψιθυριστή σα τη βροχή
ζεστή σαν την αγκαλιά
μελωδική σαν το τραγούδι

χέρια έμπειρα
επικίνδυνα σαν τη φωτιά
απαλά σαν το σύννεφο
περίεργα σαν το ταξίδι μας στο άγνωστο

χείλη κόκκινα
ανθισμένα,
όλο γλύκα και πειρασμό
κι εγώ να θέλω ολοένα να τ΄αγγίζω

μάτια γαλάζια
να θολώνουν τη σκέψη μου
να μαγνητίζουν την καρδιά μου

πόσοι δρόμοι
πόσες σκέψεις
πόσα ταξίδια
για να συναντηθούν
τα μάτια μας
εδώ,
στη γη
και να μας στείλουνε
στ' αστέρια!!

Silena 27/12/2010

Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

απώλεια










painting by Pat Koscienski
*click the image!

πλάταινε η σκέψη
και μαζί
και το βλέμμα μου
κι η ευτυχία που πλημμύριζε
την καρδιά μου
έκανε το στήθος μου να φουσκώνει
κι ούτε που περνούσε απ' το μυαλό μου ο φόβος,
μόνο η εκστατική ζάλη του έρωτα
υπήρχε μέσα μου,
με είχε καταλάβει ολόκληρη
κι έκανε τα μάτια μου να γελάνε
περιπαίζοντας λες το θάνατο
γιατί ο έρωτας κρύβει μέσα του
το θάνατο και τη ζωή
τόσο μονιασμένα
που ακόμα και τώρα νομίζω
πως είναι όνειρο
η σκέψη μου αυτή

και μόλις η μυρωδιά του φόβου
έφτασε στα ρουθούνια μου
αναπήδησα τρομαγμένη
δεν είχα νιώσει το φόβο μέχρι τότε
κι ήταν άγνωστη τούτη η αίσθηση,
σκέφτηκα να τρέξω
να κρύψω τα φλογισμένα μου μάγουλα
να σβήσω τα χνάρια της ομίχλης
που άφηνε λεπτό το λεπτό
τούτο το πρωτόγονο συναίσθημα
σκέφτηκα να..
έπαψα να σκέφτομαι
ξάπλωσα στο κρεβάτι
κι απόμεινα να κοιτάζω το ταβάνι
και να προφέρω αργά και δυνατά
τη λέξη που μου γνώρισε το φόβο

Α Π Ω Λ Ε Ι Α

Silena 26/12/2010

λίγα χρειάζεται ...










click to the sun!!



μίλησα με το χρόνο απόψε
κι αυτός μου αποκάλυψε το μυστικό
με λίγα λόγια
λόγια μεστά
μου είπε εκεί στα σκοτεινά

λίγα χρειάζεται η καρδιά
για να χαμογελάσει
λίγα
μα αληθινά

λίγα χρειάζονται τα μάτια
για να φωτιστούν
λίγα
μα αληθινά

λίγα χρειάζεται η ψυχή
για να ανασάνει
λίγα
μα αληθινά

κι από τα χέρια μου γεννήθηκε η αγάπη
κι ο ουρανός φωτίστηκε
κι η γη λουλούδιασε
και τ' όνειρo γεννήθηκε σε μια στιγμή

Silena 26/12/2010

Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

εξομολογήσεις








painting by Amy Whitehouse
*just a click is enough!

αόρατες στιγμές
δίνουν πνοή στις νύχτες μου
και μετά μου ζητούν να πάρω
το φεγγάρι αγκαλιά

στη ζωή μου
χίλια χείλια
φοβήθηκα
κι έπαψα
ν' ακούω τις φωνές
γιατί τίποτα δεν είχαν
να μου πουν

γιατί εγώ
δεν ήμουν έτοιμη
γι' εξομολογήσεις

Silena 25/12/2010

Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

δυο αστέρια













δυο σιωπηλά αστέρια
τα όνειρά μου
χάσαν το δρόμο
ψάχνοντας το τέλος της νύχτας
και  δάκρυσαν


Silena 24/12/2010

τα φτερά της ψυχής










a click is melody!



ταξιδιώτης κι εγώ
της ζωής
στο ταξίδι αυτό
δε μπορώ να πετώ
μα στη γη σταθερά να πατώ
κι ας πληγωθώ

ταξιδιώτης κι εγώ
του ονείρου
στο ταξίδι αυτό
δε μπορώ στη γη σταθερά να πατώ
μα ψηλά να πετώ
τ' όνειρό μου να κυνηγάω

ταξιδιώτης κι εγώ
σε καλώ
και το χέρι απλώνω
να πιαστείς
κι ούτε μια στιγμή μην φοβηθείς
γιατί η ανάσα μου, δική σου
γιατί το βλέμμα μου, δικό σου
γιατί τα φτερά της ψυχής μου,
δικά σου κι αυτά!

Silena 24/12/2010

Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

η αγάπη








click to find the music!



γλιστράω,
κι από το σύννεφό μου
πέφτω
σ΄ άγνωστο σύννεφο,
το δικό σου

κι η μοναξιά
σκορπάει
σε άπειρες λαμπερές δροσοσταλίδες,
δροσίζει τα χείλη μου
κυλάει στο λαιμό μου
ταξιδεύει
χωρίς επιστροφή

κι η αγάπη!
τόσο κοντά στο σύμπαν μου
που πάλλεται σα χορδή,
γεννάει φως μπροστά στο άφωνο σκοτάδι!
γεννάει ελπίδα στα μάτια που 'χασαν τα όνειρα
γεννάει χρόνο στα δευτερόλεπτα που μόλις πέρασαν...

Silena 23/12/2010

ψηλά







*a click is melody!



στ' όνειρό μου είδα πουλιά

ίσως ο άνεμος
ν' άκουσε την ψυχή μου
κι ανέβασε τους πόθους μου
ψηλά!!!

Silena 23/12/2010

Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

άνθρωπος








Painting by Dan Earle
*don't forget to click!


Να είσαι άνθρωπος!
πόσο μα πόσο δύσκολο

είναι αυτός ο όγκος
αυτός ο απαίσιος όγκος, το Εγώ
που όλη την ώρα γκρινιάζει
φωνάζει, πεινάει, ζητάει...
τίποτα άλλο να υπάρξει δεν αφήνει
εκτός από αυτό

και πώς να είσαι άνθρωπος
αν δε διαλύσεις το Εγώ...
με ποιόν τρόπο?
με μια ματιά
με μια γροθιά
με μία λέξη

μα να μη χάσεις
την αγάπη απ' την καρδιά
μα να μη χάσεις
τη γαλήνη απ' τη ματιά
μα να μη χάσεις
τον Άνθρωπο από μέσα σου!

Silena 22/12/2010

η γνώση ανήκει σ' αυτούς...










painting by Colleen Sanchez
*a song is waiting...


η γνώση
ανήκει σ' αυτούς
που τη γυρεύουνε παντού
σ' αυτούς που ψάχνουν γι' άνθρακα
και βρίσκουν θησαυρό
σ' αυτούς που δε μιλούν πολύ
μα που γνωρίζουνε πολλά

η γνώση
ανήκει σ' αυτούς
που δε κομπάζουν,
τον εαυτό τους αναζητούν
κάθε στιγμή
μέσα στης γνώσης την απέραντη τη θάλασσα
δίχως δισταγμό, δίχως δειλία, δίχως κούραση
γιατί ποτέ τους δεν κουράστηκαν να την αναζητούν..

Silena 17/12/2010

rainbow









painting by Fawn Mcneill
*music is behind..



μιλώντας με τ' αστέρια απόψε
μου χάρισαν το φως
κι εγώ
μία υπόσχεση

πως θα το κρατήσω τρυφερά
και θα μείνω εκεί στα φωτεινά
να χρωματίζω τη ζωή

τα χρώματα θα δανειστώ
απ' το ουράνιο τόξο
και μες στα παραμύθια της ψυχής μου
θα βρεθώ
να τραγουδώ

για την αγάπη
για την ομορφιά
για τα παιδιά
και τους μεγάλους
που έχουν καρδιά!!

Silena 22/12/2010

Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

πού κρύβεται η χαρά?










painting by Donna Holdsworth
*click as usual!


πού κρύβεται η χαρά
ρωτάς!

σ' ένα βλέμμα
σ' ένα χαμόγελο
σ' ένα δάκρυ

σ' ένα άγγιγμα
σ' ένα φιλί

σε μία λέξη

σε μια στιγμή

σε μια φυγή ή
σ' έναν ερχομό

μόνο!

Silena 21/12/2010

Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

αθόρυβες λέξεις










painting by Tina Bluefield
*just a click !

αθόρυβες νιφάδες
και λευκό

τα σύνορα της μοναξιάς πλαταίνουν

τα μάτια της ψυχής βαθαίνουν

τα χέρια λέφτερα πετούν

και στην καρδιά τα μυστικά κρατούν

Silena 20/12/2010

της αγάπης μου της τραγουδώ










*don't forget to click!!


της αγάπης μου της τραγουδώ
κάθε πρωί
κάθε βράδυ

κάθε που ο ουρανός αστράφτει
κάτω απ' το φως του φεγγαριού

κάθε που ο ουρανός μυστήριος και σκοτεινός
μια θλίψη φέρνει στην ψυχή μου

της αγάπης μου της τραγουδώ
για την αγάπη
κι αυτή
γίνεται αστέρι!

Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010

η αβάσταχτη ησυχία της νύχτας







painting by Usha
*just a click


να ημερέψω τους ανέμους
ονειρεύτηκα,
κι από τα χέρια μου
λέξεις ξεπήδησαν,
γραμμένες πάνω σε λευκό χαρτί

να λυτρώσω την καρδιά
από τ' άγριο της ζωής το ποδοβολητό
λαχτάρησα,
και μαγικά
μέσα απ' το στήθος μου
γεννήθηκε τραγούδι

και έπειτα θέλησα να δω
κάτω απ' το πέπλο το πυκνό τι κρύβεται
μέσα, βαθιά, στης σκέψης μου τα σωθικά

και το σκοτάδι του θεριού να το φωτίσω

και τόσων χρόνων τους θυμούς να λησμονήσω

πώς να γκρεμίζεται άραγε
η αβάσταχτη ησυχία της νύχτας
δίχως ουρλιαχτό?

Silena 19/12/2010

εσύ















painting by Suzanne berry
*click for the music..



τα μάτια σου είν' η πατρίδα μου
και την αναπολώ
κάθε που φεύγω μακρυά σου

τα χέρια σου είναι τα σύννεφα,
τον ήλιο κρύβουνε, σκοτάδι στην καρδιά
αν δε σε δω

τα χείλη σου είναι η δροσιά
και σαν κλαράκι απότιστο λυγίζω
για να πιω

και η καρδιά σου?
είν' η καρδιά μου
ίδιοι παλμοί
ίδια ζωή
αναπνοή, στιγμή, αιώνας!

silena 18/12/2010

Σάββατο, 18 Δεκεμβρίου 2010

έψαξα για σένα...









painting by Gerard Boersma
*just a click would be useful!


έψαξα τ' αστέρια
μα είχες φύγει

έψαξα τον ήλιο
μα είχες δύσει

έψαξα το πέλαγο
μα ξύπνησα τ' άγρια κύματα

έψαξα τη ζωή μου...

εκεί είχες κρυφτεί

Silena 17/12/2010

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

πόσες πολλές γυναίκες
















painting by Ledent Pol
*click as usual!


πόσες γυναίκες
κρύβονται μέσα μου
πόσες πολλές
και τόσο διαφορετικές

μια τρυφερή και στοργική
μια ονειροπόλα κι εύθραυστη
μια δυνατή, μαχητική σα λέαινα
μια εφευρετική, τ' άσχημο κάνει όμορφο
και μια ακόμα
τόσο άγνωστη, κάτω από πέπλα σκοτεινά
να κρύβει όλα αυτά που δε μπορώ να πω
να κρύβει όλα αυτά που θα' θελα να δω
να κρύβει πόθους κι όνειρα σ' ένα λυγμό
να κρύβει...

πόσες πολλές γυναίκες
κι όλες κλεισμένες
σε ένα μόνο σώμα
μ' άπειρες ψυχές
να δονούνται
να αναπνέουν
να ξεψυχάνε
να ουρλιάζουν
ή να γελάνε τρανταχτά

τόσες πολλές
κουράστηκα να τις μετρώ

Silena 17/12/2010

Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

εύθραυστος ο έρωτας!
















painting by Paloma Spaeth
*just a click!


τη στιγμή που νιώθω τον αέρα της απουσίας σου
έρχεσαι ξανά

διάφανος, αέρινος, ορμητικός
να με αλώσεις
κι εγώ τρέμω, συγκλονίζομαι
ξεχειλίζω από έρωτα

με αγγίζεις και καίγομαι
με φιλάς κι αγγίζω το απίθανο
το μέγιστο
διψάω και μόνο εσύ γνωρίζεις την πηγή
πεινάω και μόνο εσύ τον κορεσμό στα χείλη σου φυλάς

εύθραυστος ο έρωτας
σπάει σαν πηλός αν δεν τον θωπεύσεις...τρυφερά

silena 16/12/2010

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

ώσπου η καρδιά...









painting by Kimberly Conrad
*just a click is enough!



μια γωνιά τ' ουρανού αναζητώ

να τη ζεστάνω με τα όνειρά μου

να την ομορφύνω με τις λέξεις μου

να την γεμίσω με τη λαχτάρα μου

να την ντύσω με την ψυχή μου

και να σε περιμένω
ώσπου η καρδιά να αγγίξει το άπειρο

Silena 15/12/2010

τα μάτια σου, τα μάτια μου περίμεναν..






painting by Dan Earle
*click as usual!



πάνω στη νύχτα σκάλισα τις λέξεις
με λευκή μπογιά για να τις δεις
άφησα τα γράμματα κλειστά
όπως και τα παραθυρόφυλλα
να μη μου φύγει τ' όνειρο

έκλεισα τα μάτια
έδεσα τις πληγές
έραψα το στόμα

οι λευκές λέξεις ξέρεις
δεν έχουν ούτε φωνή, ούτε όνειρα
μόνο εφιάλτες

και πέρασαν αιώνες
όταν τα μάτια μου ν' ανοίξω
τόλμησα
και τ' άνοιξα ορθάνοιχτα
για να χωρέσω όλα όσα έχασα
τόσον καιρό

και γέμισαν τα μάτια φως
και γέμισε η καρδιά αγάπη
και γέμισε το βλέμμα ελπίδα

γιατί απέναντι
τα μάτια σου,
τα μάτια μου περίμεναν
τόσον καιρό...

Silena 15/12/2010  

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

τόσα πολλά...σ' ένα μόνο










painting by Jenedy Paige
*click is necessary!


τόσα αστέρια σ' ένα μόνο βλέμμα

τόση τρυφερότητα σ' ένα μόνο άγγιγμα

τόση γλύκα σ' ένα μόνο φιλί

τόσο φως σε μια μόνο αγκαλιά

τη δική σου...

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

έχουν τη γνώση..






painting by Edith Dora Rey
*click the image!

το αύριο άγνωστο,
πάρτο στα χέρια σου
αγκάλιασέ το τρυφερά
κι αυτό θα σου χαμογελάσει

άγνωστη κι η ζωή
στα μάτια των ανθρώπων
που έχουν μέσα τους ψυχή

στον πόνο δε λυγάνε οι άνθρωποι

έχουν τη γνώση τη βαθιά
πως...
γεννάει ο πόνος δύναμη
γεννάει ο πόνος ελπίδα

έχουν τη γνώση τη βαθιά
πως...
ένας κύκλος το πέρασμά μας από δω
κι η αρχή,
το τέλος
συναντιούνται στα κρυφά
στα σιωπηλά
σαν ταξιδιώτες
δίχως προορισμό

έχουν τη γνώση τη βαθιά
πως...
την ομορφιά η απλότητα θωπεύει
και τ' όνειρο η ζεστή καρδιά

Silena 13/12/2010

Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

δέντρο η αγάπη







painting by Amy Hautman
*click as usual!


χώμα η ψυχή μου
ζητάει νερό απ' την πηγή σου
ν' ανασάνει
να μεγαλώσει
να θεριέψει
δέντρο ψηλό
κλαδιά ν' απλώσει
χέρια κλαδιά
στον ουρανό
τ' αστέρια σου ν' αδράξει

ρίζες βαθιές οι σκέψεις
στη γη ν' απλώσουν τις στιγμές
ποθούν
να φτιάξουν όνειρα
γερά όπως η νιότη σου
κι όμορφα όνειρα
σα μάτια παιδικά
ανυπόμονα

δέντρο η αγάπη
φροντίδα θέλει
ζεστή αγκαλιά
κι ένα φιλί απ' την καρδιά
πιο τρυφερό κι απ' τη στοργή

silena 12/12/2010

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

με το πρώτο χιόνι







painting by Zack Thurmond
*click as usual..


η βροχή είμαι
στα μάτια σου,
η ομίχλη
που χορεύει γύρω σου,
μυστική και θαμπή
σαν την εικόνα του φευγιού σου
και ναυαγούν οι ελπίδες
σε θάλασσα ρηχή,
αυτή τη θάλασσα
των ονείρων που ποτέ δεν έκανες
και λυγίζουν τα χρόνια,
οι στιγμές τρέχουν να κρυφτούν
λιποτάκτες των πόθων σου
των πιο κρυφών
και μαζί
γκρεμίζονται οι όρκοι
κι αυτή η σπίθα που είχα στο βλέμμα
σβήνει
με το πρώτο χιόνι της καρδιάς μου

silena 11/12/2010

χωρίς...









painting by Carol Nelson
*don't forget to click..


χωρὶς την ελπίδα
τ' αστέρια δε θα φώτιζαν το απέραντο
ούτε οι ψυχές θα φτιάχναν με τα χέρια τους τη μοίρα

χωρίς τη φωτιά
του ήλιου οι αχτίδες δε θα έλουζαν τη γη
ούτε τα χέρια της καρδιάς μας θα 'ταν ζεστά

χωρίς το νερό
της πορείας μας η μνήμη δε θα ΄χε κύματα ούτε λευκό
ούτε η ζωή μας θα ΄ταν πλασμένη από πηλό

χωρίς τον άνεμο
τ' άνθη της ομορφιάς σου δε θα πέταγαν ψηλά
κι εγώ
σε ποιό αστέρι
θα χαρίσω την ευχή μου?

Silena 11/12/2010

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Καβάφης - Απολείπειν ο θεός Αντώνιον




Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές --
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πείς πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)

θάλασσα η ψυχή..







painting by Maria Kitano
*click as usual!


θάλασσα δίχως όρια η ψυχή
βυθίζει με κύμα ορμητικό
τις ερωτήσεις του μυαλού

αλλά τ' αυτιά ανυπόμονα ζητούν
τον ήχο της γνώσης να γνωρίσουν

και ν' αφουγκραστούν
τους χτύπους της καρδιάς

η καρδιά γνωρίζει μα σωπαίνει
μόνο στ' αστέρια εμπιστεύεται
το μυστικό
κι αυτά,
σιωπηλοί ταξιδευτές

σβήνουν όταν η καρδιά πονά

λάμπουν όταν η καρδιά γελά

στο χορό τους μας παρασέρνουν
όταν το άπειρο μέσα μας χωρά

silena 10/12/2010

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

θα την κρατήσω την ανάμνησή σου










*a click is necessary!



θα την κρατήσω την ανάμνησή σου
θα τη φυλάξω καλά,
θα ΄ναι η μυστική μου χαρά
που μου' δωσε φτερά
και πέταξα ψηλά να πιάσω τον ήλιο

θα την κρατήσω την ανάμνησή σου
θα 'ναι η δύναμή μου, όταν νομίζω πως χάνομαι
θα 'ναι η αναπνοή μου, όταν ο αέρας τελειώνει
θα ΄ναι το χρώμα, στα γκρίζα όνειρά μου
θα ΄ναι η σιγουριά, στα βήματά μου
τα δειλά

θα την κρατήσω την ανάμνησή σου
σα πολύτιμη νοσταλγία που δε φοβήθηκε ποτέ τα ύψη
θα την κρατήσω την ανάμνησή σου
μέσα στα μάτια μου!

Silena 9/12/2010

να χωρέσω ήθελα...
















painting by Silvia Williams
*click is necessary!

πήρα το σχήμα της σιωπής σου, γιατί

να χωρέσω ήθελα
μέσα στο απέραντο της σκέψης σου

τα όρια του χρόνου μου τα γκρέμισα με μια ματιά, γιατί

να χωρέσω ήθελα

μέσα στο σύμπαν σου το μυστηριακό

κι η σκέψη μου όλη, κλεισμένη σ' ένα ψίθυρο
ξεπερνώντας κάθε φόβο, κάθε δισταγμό

κι η φωνή μου όλη, πλασμένη μόνο
για να τραγουδήσει τον αναστεναγμό σου!

Silena 9/12/2010

Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

κύμα ορμητικό










painting by Randall David Tipton
*click as usual!


αιφνιδιάζομαι,
απ' τη φωτιά σου
καθώς με κυκλώνεις
απροσδόκητα

γέρνω πάνω σου
απ' της πηγής σου τ' όνειρο
να δροσιστώ
μα απομακρύνεσαι

γίνομαι θάλασσα
μέσα μου τη γύμνια σου
ν' απλώσεις
να αφεθείς
σε λίκνισμα αργό

νιώθεις πώς τρέμει η καρδιά!
και γίνεσαι υγρός
να ενωθείς με το απέραντο
της νιότης μου το πέλαγος
κι έπειτα κύμα ορμητικό
με παρασέρνεις
με ρουφάς
στο πιο βαθύ φιλί σου
με κρατάς

Silena 8/12/2010

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

θα σε φυλάξω










painting  by Elizabeth Chapman
*the usual click...


Με κοίταξες,
κι όπως τη ματιά σου πάνω μου ένιωσα
νόμισα πως ο κόσμος φωτίστηκε
από το φως του ήλιου
κι ας ήταν νύχτα σκοτεινή, δίχως αστέρια

Μου μίλησες,
κι οι λέξεις σαν τον άνεμο άγγιξαν τ' αυτιά
η ψυχή έγινε σύννεφο για να τη δεις
και μια βουβή χαρά πλημμύρισε τα στήθια μου

στα χέρια μου βρεγμένο χώμα κρατώ
για να του δώσω μορφή
τη δική σου,
όνειρο ψυχής
θα σε κρατήσω αγκαλιά
θα σε χαιδέψω τρυφερά
θα σε φυλάξω,
μακριά απ' το σκοτάδι

Silena 7/12/2010

Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

η γυμνή αλήθεια








painting by Daniel Peci
*don't forget to click..


η γυμνή αλήθεια
είν' αυτή,
φουντώνει
σαν την άγρια χαρά του νικητή
που πολέμησε σκληρά
σκότωσε πολλούς
έπαιξε με το θάνατο
και κέρδισε

η γυμνή αλήθεια
είν' αυτή,
κυλάει ορμητικό ποτάμι
παρασέρνει τις ψεύτικες υποσχέσεις
δεν κοιμάται ποτέ
με βλέμμα καθαρό
διακρίνει τη θολή ματαιότητα
κάνει τη σκέψη πράξη
δίχως δισταγμό

η γυμνή αλήθεια
είν' αυτή,
ματώνει όταν την ποδοπατάς
χείμαρρος γίνεται σαν την περιγελάς
σε πνίγει αν δε τη σεβαστείς
αμήχανα ποτέ της δεν κοιτά
γνώριμα μονοπάτια
δεν τα προτιμά

η γυμνή αλήθεια
είν' αυτή,
το χέρι βάζει στην καρδιά
παίρνει την αγάπη αγκαλιά
και τη μοιράζει απλόχερα
σ' ανθρώπους που δε δίστασαν
με θάρρος να την πουν
κι ας πέσουν στη φωτιά

αυτή είναι,
η γυμνή αλήθεια...

Silena 6/12/2010

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

ρωτάς ...

















click is necessary!


ρωτάς πού πήγε το χαμόγελο
πού χάθηκε η λάμψη που είχα στα μάτια
ρωτάς και ψάχνεις το άγγιγμα το τρυφερό
ψάχνεις ξανά και ξανά, αγχωτικά
όμως
η απουσία έχει σβήσει το χαμόγελο
των αστεριών το φως
με μια πνοή εξαφανίστηκε
ψυχρή και σκοτεινή η νύχτα μου
κι εγώ μ' ένα πικρό μειδίαμα
να ξεγελώ το χρόνο!

silena 5/12/2010

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

μα πώς γίνεται...










painting by Kim Roberti
*click is necessary!


έτσι άνοιξες την  πόρτα,
ξαφνικά,
όταν δεν το περίμενα
κι ήταν σα να μπήκε η Άνοιξη
μες στο καταχείμωνο,
πλημμύρισε το δωμάτιο ευωδιές
τα μάτια σου, θάλασσες
για να λικνίζονται μέσα τους τα όνειρά μου
η αγκαλιά σου τρυφερή,
όπως το πρώτο σου άγγιγμα

μα πώς γίνεται να χωράει τόση αγάπη
σ΄ένα μόνο κορμί

πώς γίνεται η στιγμή,
να μεταμορφώνεται σε αιωνιότητα
πώς γίνεται ο αναστεναγμός,
απεραντοσύνη ψυχής
πώς γίνεται το δάκρυ,
δροσοσταλίδα πρωινή
πώς γίνονται τα λόγια,
ανήσυχα, ανυπόμονα
για να περιγράψουν το άπειρο!

και περνούν οι ώρες, γίνονται μέρες
και περνούν οι μέρες, γίνονται μήνες
και περνούν οι μήνες, γίνονται χρόνια

τα μάτια κοιτάζουν,
μα στ' αλήθεια
δεν  αναγνωρίζουν πια αυτό που βλέπουν
οι ευωδιές ξεθύμαναν,
μόνο η ιδέα τους έμεινε
να προσπαθεί να υπερασπιστεί την ύπαρξή της
και η στιγμή,
πόσο βασανιστικά αργά κυλάει!
το άγγιγμα ακούγεται σα συγγνώμη
στον άγνωστο που σκούντηξες κατά λάθος
καθώς βιαζόσουν να προλάβεις το λεωφορείο!
τα λόγια στέγνωσαν,
πέρασε καιρός από τότε που σάλευαν
και μαζί τους κι η καρδιά μου,
μ' ενοχλούν οι ήχοι
γκρεμίζουν τη σιωπή μου
μ' ενοχλεί το φως
τρομάζει το σκοτάδι της απουσίας
κι αυτό το τρίξιμο
ταράζει τη γαλήνη της ανυπαρξίας

έτσι έκλεισες την πόρτα,
σιγανά,
μη με ξυπνήσεις
κι έσβησαν όλα
μα πώς γίνεται να σβήνει τέτοια φλόγα
μ' ένα μόνο τρίξιμο της πόρτας!

silena 3/12/2010

Τάσος Λειβαδίτης - Τα μοναχικά βήματα


painting by Daniel Peci
* find the music behind the image!

Υπάρχει λένε μια μεγάλη περιπέτεια για τον καθένα μας, αλλά που θα την βρούμε;

Προς το παρόν ξεφυλλίζουμε τα παλιά ημερολόγια μήπως και σώσουμε κάτι απ' τα χρόνια...
Αλήθεια τι συμβαίνει στην πραγματικότητα, ποιός θυμάται τι έγινε χτες, όλα θολά συγκεχυμένα...

Το πρωί περπατάω πάνω στα ερείπια δυό πολέμων για να πάω στην κουζίνα για καφέ.

Οι αλήτες κοιτάζουν τα τραίνα που φεύγουν και τα μάτια τους για μια στιγμή μένουν ορφανά
και πάνω στις τζαμαρίες των σταθμών, δεν είναι η βροχή αλλά τα απραγματοποίητα ταξίδια που κλαίνε.

Οι μεθυσμένοι τρικλίζουν κάτω απ' το βάρος της απεραντοσύνης, έξω απ' τα ορφανοτροφεία, σωπαίνουν τα διωγμένα παραμύθια κι η γυναίκα στο παράθυρο τόσο θλιμμένη, που είναι έτοιμη να φύγει για τον ουρανό.

Όλα θολά συγκεχυμένα... Οι άλλοι φτιάχνουν απο μας ενα πρόσωπο για δική τους χρήση... ποιοί είμαστε; ... άγνωστο... και μόνο καμιά φορά μέσα στους εφιάλτες μας βρίσκουμε κάτι απ' τον αληθινό εαυτό μας.

Χέρια που γκρεμίστηκαν σε αδέξιες χειρονομίες, μενεξεδένια ευσπλαχνία του δειλινού που σκορπίζει λίγες βασιλικές δαντέλες στα γηροκομεία.

Το θεικό δικαίωμα των φτωχών πάνω στα υπάρχοντα των άλλων, τα μοναχικά βήματα του περαστικού που σου θυμίζουν όλη τη ζωή σου κι ο πατέρας μου πεθαμένος εδω και τόσα χρόνια έρχεται κάθε βράδι και με συμβουλεύει στον ύπνο μου... μα πατέρα του λέω, ξεχνάς ότι τώρα είμαστε συνομήλικοι;

Ω γεννιά μου χαμένη πήραμε μεγάλους δρόμους... μείναμε στη μέση... η ώρα του θανάτου μας είναι γραμμένη σ' όλα τα ρολόγια.
Φίλοι παιδικοί που είστε; με ποιούς θα συνεχίσω τώρα την περιπλάνησή μου στο άπειρο;

Οι μεγάλοι κάθονται στα καφενεία, οι γρύλοι τα βράδια προσπαθούν να συλλαβίσουν το ανείπωτο, η μητέρα άνοιγε τα γράμματα με τη φουρκέτα της...

Η ζωή μας είναι ένα μυστήριο που δεν μπορούμε να το μοιραστούμε... μιά θλίψη τ' απογεύματα σαν άρωμα απο παλιά βιβλία και κάθε φορά που προσπερνάμε ένα διαβάτη, είναι σαν να λέμε αντίο σ' όλη τη ζωή.

Θυμάσαι τις ερωτικές στιγμές μας Άννα; Το φύλο σου σαν ένα μισανοιγμένο όστρακο που τ' ακούμπισε εκεί μιά μακρυνή τρικυμία, τα στήθη σου δυό μικρά ηλιοτρόπια μες τ' αλησμόνητο πρωινό.

Οι επαναστάτες είναι ανήσυχοι για το μέλλον, οι εραστές για το παρελθόν, οι ποιητές έχουν επωμιστεί και τα δυό.

Κάποτε θα αυτοκτονήσω μ' έναν τρόπο συνταρακτικό, με χαμηλόφωνα λόγια απο παλιές συνομωτικές μέρες...

Α ζωή, μια χειραψία με το άπειρο πριν χαθείς για πάντα...

Τα παιδιά ξέρουν καλά ότι το αδύνατο είναι η πιο ωραία λύση... ενώ στο βάθος του δειλινού οι δυό οργανοπαίχτες με τ' ακορντεόν παίζανε τώρα για την τύχη και τα καπέλα τους επιπλέανε ναυαγισμένα στη μουσική...

Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

πέρα απ' την κραυγή








painting by Edvard Munch
*click the painting!


και πέρα απ' την κραυγή
το βλέμμα μου θ' απλώσω
θα συναντήσω τις σκιές
πέπλο θα ρίξω στις στιγμές
που με πλήγωσαν
που με πληγώνουν

και πέρα απ' την κραυγή
τα χέρια μου θα δώσω
ν'αναλυθούν σε δάκρυα
κρύσταλλοι της καρδιάς σαν γίνουν
στον ουρανό θα τα χαρίσω
μέσα στο σύννεφο το βιαστικό
τις μνήμες μου θα κλείσω
κι αυτές..
θα ταξιδέψουν
δίχως προορισμό

ανεξερεύνητες θάλασσες
των ανθρώπων οι ζωές
μικρές ιστορίες
μεγάλα όνειρα
τρυφερές προσδοκίες...

Silena 2/12/2010

Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

πόσο ζητάει η ψυχή...








painting by Dan Earle
*click to hear the music


πόσο ζητάει η ψυχή να ξεδιψάσει
πόσο ζητούν τα μάτια ν' αγγίξουν ουρανό

τα χέρια απλώνονται να σμίξουν με άλλα χέρια
να ψηλαφίσουν τ' όνειρο
που χάθηκε θαρρώ πίσω από ένα σύννεφο!

πόσο ζητάει η ψυχή το φόβο να γκρεμίσει
να αγαπήσει και να αγαπηθεί
να εδώ, στην τσέπη μου χωράει
όλη η αγάπη των ανθρώπων
που ριγούν
από ένα ψίθυρο, από ένα βλέμμα, από μια λέξη !

Silena 1/12/2010

Luis Garcia Montero - ο έρωτας








painting by Elizabeth Chapman
*click this heart!

Οι λέξεις είναι καράβια
και χάνονται έτσι, από στόμα σε στόμα,
όπως από ομίχλη σε ομίχλη.
Φέρνουν την πραμάτεια τους στις συνομιλίες
χωρίς να βρίσκουν ένα λιμάνι,
τη νύχτα που τις βαραίνει, σαν μια άγκυρα.

Πρέπει να συνηθίσουν να μεγαλώνουν
και να ζουν με υπομονή ξύλου
φθαρμένου από τα κύματα,
που έχει φαγωθεί, ενώ μουσκεύεται αργά,
μέχρι η συνηθισμένη μποτίλια
να φτάσει στη θάλασσα και να τις βυθίσει.

Γιατί η ζωή μπαίνει στις λέξεις
όπως η θάλασσα σ' ένα καράβι,
καλύπτει με χρόνο το όνομα των πραγμάτων
και οδηγεί στη ρίζα ενός επιθέτου
στον ουρανό μιας ημερομηνίας,
στο μπαλκόνι ενός σπιτιού,
στο φως μιας πόλης καθρεφτισμένης σ' ένα ποτάμι.

Γι αυτό, ομίχλη στην ομίχλη,
όταν ο έρωτας εισβάλλει στις λέξεις,
χτυπά στους τοίχους, σημαδεύοντάς τους
με τα σημάδια μιας προσωπικής ιστορίας
κι αφήνει στο παρελθόν των λεξιλογίων
αισθήσεις ψύχους και ζέστης,
νύχτες που είναι η νύχτα,
θάλασσες που είναι η θάλασσα,
μοναχικούς περιπάτους μ' επιμήκυνση της φράσης
και τρένα κρατημένα και τραγούδια.

Αν ο έρωτας, όπως όλα, είναι ζήτημα λέξεων,
πλησιάζοντας το κορμί σου δημιουργήθηκε μια γλώσσα.

Luis García Montero
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη