Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

βράχος και θάλασσα









painting by  Kay Crain
*just a click


κι εκεί που καθόμουν στο βράχο
κι ένιωθα τις σταγόνες της θάλασσας
σα πάχνη
στα γυμνά μου πόδια
με πλησίασε,
κάθισε δίπλα μου,
ούτε μια κουβέντα
μα ένα βλέμμα
να με διαπερνάει
σα βελόνα σε πανί
λευκό
δε γύρισα να δω
φοβήθηκα το λευκό
το κύμα δυνάμωνε
η πάχνη έγινε νερό ορμητικό
όμως σαν άγαλμα
ακλόνητο στα στοιχειά της φύσης
συνέχισα να κάθομαι ακίνητη
δεν ατένιζα πια το πέλαγος
τα μάτια ταξίδευαν μακριά
μα το βλέμμα, μέσα μου βαθιά
κι ήταν σα πόλεμος
να προσπαθώ να απωθήσω
εκείνη
τη διεισδυτική βουβή ματιά
ένιωθα να ξεγυμνώνει τη ψυχή μου
και να την προσφέρει βορά στους γλάρους
γύρισα το κεφάλι απότομα
να δώσω τη χαριστική βολή
με τη δική μου ματιά, σκέφτηκα
να νικήσω
μα ..
δεν υπήρχε κανείς δίπλα μου
και πως να νικήσεις ένα φάντασμα!

Silena 10/1/2011