Τετάρτη, 9 Φεβρουαρίου 2011

Ν.







painting by Allison Pratt
*click


τα χέρια σου κουνάς
φωνάζεις δυνατά
κατηγορείς
κατηγορείς
φωνάζεις δυνατά
πάλι και πάλι και πάλι

μα κοίτα
τα πέταλα της μνήμης σου
τα σκόρπισε ο αέρας μακριά
και δε θυμάσαι πια
πώς ήσουν κάποτε

κι έπειτα
ανοίγεις όλα τα παράθυρα
και
φωνάζεις
φωνάζεις
κατηγορείς τον εαυτό σου
για όλα αυτά
κατηγορείς τους άλλους
για όλα αυτά
κατηγορείς

κι ύστερα,
καταρρέεις
κλαις
κλείνεις τα μάτια
με τα χέρια
κρύβεσαι
πίσω από τα όνειρα που έκανες
κι αυτά σε πρόδωσαν
μια κρίσιμη στιγμή
μεθυσμένα από τις ψευδαισθήσεις

πουλιά έπλαθες με τα χέρια σου
πέταγμα ονειρευόσουν

κι εγώ ρωτούσα με αγωνία
πότε θα περάσεις απέναντι?
πότε θα περάσεις απέναντι?

ένα σπασμένο ποτήρι
έμεινε
θλιβερό απομεινάρι ενός ονείρου

silena 8/2/2011