Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

βυθός



σπασμένες εικόνες
άσπρες
μαύρες
ίσως και γκρίζες

αγχωμένοι ήχοι
παλλόμενες λέξεις
δεν ξέρουν ποιά πλευρά να διαλέξουν
για την πτώση

ανήσυχα κενά διαστήματα
πιασμένα από το σκοτάδι

ψεύτικα όνειρα
ή αλλιώς πεθαμένες ελπίδες

άυπνες οι νύχτες μου
ατέλειωτες
βαριά η αναπνοή μου
αγωνιά
αν θα ξημερώσει

στο πρώτο φως
από τα χείλη ξεπηδάει
αναστεναγμός ανακούφισης
λίγος ακόμη χρόνος

νόμισα για φεγγάρι τον ήλιο σήμερα!
τα μάτια κλειστά
μοιάζει με την απόσταση
απ' τη σκιά μου
σκονισμένη και χλωμή

Silena 27/2/2011