Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

μόνο νύχτα



ξεδιπλώνω τα σύννεφα
στα τυφλά μου μάτια εμπρός
το μύθο μου να βρω

μέσα στο απαλό λευκό
λευκό σαν όνειρο

εκεί τη νύχτα μου τυλίγω
και περπατάω

για μέρες, για χρόνια, για αιώνες, για ζωές

και περπατάω
μόνο νύχτα
μια νύχτα τυλιγμένη σε λευκό πανί

να μοιάζει με λέξη
να μοιάζει με ξύπνημα
απ' όνειρο κακό
να μοιάζει με μένα όταν πονάω

Silena 5/4/2011