Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

συνειρμοί

painting by Edith Dora Rey



στους συνειρμούς,

εκεί αναγνωρίζω την ψυχή σου
τόσο κοντά στη δική μου

κι αφήνομαι
να βουλιάξω
στα πούπουλα
ενός πελώριου ιπτάμενου μαξιλαριού
που βγήκε από παραμύθι

πόσο όμορφα νιώθω τότε
να πετάω
και να βουλιάζω στα πούπουλα

να σκορπίζω τα χάρτινα πουλιά,
τους φόβους και τα άσχημα όνειρα
μ' ένα μου μόνο χαμόγελο

να χρωματίζω
σύννεφα, λέξεις και στιγμές
με διάφανα μωβ όνειρα

και μαγικά ν' αρχίζουν
να πετάνε

κι εγώ να γελάω

να γελάω
δυνατά
αληθινά
με τα μάτια ορθάνοιχτα
μη χάσω ούτε μια στιγμή
από αυτή την ανεπανάληπτη πτήση

όλος ο ουρανός μου
γεμίζει πούπουλα
όμορφα
ελαφριά
αέρινα

που στροβιλίζονται
μαζί με τις σκέψεις
αγκαλιά

έτσι μοιάζει η χαρά μου
και τότε
δεν φοβάμαι τίποτα πια

Silena 27/4/2011