Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

λαβύρινθος




μα πώς να συμμαζέψω τις σκόρπιες στιγμές
τις όμορφες σκόρπιες στιγμές
αυτή η σκέψη με αλώνει
πώς να συμμαζέψω τις όμορφες σκόρπιες στιγμές
να τις πάρω
και να τις πλάσω με τα χέρια μου
τρυφερά,
να δώσω σχήμα στις στιγμές αυτές
να τις μεταμορφώσω σε μια μεγάλη
σε μια πελώρια καρδιά
μετά
να κόβω κομμάτι κομμάτι και να το μοιράζω
σ' ανθρώπους που δεν αγαπήθηκαν
σ' ανθρώπους που αγάπησαν μέχρι θανάτου και στέρεψε πια η αγάπη τους
σ' ανθρώπους που μπορούν μα και σ' αυτούς που δεν μπορούν
να οσφρανθούν κείνο, το ένα, το μοναδικό άρωμα που 'χει η αγάπη
η αληθινή

κι έτσι, δε θα πάψει να υπάρχει η ελπίδα
κι έτσι θα ΄χει ο άνθρωπος μια δέσμη φως στο λαβύρινθό του,
μια δέσμη φως ν' αναμένει...

Silena 23/5/2011