Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

πάντα αθώα..



μια παρείσακτη
ξεχασμένη στην έσω ξενιτιά
χαμένη στην άηχη συνωμοσία της μοναξιάς

ένας βυθός
σκοτεινός, αυτάρκης
κι η απαλότητα του τίποτα
ευγενική χορηγός της θαμπής παρουσίας

σχέδια παιδικά μ' ένα σπασμένο κραγιόνι
μαύρο

βουλιάζει στο μαύρο βυθό
πάντα παρείσακτη
πάντα μόνη
πάντα φοβισμένη
πάντα αθώα

έτσι πιστεύει...

Silena 21/6/2011