Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

απάντησέ μου..

dark passages
by Silena


σκοτεινό το σύννεφο της ψυχής μου

μα σαν άνθος άσπιλο, ολόλευκο
ξεπρόβαλλε θαρρείς απ' το πουθενά

η λέξη σου

μία και μόνο λέξη

μία και μόνο λέξη

αρκετή

τόσο αρκετή όσο χιλιάδες λόγια κούφια που πέσαν στους τοίχους και μάτωσαν την καρδιά μου για χιλιοστή φορά τούτο το χρόνο

μα ξέρεις

ελπίζω ακόμα

μιλάω συχνά στους τοίχους κι αυτοί πεισματικά σωπαίνουν

μα ξέρω

ή όπως σου άρεσε να λες "γνωρίζω"

πως κάποια στιγμή κι αυτοί θα "σπάσουν"

τη σιωπή τους, την μνήμη τους, την σύστασή τους...

δεν ξέρω τι λέω πάλι απόψε

μην με παρεξηγήσεις καλέ μου

ίσως να φταίει η τόσων χρόνων σιωπή

ίσως να φταίνε τούτα δω τα ντουβάρια που επιμένουν

έτσι ξεροκέφαλα που είναι

να σωπαίνουν και να σωπαίνουν



με βρίσκεις και ατημέλητη

δεν σε περίμενα απόψε και ...

ντρέπομαι που  με βλέπεις έτσι απεριποίητη και αναστατωμένη

μα σ' ευχαριστώ που ήρθες

έστω και ξαφνικά

είναι τρομερό να μην σ' επισκέφτεται ποτέ

κανείς

είναι εφιάλτης

μα εγώ ζω ... το όνειρο

όχι τον εφιάλτη

έτσι δεν είναι ?

απάντησέ μου!

έτσι δεν είναι?

ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΟΥ

ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΟΥ

σπάσε αυτή την σιωπή που με κάνει να γίνομαι κομμάτια

είμαι πεσμένη στα γόνατα να εκλιπαρώ

λίγη

ελάχιστη

παρουσία

ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΟΥ


Silena 7/12/2011