Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

βαρύτητα










by Lidija Ivanek


όταν τα όνειρα γκρεμίζονται
εμείς
οι άνθρωποι
αποκτάμε βαρύτητα
πέφτουμε
με τα χέρια ανοιχτά

έτσι μας βρίσκουν στα σκοτεινά
μια νύχτα χωρίς φεγγάρι
για να μη φαίνονται τα χρώματα

Silena 27/2/2011

Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

βυθός



σπασμένες εικόνες
άσπρες
μαύρες
ίσως και γκρίζες

αγχωμένοι ήχοι
παλλόμενες λέξεις
δεν ξέρουν ποιά πλευρά να διαλέξουν
για την πτώση

ανήσυχα κενά διαστήματα
πιασμένα από το σκοτάδι

ψεύτικα όνειρα
ή αλλιώς πεθαμένες ελπίδες

άυπνες οι νύχτες μου
ατέλειωτες
βαριά η αναπνοή μου
αγωνιά
αν θα ξημερώσει

στο πρώτο φως
από τα χείλη ξεπηδάει
αναστεναγμός ανακούφισης
λίγος ακόμη χρόνος

νόμισα για φεγγάρι τον ήλιο σήμερα!
τα μάτια κλειστά
μοιάζει με την απόσταση
απ' τη σκιά μου
σκονισμένη και χλωμή

Silena 27/2/2011

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

μύηση



μύηση
λέξη μαγική
συνυφασμένη με τα όνειρα
μύηση
λέξη ζωντανή
όπως οι λέξεις της ψυχής
κι εσύ να κοιτάς τ' αστέρια
με μάτια πελώρια από το θαυμαστό μεγαλείο του κόσμου
που δεν έχει σύνορα
κι όλα μαζί να αντανακλούνε μες στα μάτια σου
το φως, το νερό, τη γη, τον αέρα
κι όλα μαζί να πλάθουνε συναισθήματα
έτσι τα είπες
έτσι όρισες τα τραντάγματα του νου
όταν οι αισθήσεις ξεχνιούνται στο χρόνο
τότε έρχονται αυτά, είπες
τις αγγίζουν τις αισθήσεις
με χάδι στην αρχή
με αγωνία έπειτα
φοβούνται μη και δε μπορέσουν να τις ξυπνήσουν
φοβούνται
αισθάνονται
ξυπνάνε
από το λήθαργο που τις καταχώνιασε στο σκοτάδι
συλλαμβάνουν τη χάρη μέσα στα χρώματα
αδράχνουν τη φλόγα
θυμούνται

τότε
με μια κραυγή
λυτρωτική
γεννάνε το όνειρο...

Silena 25/2/2011

Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

νύχτα










νύχτα
κυλάς στις άκρες από τα δάχτυλά μου
δε μπορώ να συγκρατήσω τη ροή σου
κυλάς
όσο κι αν αναπνέω τ' αστέρια σου
όσο κι αν το τραγούδι μου
να γητέψει τη θύμησή σου παλεύει
εσύ φεύγεις
δεν περιμένεις τα όνειρα
τρέχω
δε σε φτάνω
τρέχω
δε σε σταματώ
γιατί έτσι είναι
η μέρα σου δε μπορεί να περιμένει
κι εσύ με χαμόγελο ασημένιο
από τη λάμψη του φεγγαριού σου
χάνεσαι στη θάλασσα όπως χάνεται ο νους
στις βαθιές ρίζες του απείρου
νύχτα
μέσα στο σκοτάδι σου
βρίσκω την ουσία του φωτός
γι' αυτό σ' αγαπώ

silena 24/2/2011

Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

τρομαγμένη αγάπη



Μέσα στο θρόϊσμα των φύλλων
ακούω την ανάσα σου

Κι οσφραίνομαι την ανθισμένη σου ψυχή
στην ευωδιά των λουλουδιών

Κοντεύει άνοιξη κι έχεις ανθίσει,
μα τα πουλιά
μου μαρτυρούν πως κρύβεσαι
μέσα στων δέντρων τα πυκνά κλαδιά
Φανερώσου,
δε θα σε πειράξει κανείς.
Εγώ θα σε προστατεύσω
στην αγκαλιά μου
σα νεογέννητο μωρό,
εύθραυστο, αγνό, απορημένο
καθώς αντικρίζει τον κόσμο τούτο
για πρώτη φορά.

Φανερώσου.
Τόσα χρόνια σε περιμένω
να γεμίσεις την καρδιά μου,...άνοιξη.

Silena 2010

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

η αιωνιότητα της στιγμής


βυθίζεται η ψυχή μου
στ' αρώματα της φαντασίας
δε ρωτά
δεν ψάχνει
δεν υπόσχεται
μονάχα γεύεται

βυθίζεται η καρδιά μου
στ' άδυτα της μνήμης
θυμάται
τρομάζει
επιχειρεί μια τελευταία επίθεση
μα νικιέται
απ' την ορμή που έχει το ζεστό αίμα
νικιέται
κι υπνωτισμένη λες
ακολουθεί του κύματος τον απρόβλεπτο ρυθμό

επιθυμίες
ελπίδες
ήχοι
κύκλοι
όλα μαζί στριμώχνονται
να φτάσουν πρώτα
στις άκρες απ' τα χείλη
μάχονται
ουρλιάζουν ν' ακουστούν
κι εγώ
κατρακυλάω
σα γέλιο γάργαρο
ευωδιάζω όνειρα
είμαι λέφτερη
φωνάζω

χρόνια κρατάει τούτη η στιγμή

Silena 21/2/2011

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

The Song of Life - Krishnamurti










Jiddu Krishnamurti


IV

Listen, O friend,
I will tell thee of the secret perfume of Life.

Life has no philosophy,
No cunning systems of thought.

Life has no religion,
No adoration in deep sanctuaries.

Life has no god,
Nor the burden of fearsome mystery.

Life has no abode,
Nor the aching sorrow of ultimate decay.

Life has no pleasure, no pain,
Nor the corruption of pursuing love.

Life is neither good nor evil,
Nor the dark punishment of careless sin.

Life gives no comfort,
Nor does it rest in the shrine of oblivion.

Life is neither spirit nor matter,
Nor is there the cruel division of action and inaction.

Life has no death,
Nor has it the void of loneliness in the shadow of Time.

Free is the man who lives in the Eternal,
For Life is.
...................................................................................
Άκουσε, Ω φίλε,
Θα σου πω για το μυστικό άρωμα της Ζωής.

Η Ζωή δεν έχει φιλοσοφία,
Δεν έχει πονηρά συστήματα σκέψης.

Η Ζωή δεν έχει καμία θρησκεία,
Δεν έχει λατρεία στα βαθέως ιερά.

Η Ζωή δεν έχει θεό,
Ούτε το βάρος ενός φοβερού μυστηρίου.

Η Ζωή δεν έχει οίκο,
Ούτε την πονεμένη θλίψη της τελικής αποσύνθεσης.

Η Ζωή δεν έχει καμία ευχαρίστηση, ούτε πόνο,
Ούτε την διαφθορά της επιδιωκόμενης αγάπης.

Η Ζωή δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή,
Ούτε η σκοτεινή τιμωρία της επιπόλαιης αμαρτίας.

Η Ζωή δεν παρέχει άνεση,
Ούτε ξεκουράζεται στο ιερό της λήθης.

Η Ζωή δεν είναι ούτε πνεύμα ούτε ύλη,
Ούτε υπάρχει η βάναυση διαίρεση της δράσης και της αδράνειας.

Η ζωή δεν έχει κανένα θάνατο,
Ούτε έχει αυτό το κενό της μοναξιάς στη σκιά του Χρόνου.

Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που ζει στο Αιώνιο,
Γιατί η Ζωή είναι.

το διάβασα εδώ: http://monopoihmata.blogspot.com/2009/04/iv-song-of-life-krishnamurti.html




The song of life
The Real Revolution - Krishnamurti
Nirvana - Krishnamurti

Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

οι λαμπερές στιγμές










painting by Alan Buckle


υπερβαίνω τις λαμπερές στιγμές

τα μεγαλεία και τις νίκες σκοτώνω
με μια εξαφάνιση

δε ζω πια με τύψεις

δεν ψάχνω τη λύτρωση
γιατί το ξέρω,

οι δρόμοι που περπάτησα
πάλιωσαν
και μόνο τους αναστεναγμούς τους
ακούω όταν κατά τύχη περάσω από κει
ξανά

στέγνωσαν τα δάκρυα
τα χείλη δεν περιμένουν δροσιά
διψάνε μόνο
για σιωπή

και η σπίθα?
που χάθηκε η σπίθα
που είχα στα μάτια για να φωτίζω τα σκοτάδια της ψυχής?

που χάθηκε η ελπίδα?
μέσα στον ανυπόφορο θόρυβο της παρουσίας
της τρανταχτής παρουσίας
που απελπισμένη καθώς είναι
ουρλιάζει
για μια θέαση
για ένα χειροκρότημα
για ένα χαμόγελο...

που πήγε η αγάπη?
δεν έχω απάντηση γι' αυτό
μόνο ένα σύννεφο
που πέταξε μακριά!

Silena 17/2/2011

Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011

σαν από μηχανής θεός...



σαν από μηχανής θεός
κράτησες την ψυχή μου ψηλά
να μη την κομματιάσει ο χρόνος
να μη την τρομάξει η σιωπή
να μην την παρασύρει ο άνεμος

σαν από μηχανής θεός!

silena 16/2/2011

Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

ΕΝΑς










painting by Trine Meyer Vogsland


εκεί στην άκρη περπατάω απόψε,
μοιάζω με τυχοδιώκτη
που προσπαθεί να ισορροπήσει
στην τύχη του
που τη βρίζει
την τσαλαπατάει
την ταπεινώνει
κάθε μέρα

εκεί στην άκρη αναπνέω απόψε,
μάτια, χείλια, δέρμα
μα όταν φτάνω κοντά
εκεί κοντά στην καρδιά
δειλιάζω,
μοιάζω με κυνηγημένο ζώο
που το βάζει στα πόδια
γιατί δεν αντέχει άλλες πληγές

εκεί στην άκρη νοσταλγώ απόψε,
τ' αρώματα, τα χρώματα, τους ήχους
τη φωνή σου
ήταν τόσο ξεχωριστή
και τα χέρια σου
και τα χείλια σου
και τα μάτια σου

ήταν τόσο ξεχωριστά
γιατί για μένα
ήσουν ΕΣΥ

γιατί
έτσι γίνεται κανείς μοναδικός

όταν για κάποιον
γίνει ΕΝΑΣ
σ' ολόκληρο τον πλανήτη

Silena 14/2/2011 

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

Fernando Pessoa

Μερικές φορές ξεκινώ να κοιτώ μια πέτρα







painting by Melody Cleary
*click!!


Μερικές φορές ξεκινώ να κοιτώ μια πέτρα.
Δεν αρχίζω να σκέφτομαι,
Έχει αισθήσεις;
Δεν κάνω φασαρία ονομάζοντάς την
αδελφή μου.
Αλλά παίρνω ευχαρίστηση από την ύπαρξή της,
Τη χαίρομαι γιατί δεν νιώθει τίποτα,
Τη χαίρομαι γιατί δεν έχει καμία σχέση μ' εμένα.

Καμιά φορά ακούω τον άνεμο να φυσά,
Και βρίσκω ότι απλά να ακούς τον άνεμο να φυσά,
τον καθιστά άξιο να έχει γεννηθεί.

Δεν ξέρω τι θα σκεφτούν οι άλλοι διαβάζοντας αυτό·
Αλλά νομίζω ότι πρέπει να είναι καλό
αφού είναι αυτό που σκέφτομαι χωρίς προσπάθεια,
Χωρίς καμιά ιδέα του τι σκέφτονται οι άλλοι ακούγοντας με,
Γιατί το σκέφτομαι χωρίς σκέψεις,
Γιατί το λέω όπως το λένε οι λέξεις μου.

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

ναι, μάλλον έφτασα






painting by Laria Saunders


φεύγω μακριά

δε θέλω πια να βλέπω
φοβάμαι,
φοβάμαι οτι θα ξεχάσω

έτσι σου είπα
κι εσύ
να μου ψιθυρίζεις
μυστικά στ' αυτί
για κείνο, θυμάσαι,
το δάσος των ονείρων μας!
κι εγώ να δακρύζω πάλι

φεύγω
πάω στην άλλη πλευρά
και που ξέρεις
ίσως να βρω το δάσος των ονείρων μας
ίσως τα σύννεφα με οδηγήσουν

αποτυπώματα υγρά
χείλη που σμίγουν
ευωδιές κανέλας και γαρίφαλου
μάτια που κλείνουν από ευτυχία
μια αγκαλιά απέραντη
μια στιγμή αιωνιότητα

ναι,
μάλλον έφτασα!

silena 11/2/2011

Marguerite Duras - India Song



INDIA SONG

στίχοι: Μarguerite Duras,
μουσική:: C. D'Alessio.

Chanson,
Toi qui ne veux rien dire
Toi qui me parles d'elle
Et toi qui me dis tout
Ô, toi,
Que nous dansions ensemble
Toi qui me parlais d'elle
D'elle qui te chantait
Toi qui me parlais d'elle
De son nom oublié
De son corps, de mon corps
De cet amour là
De cet amour mort
Chanson,
De ma terre lointaine
Toi qui parleras d'elle
Maintenant disparue
Toi qui me parles d'elle
De son corps effacé
De ses nuits, de nos nuits
De ce désir là
De ce désir mort
Chanson,
Toi qui ne veux rien dire
Toi qui me parles d'elle
Et toi qui me dit tout
Et toi qui me dit tout

Τραγούδι
χωρίς την πρόθεση να πείς
Εσύ μου μιλάς για εκείνη
κι όλα μου τα ομολογείς
Αχ εσύ
ότι χορεύαμε μαζί
εσύ μου μίλαγες για κείνη
για τ΄όνομα της το λησμονημένο
το σώμα της, το σώμα μου,
Για τον έρωτα εκείνο,
το νεκρό έρωτα.
Τραγούδι
της μακρυνής μου χώρας
εσύ που θα την μνημονεύεις
τώρα που έχει χαθεί
Εσύ που μου μιλάς για κείνη,
το ξεχασμένο της κορμί,
τις νύχτες της, τις νύχτες μου
για τον πόθο εκείνο,
το νεκρό πόθο.
Τραγούδι
χωρίς την πρόθεση να πεις
εσύ που μου μιλάς για κείνη
εσύ που όλα μου τα λες...
εσύ που όλα μου τα λες...

Μεταγραφή στα ελληνικά: Μιράντα Ποτηριάδου
Πηγή: http://n-tomaras.blogspot.com/2010/03/arguerite-duras-india-song.html

Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

άρνηση








painting by Wade Owen


ούτε ένα θρόισμα
ούτε ένα κελάιδισμα
ούτε μια αναπνοή
αισθάνεσαι τόσο μόνος

κι ούτε ο ουρανός
δεν είναι εδώ
κοντά
να ρίξει μια σταγόνα
ν' ακουστεί
εκκωφαντικά
καθώς θα πέφτει στη γη

αυτή η ησυχία
μεγεθύνει τη μοναξιά
κι εσύ ψάχνεις να βρεις
έναν ήχο
μιαν ανάσα

ούτε μιαν αχτίδα
εδώ κοντά
να ζεστάνει τα απλωμένα κορμιά
κι αυτά να ριγούν από το θερμό άγγιγμα
και ν' αναστενάζουν
ευχαριστημένα

απόκοσμη σιωπή
τεράστια
χτυπάς τα χέρια σου
κάτι ν' ακουστεί
μα τα χέρια
σα να μη θέλουν
να ΄ναι αυτά
οι δημιουργοί του ήχου
του ενός ήχου
αρνούνται να ενωθούν
κι ανοίγουν διάπλατα
μια αγκαλιά που υποδέχεται
σιωπηλά τη σιωπή

πόση σιωπή ακόμα!

Silena 27/1/2011

Τετάρτη, 9 Φεβρουαρίου 2011

η κραυγή



άκου την κραυγή μου

πάρε το σκοτάδι μου

και κάντο φως

Silena 9/2/2011

Ν.







painting by Allison Pratt
*click


τα χέρια σου κουνάς
φωνάζεις δυνατά
κατηγορείς
κατηγορείς
φωνάζεις δυνατά
πάλι και πάλι και πάλι

μα κοίτα
τα πέταλα της μνήμης σου
τα σκόρπισε ο αέρας μακριά
και δε θυμάσαι πια
πώς ήσουν κάποτε

κι έπειτα
ανοίγεις όλα τα παράθυρα
και
φωνάζεις
φωνάζεις
κατηγορείς τον εαυτό σου
για όλα αυτά
κατηγορείς τους άλλους
για όλα αυτά
κατηγορείς

κι ύστερα,
καταρρέεις
κλαις
κλείνεις τα μάτια
με τα χέρια
κρύβεσαι
πίσω από τα όνειρα που έκανες
κι αυτά σε πρόδωσαν
μια κρίσιμη στιγμή
μεθυσμένα από τις ψευδαισθήσεις

πουλιά έπλαθες με τα χέρια σου
πέταγμα ονειρευόσουν

κι εγώ ρωτούσα με αγωνία
πότε θα περάσεις απέναντι?
πότε θα περάσεις απέναντι?

ένα σπασμένο ποτήρι
έμεινε
θλιβερό απομεινάρι ενός ονείρου

silena 8/2/2011



Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

έτσι μοιάζει...










painting by JJ Jacobs
*click!


έτσι μοιάζει
με πόλεμο
μέσα
βαθιά
στην καρδιά μου
ανατινάζει
τις πιο κρυφές επιθυμίες

θάβει στη γη
τα πιο μεγάλα όνειρα

πυρπολεί
τ' αστέρια

έτσι μοιάζει
με θάλασσα

θυμωμένη θάλασσα
σκοτεινή
πλανεύτρα
μυστηριώδη

έτσι μοιάζει
η σιωπή μου απόψε!

Silena 8/2/2011

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

Jorge Luis Borges - Si pudiera vivir nuevamente...


για τους υπέροχους φίλους μου.....εσάς!!



Si pudiera vivir nuevamente mi vida;
en la próxima trataría de cometer menos errores.
No intentaría ser tan perfecto, me relajaría más.
Sería más tonto de lo que he sido,
De hecho tomaría muy pocas cosas con seriedad.
Sería menos higiénico.
Correría más riesgos, haría más viajes,
Contemplaría más atardeceres,
Subiría más montañas, nadaría más ríos.
Iría a más lugares adonde nunca he ido,
Comería más helado y menos habas,
Tendría más problemas reales y menos imaginarios.
Yo fui una de esas personas
Que vivió sensata y prolíficamente cada minuto de su vida,
Claro que tuve momentos de alegría.
Pero si pudiera volver el tiempo atrás
Trataría de tener solamente buenos momentos.
Por si no lo saben, de eso está hecha la vida,
Sólo de momentos; no te pierdas el ahora.
Yo era uno de esos que nunca iban a ninguna parte
Sin un termómetro, una bolsa de agua caliente,
Un paraguas y un paracaídas; si pudiera volver a vivir,
Viajaría más liviano.
Si pudiera volver a vivir comenzaría a andar descalzo
A principios de la primavera y seguiría así hasta concluir el otoño.
Daría más vueltas en calesita, contemplaría más amaneceres
Y jugaría con más niños,
Si tuviera otra vez la vida por delante.
Pero ya ven, tengo 85 años y sé que me estoy muriendo.

Αν μπορούσα να ξαναζήσω την ζωή μου...
καταρχάς, θα προσπαθούσα να κάνω πιο πολλά λάθη.
Δεν θα προσπαθούσα να είμαι τόσο τέλειος.
Θα ήμουν πιο χαλαρός.
Θα ήμουν πιο τρελός απο πριν,
θα έπαιρνα λιγότερα πράγματα στα σοβαρά.
Θα ήμουν λιγότερο υπέρ της υγιεινής.
Θα έπαιρνα περισσότερα ρίσκα, θα έκανα περισσότερα ταξίδια.
Θα ατένιζα πιο συχνά το ηλιοβασίλεμα,
θα σκαρφάλωνα σε περισσότερα βουνά, θα κολυμπούσα σε περισσότερα ποτάμια.
Θα ειχα περισσότερα πραγματικά και λιγότερα φανταστικά προβλήματα.
Θα ήμουν από τους ανθρώπους
που έζησαν με λογική και πληρότητα σε κάθε στιγμή της ζωής τους.
Είναι αλήθεια πως έζησα χαρούμενες στιγμές.
Αλλά αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω,
θα προσπαθούσα να ζήσω μόνο καλές στιγμές
διότι, αν δεν το ξέρετε, αυτές είναι που συνθέτουν τη ζωή.
Μη χαλάτε τη στιγμή.
Ήμουν ένας απ'αυτούς που δεν έκαναν ποτέ βόλτα
χωρίς ένα θερμόμετρο, ένα παγούρι ζεστό νερό,
μια ομπρέλα και ένα αλεξίπτωτο. Αν μπορούσα να ξαναζήσω τη ζωή μου
θα ταξίδευα πιο ελαφρύς.
Αν μπορούσα να ξαναζήσω τη ζωή μου θα άρχιζα να περπατάω ξυπόλυτος
στην αρχή της άνοιξης και θα συνέχιζα έτσι μέχρι το τέλος του φθινοπώρου.
Θα μετακινιόμουν περισσότερο με άμαξα, θα ατένιζα περισσότερο την ανατολή του ήλιου
και θα έπαιζα με πιο πολλά παιδιά.
Αν είχα άλλη μια ζωή μπροστά μου...
αλλά είμαι ήδη 85 χρονών και ξερω πως θα πεθάνω.

(σε ελεύθερη μετάφραση από το πρωτότυπο)

Σάββατο, 5 Φεβρουαρίου 2011

τα αγαπημένα όνειρα







painting by Elizabeth Chapman


αναπνέω όνειρα απόψε
δε βλέπετε?

έχετε δίκιο,
δε βλέπονται τα όνειρα
απ' αυτούς που είναι έξω απ' αυτά!

αναπνέω όνειρα απόψε
όμορφα όνειρα
που μυρίζουν αθωότητα

αυτά τα όνειρα αγαπώ
και δε σας κρύβω πως ...
κάποιες φορές νιώθω λιγάκι ένοχη
που τα κρατώ τόσο
τόσο γλυκά στην αγκαλιά μου

σκέφτομαι, αναρωτιέμαι
μήπως ζηλεύουν τα άλλα όνειρα!
μα προσπερνώ τους δισταγμούς
και κοιμάμαι αγκαλιά με τα όνειρα τα πιο αγαπημένα
και κοιμάμαι αγκαλιά με τα όνειρα
και κοιμάμαι αγκαλιά
και κοιμάμαι
και...

Silena 5/2/2011



Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

η τελευταία πράξη










painting by Jacqui Faye


η καρδιά μου
μέσα στο παραμύθι
βρίσκεται
εκεί
ανασαίνει
μεγαλώνει
ομορφαίνει
αγαπάει
αγαπιέται

η καρδιά μου
μέσα στο παραμύθι
βρίσκεται
με τις λέξεις αντιμέτωπη
τις κρατάει τρυφερά
μα με μια κίνηση απρόσμενη
με τους ήχους που βγάζουν
οι λέξεις
οι ανύποπτες
σπάει όλους τους καθρέφτες

η καρδιά μου
μέσα στο όνειρο
βρίσκεται
κυνηγάει τα φαντάσματα
φωτίζει τις σκιές
μα δεν έχει χρόνο
δεν προλαβαίνει να σκοτώσει το φόβο

είναι έτοιμη
να
είναι έτοιμη
να το βάλει στα πόδια
μα τα πόδια μένουν ακίνητα
σα να εμπαίζουν την αγωνία της
γλιστράνε το ένα κοντά στο άλλο
τυλίγονται σαν εραστές
νωχελικά
μα μετά από λίγο δένονται
σφιχτά, σα να κρυώνουν
κι εγώ ο μόνος θεατής
στο έργο που παίζουν
τα χειροκροτώ...

η καρδιά μου
στα πόδια μου βρίσκεται
παίζοντας την τελευταία της πράξη

silena 4/2/2011

Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

κόκκινο










painting study by Dan Earle


όπως χάθηκε το χρώμα
απ΄ τα όνειρα
έτσι χαθήκαμε κι εμείς

αιχμηρή πανδαισία ψύχους
με χαράζει
και να
το χρώμα ξανάρχεται
κόκκινο και ζεστό
να γεμίσει τη δύση μου

βελούδινο άγγιγμα σιωπής
δεν πονάει
μόνο που είναι πολύ δυνατό
και μεγεθύνεται στο φως
δε θέλω ν' ακούσω άλλο

ο μόνος ναυαγός που σώθηκε,
είναι τα όνειρα που πιάστηκαν την τελευταία στιγμή
από ένα σύννεφο
να μην πνιγούν
στον ωκεανό του ανθισμένου σου λυγμού

να,
το χρώμα ξανάρχεται
κόκκινο και ζεστό
είναι η τελευταία μου αλήθεια

Silena 3/2/2011

Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

δώσε μου το χέρι σου






painting by Diana Sellers
*click!!


έλα,
δώσε μου το χέρι σου
να σε πάρω μακριά
σε μια μεγάλη περιπλάνηση
χωρίς μη και πρέπει
χωρίς χώρο και χρόνο
κι έτσι όπως θα μπλέκονται
τα δάχτυλά μας
έτσι θα σβήνουν κι οι σκιές μας
από τους τοίχους
με μικρούς, σιωπηλούς κραδασμούς

ναι, αυτό είναι
μια φυγή για την πόλη που δεν έχει τοίχους
για την πόλη πάνω στα σύννεφα

έλα,
δώσε μου το χέρι σου
να γίνουμε λαθρεπιβάτες
στο όνειρο
να σκορπίσουμε τις μνήμες
σα φύλλα ξερά
στον άνεμο

έλα,
δώσε μου το χέρι σου
θα σβήσω τον καχύποπτο ήλιο
θα ζεστάνω το χλωμό φεγγάρι
για σένα
και με μια κίνηση
μυστική
θα αποκαλύψω όσα δεν έχουν ακόμα ειπωθεί

μόνο με μια κίνηση
κι έναν αναστεναγμό ανακούφισης
που ξέφυγε δίχως να το θέλω απ' τα χείλη μου

μόνο τα δάχτυλά μας
θ' αφήσω άγρυπνα
να φυλάνε τις στιγμές
μη γίνουν σύννεφα κι αυτές
και χαθούν
στο βάθος του ορίζοντα

έλα,
δώσε μου το χέρι σου
δε θ' αφήσω τ' αστέρια να κάψουν την πλάνη

Silena 2/2/2011

Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

έρωτας










painting by Pat Stacy



μοιάζει με πουλί
που χτυπάει δυνατά τα φτερά του
εκεί κοντά στο μέρος της καρδιάς
και τους παλμούς αυξάνει

έπειτα κατεβαίνει
να φωλιάσει στη ζεστή
και ασφαλή φωλιά του
μακριά από τα παγωμένα βλέμματα

μα μες στην υγρή ατμόσφαιρα
νιώθει τη φλόγα δυνατή
νιώθει να λιώνει
κι αυτή η ρευστή του μεταμόρφωση
το κάνει να κυλάει

να κυλάει και να πυρπολεί
σα λάβα
το δέρμα
και τα σωθικά

κυλάει και πυρπολεί..

Silena 2010

Tάσος Λειβαδίτης - Μια γυναίκα



"Αχ! για να γεννηθείς εσύ
και εγώ ...
για να σε συναντήσω...
γι' αυτό έγινε ο κόσμος"