Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

είν' η σκέψη



είν η σκέψη που σηκώνει νωχελικά τα βλέφαρα
και χαμογελά ντροπαλά

μια πτήση μελωδική
σ' ένα ταξίδι
με φτερά από όνειρα
με πυξίδα το απέραντο
με νύχτα κεντημένη από αστέρια

Silena 23/8/2011



Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

Paul Eluard


Η γη είναι μπλε

Η γη είναι μπλε σαν πορτοκάλι
Δεν είναι λάθος δεν ψεύδονται οι λέξεις
Δεν σας αφήνουν τραγούδια άλλα να πείτε
Γύρω-γύρω από φιλιά κι άλλα φιλιά
Οι σαλεμένοι ακούγονται και οι σαλοί εραστές
Κι εκείνη εκεί με το στόμα της σα βέρα του γάμου
Μ’ όλα τα μυστικά και τα χαμόγελα φτιαγμένη
Και με ένδυμα λαμπρό για να της αφεθούν οι αμαρτίες
Που δεν πιστεύεις ότι ναι όντως γυμνή είναι.
Καταπράσινες ανθίζουνε οι σφήκες
Φαγωμένη η αυγή στο κολλάρο
Μ’ έναν κολιέ από πορτοπαράθυρα
Φτερούγες ανοιχτές σκεπάζουν τα φύλλα
Έχεις ακέριαν του ήλιου τη χαρά
Και τον ήλιον όλο στης γης τη φλούδα απάνω
Και στις ατραπούς τις μακριές της ομορφιάς σου.


Paul Eluard

Απόδοση στα ελληνικά: Γιώργος Κεντρωτής

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

είναι το φως



είναι το φως που πάλλεται μέσα μου
γεμάτο πόθους, όνειρα, ελπίδα

είναι η κούραση ανίσχυρη, μικρή
υποχωρεί
αιχμάλωτη της φλόγας
ωχρή αυτή, κόκκινη η φλόγα
σαρώνει την ωχρότητα
την πυρπολεί

είναι η δίψα που στεγνώνει τη σκέψη μου
άπληστα ζητά να πιει
ιδέες, ήχους, χρώματα
ν' ανθίσει πάλι, όμορφη πιότερο από πριν

είναι το φως που πάλλεται μέσα μου
μ' αναστατώνει και μ' ένα πόνο μοναχά
γεννάει μαγικές στιγμές

Silena 25/8/2011

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

ένα όνειρο



μια γυναίκα απλώνει το βλέμμα της στη θάλασσα
κι ο ουρανός γεμίζει αστέρια, γαλαξίες

ένα παιδί αναστενάζει στον ύπνο του
κι η νύχτα γεμίζει φως, χρώματα

κι έπειτα,
μακριά από φωνές κι αλλαλαγμούς
ένα όνειρο ξυπνά
πέταλα όμορφα σκορπά
της ψυχής την ευωδιά
σαν αγκαλιά

Silena 21/8/2011

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011

αχτίδα



αντανακλάσεις ενός ανελέητου ήλιου
η λέξη μου
καυτή αχτίδα που θυμίζει φωτιά
σταγόνα δροσερή να ποτίζει φιλιά
γραμμές και γράμματα απλωμένα δίχως ειρμό
τη στιγμή που η ζωή ασθμαίνοντας
σπάει στο φως

Silena 20/8/2011

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2011

κυνηγώντας ίσκιους



σταματημένος χρόνος
γρήγορη σκέψη
να φτάσει στην άκρη πριν τη στιγμή
κι είναι το μήνυμα στυγνό
να φτάσει στην άκρη πριν τη στιγμή
κι οι χτύποι αδυσώπητα γοργοί
κι οι ανάσες μου γοργές
πιο γοργές κι από το χρόνο
που σταμάτησε πριν τον σκεφτώ

σταματημένος χρόνος
γρήγορη σκέψη
βήματα άηχα
κι ένα κορμί να κυνηγάει ίσκιους
τις τσέπες αδειάζω και βγάζω
σιωπή...

Silena 18/8/2011

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

παραζάλη



το ίδιο βλέμμα γεμάτο ερωτήσεις και νύχτα
τρυπάει το σίγουρο
μέσα στην παραζάλη παραστρατεί
αφήνεται
παρασύρεται
υπνοβάτης θαρρείς
που ψιθυρίζει μνήμες...

είναι η ψυχή ...λουλούδι
είναι η ψυχή ...κλαδί ξερό

είναι τα χέρια ...πουλιά
είναι τα χέρια ...θηλιά

είναι η αγάπη ...σύννεφο
είναι η αγάπη ...βροχή

παρασύρεται
υπνοβατεί, παραμιλάει
κι αγγίζει όνειρα..

Silena 16/8/2011



Κυριακή, 14 Αυγούστου 2011

ένα μικρό ταξίδι



τα χέρια μου έστησα
τείχη στον ήλιο

το στήθος μου ελπίδα
για τους κυνηγημένους ουρανούς

τα μάτια μου άφησα να τρέξουν
ποταμοί

κι οι λέξεις μου
αχ οι λέξεις μου

πέτρες που κύλησαν

άλλες χαθήκαν σε γκρεμούς
μα οι πιο πολλές
αστέρια γίναν
στο ταξίδι

Silena 14/8/2011

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

προσφορά



ένα κοχύλι γεμάτο άμμο
η μνήμη μου

ένα φτερό γεμάτο άνεμο
τα όνειρά μου

ένα φιλί γεμάτο ταξίδια
η αγάπη μου

Silena
13/8/2011

Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011

μια στιγμή



είναι μια στιγμή
μόνη κατάμονη
σιωπηλή
μα από λέξεις πλασμένη

είναι μια στιγμή
φτιαγμένη από μοναξιά
δίχως βλέμμα
γεμάτη όνειρα

είναι η στιγμή που τα μάτια νικούν το γκρεμό

είναι η στιγμή που τα χέρια μου κρατάς κι ανασαίνεις ψυχή

Silena 9/8/2011

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

αναλαμπή


dance in circle by Silena


ήταν κάποτε μια μικρή
τόσο δα μικρούλα αναλαμπή
που έφερνε στα μάτια την ελπίδα
όταν αυτά σκοτείνιαζαν
από φόβο
από μίσος
από καχυποψία
από απελπισία
ή απλώς από το σκοτάδι της ψυχής

η μικρούλα αναλαμπή πετούσε
από μάτια σε μάτια
δε σταματούσε στιγμή
ποτέ δεν ξεκουραζόταν
ταξίδευε
έφερνε στα μάτια των ξεχασμένων ανθρώπων
ξανά την αθωότητα
ξανά αυτά που έχασαν,
αυτά που ξέχασαν,
αυτά που έκρυψαν βαθιά μέσα τους
αυτά που άφησαν να παρασυρθούν
από το στρόβιλο
που λέγεται του ανθρώπου θυμικό

μα όταν το φως δε μπορεί να βρει δίοδο
ούτε μια τόσο δα χαραμάδα να τρυπώσει
να φωτίσει των χαραγμένων ανθρώπων το νου
τότε ακόμη κι αυτό απελπίζεται
φεύγει σκυθρωπό 
τότε ακριβώς που...
το φως γίνεται  σκοτάδι
κι οι άνθρωποι  σκιές

Silena 8/8/2011

γι' αυτό σου λέω



ανάμεσα στα βήματα
κράτησα τη σιωπή
κι αυτή έγινε φλόγα
δυνατή
φωτεινή
σαν την αστραπή

ανάμεσα στα βήματα
τα χείλη σου άγγιξα απαλά
για να σωπάσουν

τι να τις κάνω τις λέξεις
όταν τα μάτια πρόλαβαν
τα πάντα να μου πουν!

γι' αυτό σου λέω
τα μάτια σου ανοιχτά κράτησέ τα
το στόμα σου κλειστό
και τα όνειρα ταξιδιάρικα πουλιά....

Silena 8/8/2011



Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011

στα στάχυα



της ανάσας σου η ανατριχίλα
μ' ακολουθεί
σα τη σκιά που δεν μπορείς να την χαρίσεις

τα μάτια της νυχτιάς μου
ξημερώνει
σε παραλήρημα ψυχής
θαρρείς

κι όταν στα στάχυα τα μικρά τα λόγια σου
χαθούν
θα 'χω τα στάχυα να θυμάμαι

Silena 6/8/2011

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2011

το δάκρυ


 
 
 
κι  όμως το ήξερα
από την πρώτη στιγμή
πως τούτο το δάκρυ
δε θα κυλούσε ποτέ
το φανταζόμουν μόνο
λυτρωτικό
καθάριο
να διώχνει τις λύπες
τις μνήμες τις πικρές να παρασέρνει μακριά
κι όμως το ήξερα
από την πρώτη στιγμή
πως δε θα΄ρθει ποτέ
μα
το περίμενα
silena 5/8/2011

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

pleasure




πόσο αμφέβαλλε κι απόψε η νύχτα
για τον τελειωμό της!
μα οι αμφιβολίες σκόρπισαν
σαν ξεπρόβαλλαν
μισοαναμμένη φωτιά
οι πρώτες αχτίνες του ήλιου

με κοίταξες
και χαμογέλασες τρυφερά
σαν ένιωσες τη ζεστασιά της αγάπης μου
ακουμπισμένης απαλά πάνω στα χείλη σου
και θέριεψε η φωτιά
ανέβηκε ψηλά σαν ήλιος
όμοια μ' αχτίνα να πυρώνει τις καρδιές
και να τις πυρπολεί
ξανά και ξανά...

Silena 3/8/2011

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

αστροφεγγιά



πρώτα φύτεψα δυο λέξεις σ' άσπρο χαρτί
τις πότισα
τις μέρεψα
να μη τρομάζουν τα μάτια
τραγούδησα να τις γλυκάνω
κι έπειτα
οι λέξεις βλάστησαν
χέρια κλαδιά
μια τρυφερή αγκαλιά

ο ύπνος βάραινε τα βλέφαρα
μα η μνήμη ήθελε να πει

οι λέξεις δάκρυζαν
σιωπή
μα η μνήμη ήθελε να πει

δεν άντεχε να προσμένει κι άλλη Άνοιξη
ν' ανθίσει

γεμάτη νύχτα
σκίρτησε
κι ανάδευε τις λέξεις με τα δάχτυλα
κι εκεί
στις κρυφές της γωνιές
η μνήμη κι οι λέξεις αγκαλιασμένες
πάλευαν τα στοιχειά του νου

η μνήμη κι οι λέξεις αγκαλιασμένες
μέχρι ο ουρανός να γεμίσει αστέρια

Silena 1/8/2011