Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

ασαφείς ισορροπίες



στις στιγμές ισορροπώ
κρυφά
αγγίζω νύχτες κι αστέρια
σταυρώνω χέρια και φιλιά
μιλάω μόνο με τα πουλιά
ασαφείς ισορροπίες
νήματα ακίνητα ξεφτισμένα
αιωρούνται στα σκοτεινά
φαντάσματα λέω
σιγά
κρεμάω όνειρα στ' αυτιά
στη σκέψη μυστικά
δρόμοι
αδιέξοδα
νερά
πολλά
νερά
σπόροι στα χέρια
φτερά στο βλέμμα
να πετάει ψηλά
ίλιγγος η ζωή
κι εγώ
μιλάω μόνο στα πουλιά

Silena 29/12/2011 

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

Μελισσάνθη


Πιστεύω

Ἡ Ἀγάπη, μόνο, βαστάζει ὅλα τὰ φορτία.
Μπορῶ νὰ βαστάζω ὅλα τὰ φορτία.
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι τὸ μέγα φορτίο!
Ἡ Ἀγάπη σηκώνει τὸ βάρος τ᾿ οὐρανοῦ.
Μπορῶ νὰ σηκώνω τὸ βάρος τ᾿ οὐρανοῦ.
Ἡ Ἀγάπη ὑπομένει τὰ μαρτύρια τῆς πυρᾶς.
Μπορῶ νὰ ὑπομένω τὰ μαρτύρια τῆς πυρᾶς.
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ πυρά!
Ἡ Ἀγάπη πιστεύει στὴ ζωὴ καὶ στὸ θάνατο.
ἡ Ἀγάπη πιστεύει στὸ θαῦμα.
Μπορῶ νὰ πιστεύω στὴ ζωὴ καὶ στὸ θάνατο.
μπορῶ νὰ πιστεύω στὸ θαῦμα.
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος!
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι τὸ θαῦμα!
Ἡ Ἀγάπη προσεύχεται κ᾿ ἐνεργεῖ.
ἡ Ἀγάπη ἀγρυπνεῖ.
Μπορῶ νὰ προσεύχωμαι καὶ νὰ ἐνεργῶ.
μπορῶ νὰ ἀγρυπνῶ.
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι προσευχὴ καὶ πράξη!
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι ἡ μυστικὴ ἀγρυπνία!
Ἡ Ἀγάπη κρατάει ὅλα τὰ χαμόγελα καὶ ὅλα τὰ δάκρυα.
Μπορῶ νὰ χαμογελῶ καὶ νὰ κλαίω ὅλα τὰ δάκρυα -
γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι ἡ χαρούμενη θλίψη!
Ἡ Ἀγάπη δίνει τὸν ἄρτο καὶ τὸν οἶνο
ἐγγύηση γιὰ τὴν αἰωνιότητα.
Μπορῶ νὰ μεταλάβω τὸν ἄρτο καὶ τὸν oίvo
ἐγγύηση γιὰ τὴν αἰωνιότητα.
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος!
Κ᾿ ἡ μεγάλη ὑπόσχεση!
Ἡ Ἀγάπη ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο.
ἡ Ἀγάπη ἐδώρησε τὸ φῶς.
Πιστεύω στὸν ἄνθρωπο.
πιστεύω στὴν Ἀγάπη.
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι τὸ φῶς καὶ ἡ δωρεά!
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι ὁ Ἄνθρωπος!

Κωστής Παλαμάς

Χριστούγεννα

Νἄμουν τοῦ σταύλου ἕν᾿ ἄχυρο, ἕνα φτωχὸ κομάτι
τὴν ὥρα π᾿ ἄνοιγ᾿ ὁ Χριστὸς στὸν ἥλιο του τὸ μάτι.
Νὰ ἰδῶ τὴν πρώτη του ματιὰ καὶ τὸ χαμόγελό του,
τὸ στέμμα τῶν ἀκτίνων του γύρω στὸ μέτωπό του.
Νὰ λάμψω ἀπὸ τὴ λάμψι του κι᾿ ἐγὼ σὰν διαμαντάκι
κι᾿ ἀπὸ τὴ θεία του πνοὴ νὰ γίνω λουλουδάκι.
Νὰ μοσκοβοληθῶ κι᾿ ἐγὼ ἀπὸ τὴν εὐωδία,
ποὺ ἄναψε στὰ πόδια του τῶν Μάγων ἡ λατρεία.
Νἄμουν τοῦ σταύλου ἕνα ἄχυρο ἕνα φτωχὸ κομμάτι
Τὴν ὥρα π᾿ ἄνοιγ᾿ ὁ Χριστὸς στὸν ἥλιο του τὸ μάτι.

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

a little star

τα χέρια μου

λευκά
ευαίσθητα
αναδιπλώνονται
αναστενάζουν
απλώνονται
ψηλά
να πιάσουν τ' αστέρια

τα όνειρά μου

σκοτεινά
ασαφή
παραμύθια
στιγμές
αναδεύουν ζωές
μνήμες
μ' αναστατώνουν κι αναστατώνονται

τα μάτια μου

σκοτεινά κι αυτά
βαθαίνουν στη σκέψη
δακρύζουν στην αγάπη
κλείνουν στον πόνο
φωτίζουν τις εικόνες
θωπεύουν φεγγάρια και χρώματα
λατρεύουν το απέραντο

τα χέρια μου, τα όνειρά μου, τα μάτια μου
μια ιστορία
ή
πολλές



silena 23/12/2011

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Γιώργος Βέης

illusion by Silena

Εκείνη η λίμνη
Ὅπως τό μηδενικό βάρος τοῦ οὐσιώδους
ἡ μουσική δηλαδή ἀπό τό φλάουτο
τοῦ δόκιμου μοναχοῦ
ἔτσι ἀκριβῶς καί τό μήνυμα φτάνει ἀπό ἐκεῖ
πού δέν τό περιμένουμε
χωρίς μεσάζοντες
χωρίς φιλοφρονήσεις μιᾶς ἀσήμαντης ρητορείας
ὄχι τόσο διφορούμενο ἤ δυσνόητο
ἀλλά ξαφνικά δικό μας
σάν τό σκοτάδι
πού δέν μποροῦμε βέβαια νά τό ποῦμε
οὔτε κάν νά τό δείξουμε
λές καί εἶναι κλεμμένο διαμάντι
ἀτίμωση ἤ ἔκλαμψη
θά ἑνωθεῖ ὅπου νά ’ναι μέ τά χρώματα τοῦ φθινοπώρου.

Από την ποιητική συλλογή Μετάξι στον Κήπο (εκδ. Ύψιλον, 2010) του Γιώργου Βέη

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

ακόμη ένας χορός


σαν νήματα οι λέξεις
κρέμονται
ιστοί αράχνης

προσμένουν
ν'ακουστούν

και σαν φωτιά
η αγάπη
που φωτίζει την ψυχή μου

ζεσταίνει
ανασταίνει
κρατάει την αλήθεια ζωντανή

χρώματα γύρω μου πολλά
φωτάκια
φωνές
χαρά

μνήμες και μυρωδιές γλυκές
αναστατώνουν την καρδιά

κι οι λέξεις
πέφτουν
τρυφερά
στην αγκαλιά μου

σαν να τις κάλεσα
για τούτη τη γιορτή

κοντά μου έρχονται ξανά
χαμογελούν
κι οι άνθρωποι μαζί
πλασμένοι από πηλό
το χρόνο κάνουν σύμμαχο πιστό
και στην αγάπη χαρίζουν δώρο ξεχωριστό
ακόμη ένα χορό...


Silena 19/12/2011

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

αφθονία

original painting
Youth of the Zeus
(The goat Amalthea nourished Zeus)


αφθονία

μια λέξη...
άφθονη
μια λέξη γεμάτη

γι' άλλους γεμάτη ...ύλη
γι' άλλους γεμάτη ...ανθρώπους
γι' άλλους γεμάτη ...γεμάτη όνειρα

μάλλον στην τρίτη κατηγορία ανήκω
έτσι λέω στον εαυτό μου
μα
δεν πεινάω
δεν έχω στερηθεί την ύλη
ούτε τους ανθρώπους έχω στερηθεί

ακόμα

γι΄αυτό
μάλλον
θα πρέπει ν' αλλάξω λίγο τα λόγια
να τα κάνω πιο ευέλικτα
πιο ανθρώπινα
όχι τόσο ποιητικά και ιδεατά
όχι τόσο ιπτάμενα!!

στα σύννεφα ξέρεις
δεν υπάρχει ψωμί
ούτε άνθρωπος υπάρχει

μόνο αέρας
που παρασέρνει σκέψεις
που γεννάει όνειρα
που ελαφραίνει εμένα και την ιπτάμενη υπόστασή μου
τόσο που μου'ρχεται να γελάσω τρανταχτά
τόσο ευτυχισμένη νιώθω!

είναι η ελαφρότητα
είναι η απαλλαγή
είναι η ανάγκη του ...τίποτα

ναι
έτσι νιώθω
πως δεν χρειάζομαι τίποτα
τι μαγικό αλήθεια
τι απίστευτο
τι αληθινό μαζί

κι η συνταγή?
απλή
απλούστατη

κλείσε τα μάτια
πέτα τα περιττά
πάψε πια να ζητάς

και....

έτσι

μαγικά

πετάς
πετάς
πετάς

ούτε εσύ δεν το πιστεύεις
τόσο πότισε τη σάρκα και την ψυχή σου το τώρα

όμως
μη φοβάσαι

πιάσε το χέρι μου
και πέταξε
μαζί μου

Silena 15/12/2011 


Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

τ' όνειρο

inspiration by Silena


ρώταγες τι είναι τ' αστέρια
κι εγώ χαμογελώντας σου ζωγράφιζα στον αέρα
καινούργιους μαγικούς αστερισμούς και σου 'λεγα:
" κάνε μια ευχή "
και κείνο το μικρό κόκκινο σημάδι που έβαλες στη νύχτα
κι όνειρο τ' ονόμασες
ήταν το φεγγάρι που ανέτειλλε κατακόκκινο και ντροπαλό
μα δεν σου το 'πα να μην σε απογοητεύσω
γιατί ...
τι είναι τ' όνειρο αν δεν μοιάζει με φεγγάρι?

silena 12/12/2011

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

απάντησέ μου..

dark passages
by Silena


σκοτεινό το σύννεφο της ψυχής μου

μα σαν άνθος άσπιλο, ολόλευκο
ξεπρόβαλλε θαρρείς απ' το πουθενά

η λέξη σου

μία και μόνο λέξη

μία και μόνο λέξη

αρκετή

τόσο αρκετή όσο χιλιάδες λόγια κούφια που πέσαν στους τοίχους και μάτωσαν την καρδιά μου για χιλιοστή φορά τούτο το χρόνο

μα ξέρεις

ελπίζω ακόμα

μιλάω συχνά στους τοίχους κι αυτοί πεισματικά σωπαίνουν

μα ξέρω

ή όπως σου άρεσε να λες "γνωρίζω"

πως κάποια στιγμή κι αυτοί θα "σπάσουν"

τη σιωπή τους, την μνήμη τους, την σύστασή τους...

δεν ξέρω τι λέω πάλι απόψε

μην με παρεξηγήσεις καλέ μου

ίσως να φταίει η τόσων χρόνων σιωπή

ίσως να φταίνε τούτα δω τα ντουβάρια που επιμένουν

έτσι ξεροκέφαλα που είναι

να σωπαίνουν και να σωπαίνουν



με βρίσκεις και ατημέλητη

δεν σε περίμενα απόψε και ...

ντρέπομαι που  με βλέπεις έτσι απεριποίητη και αναστατωμένη

μα σ' ευχαριστώ που ήρθες

έστω και ξαφνικά

είναι τρομερό να μην σ' επισκέφτεται ποτέ

κανείς

είναι εφιάλτης

μα εγώ ζω ... το όνειρο

όχι τον εφιάλτη

έτσι δεν είναι ?

απάντησέ μου!

έτσι δεν είναι?

ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΟΥ

ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΟΥ

σπάσε αυτή την σιωπή που με κάνει να γίνομαι κομμάτια

είμαι πεσμένη στα γόνατα να εκλιπαρώ

λίγη

ελάχιστη

παρουσία

ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΟΥ


Silena 7/12/2011

Ντίνος Χριστιανόπουλος


ΙΘΑΚΗ

Δεν ξέρω αν έφυγα από συνέπεια
ή από ανάγκη να ξεφύγω τον εαυτό μου,
τη στενή και μικρόχαρη Ιθάκη
με τα χριστιανικά της σωματεία
και την ασφυχτική της ηθική.


Πάντως, δεν ήταν λύση, ήταν ημίμετρο.


Κι από τότε κυλιέμαι από δρόμο σε δρόμο
αποχτώντας πληγές κι εμπειρίες.
Οι φίλοι που αγάπησα έχουνε πια χαθεί
κι έμεινα μόνος τρέμοντας μήπως με δει κανένας
που κάποτε του μίλησα για ιδανικά…


Τώρα επιστρέφω με μιαν ύποπτη προσπάθεια
να φανώ άψογος, ακέραιος, επιστρέφω
κι είμαι, Θεέ μου, σαν τον άσωτο που αφήνει
την αλητεία, πικραμένος, και γυρνάει
στον πατέρα τον καλόκαρδο, να ζήσει
στους κόλπους του μιαν ασωτία ιδιωτική.


Τον Ποσειδώνα μέσα μου τον φέρνω,
που με κρατάει πάντα μακριά.
Μα κι αν ακόμα δυνηθώ να προσεγγίσω,
τάχα η Ιθάκη θα μου βρει τη λύση;

Ντίνος Χριστιανόπουλος
Ποιήματα
εκδ. Διαγώνιος, Θεσσαλονίκη, 1992

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

το πιο γλυκό άρωμα


ορμητικά εισέβαλλες στη νύχτα μου
να μου θυμίσεις τη ζωή
να μου φωτίσεις τη ζωή

ορμητικά,
γιατί το φως θέλει ορμή
και η ελπίδα θάλασσα θέλει
θάλασσα απέραντη
να ταξιδέψει

κι όσα καράβια κι αν περάσουν πλάι της
αυτή τους γλάρους θα κοιτά
τους γλάρους και τ' αστέρια
και θα κοιμίζει με νανούρισμα γλυκό
τους φόβους και τα μη
και θα ανασταίνει ένα κυκλάμινο
και τη χαρά, μπουμπούκι ακόμα
άνθος με άρωμα μεθυστικό
θα μου χαρίζει
μέσα σε μιας φωνής το απαλό το χάδι

και χρώματα παντού θ' απλώνει
τούτη η φωνή
και της ψυχής την ταραχή
δύναμη θα την κάνει
και ζωή

silena 2/12/2011