Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

το μυστήριο



σχεδόν πέρα από τ' ανθρώπινα
στις άκρες των δαχτύλων
κρατάω ένα περαστικό σύννεφο
και τραγουδάω τη βροχή

ούτε που το περίμενα πως οι σταγόνες είναι ήχοι και φωνές
ούτε που το κατάλαβα πως διάφανες κι ανυπόμονες
αδημονούν να κυλήσουν στη γη
ν'ακουστούν
να ενωθούν
υπόγεια ταξίδια

το μυστήριο είναι αόρατο μα το οσφραίνεσαι

Silena 9/1/2012