Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

 
 
Δεν βιάστηκα,
με υπομονή και χρόνο
κάθισα ανάμεσά τους
τις μάζεψα όλες κοντά
 
 
πρώτα,
μελέτησα τις φωνές τους
 
 
έπειτα,
ρώτησα για τη ζωή
που ζήσαν ως εδώ
τέλος,
τους μίλησα για μένα
κι αυτές μ' εμπιστεύτηκαν
 
 
με απλότητα και χάρη
την ευτυχία μου' δωσαν
στα χείλη να τις έχω
κάθε φορά που τις καλώ
 
 
και το μολύβι μου σωστά να τ' οδηγούν
όταν το βλέμμα μου άδειο μένει και στεγνό
 
 
πάντα κοντά μου,
μ' άγρυπνο μάτι
και μελωδία ανείπωτη
οι σκόρπιες σκέψεις
οι σκόρπιες σκέψεις
είναι κι απόψε εδώ
εισβάλλουν με ορμή
στ' άγνωστα μονοπάτια
τα πιο σκοτεινά,
του νου
δε ρωτούν
μόνο απαντούν
μετά
σωπαίνουν
Silena 23/2/2012