Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

μια συνηθισμένη μέρα



οι νύχτες μας, διαφορετικές
οι μέρες μας βυθισμένες σε μια ... κινούμενη ρουτίνα!

χαμόγελα, φιλοφρονήσεις, θετική ενέργεια...
έτσι νομίζω πως λέγεται

εσύ πάντα κάπου κοντά με φωνή γεμάτη αυτοπεποίθεση:

"θέλεις βοήθεια;"
"μήπως δυσκολεύεσαι σε κάτι;"
"φώναξε με αν δεν τα καταφέρεις"...

προθυμία με το κιλό

"βάλε ένα χεράκι να κρύψουμε τον νεκρό κάτω απ' το χαλί", λέω εγώ

γυρνάς,
με κοιτάς με απορία κι απομακρύνεσαι

γυρνάς ξανά,
τώρα, με κοιτάς με βδελυγμία

"εεε, δεν μπορώ να κάνω λίγο ...χιούμορ;" ρωτάω με το πιο αθώο βλέμμα του κόσμου

δεν απαντάς,

φεύγεις

...επιτέλους!

Silena 30/5/2012