Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

μη μου ζητάς



της ζητάει κάθε πρωί
τη σκέψη να δαμάζει
να μην πονάει πολύ

δεν τιθασεύεται η φωνή
και το νερό στον τοίχο
αφήνει στίγματα

της ψιθυρίζει κάθε στιγμή
πως δεν της ταιριάζει
να φλυαρεί με τα πουλιά
μα αυτή πετάει
αερικό
και δεν τη φτάνει να κοιτάει μόνο, τον ουρανό

δε μαρτυράει
λόγια κρατάει και φιλιά
δε μαρτυράει
στις σκάλες τα κλειδιά ακουμπά
και τρέχει με τα χέρια αδειανά, σαν δυο φτερά

Silena 28/7/2012