Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

σχεδόν άτολμα



ακολουθώντας τον ήχο από άγνωστα βήματα
φθάνω στα δικά μου

αθόρυβα
σχεδόν άτολμα
παρατηρούν
αφουγκράζονται
τους περαστικούς θορύβους

ανασηκώνουν τότε την μικρή τους υπόσταση

προσπαθούν,
δεν μπορώ να πω το αντίθετο

προσπαθούν να σηκωθούν,
ν' αντιδράσουν,
να υποστηρίξουν την παρουσία τους

κι εκεί που σχεδόν τα καταφέρνουν
γλιστράνε
και πέφτουν με θόρυβο

ο θόρυβος ανακατεύεται μ' άλλους θορύβους
μεγαλώνει, γιγαντώνεται

το ένα βήμα γίνεται πολλά βήματα
ο ένας ήχος, γίνεται φωνή μεγάλη που πάλλεται

ο ένας, γίνονται πολλοί
κι η αδυναμία, δύναμη


Silena 29/2/2012

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Jorge Luis Borges - Ένας αναγνώστης

Jorge Luis Borges

Ένας αναγνώστης


Άλλοι, ας καυχηθούν για τις σελίδες που έχουν γράψει,
εγώ, είμαι περήφανος για κείνες που έχω διαβάσει.
Μπορεί να μην υπήρξα φιλόλογος,
ή να μην έχω ερευνήσει τις πτώσεις , τις εγκλίσεις τις δύσκολες
μεταφωνίες των γραμμάτων,
το δέλτα που μετατρέπεται σε ταυ
την ισοδυναμία του χι με το κάπα,
αλλά, χρόνο με το χρόνο , μ’ έχει κυριέψει
ένα πάθος για τη γλώσσα.
Τις νύχτες μου γεμίζει ο Βιργίλιος
έχοντας μάθει κάποτε και έχοντας ξεχάσει τα λατινικά
μένει κάποιο όφελος, γιατί η λησμονιά
είναι μία από τις πλευρές της μνήμης, το αχανές κελάρι της,
η άλλη όψη, η μυστική, του νομίσματος.
Και καθώς έσβηναν από τα μάτια μου
οι πρόσκαιρες αγαπημένες μορφές,
τα πρόσωπα, οι σελίδες,
αφοσιώθηκα στη μελέτη της δύσκαμπτης γλώσσας
που χρησιμοποιούσαν οι προγονοί μου τραγουδώντας
για σπαθιά και μοναξιές,
και τώρα, ύστερα από εφτά αιώνες,
από την Έσχατη Θούλη,
φτάνει ως εμένα η φωνή σου, Σνόρι Στούρλουσον.
Ο νέος, ανοίγοντας το βιβλίο, σπουδάζει έναν συγκεκριμένο κλάδο
ζητώντας να αποκομίσει μια επακριβή γνώση’
στην ηλικία την δική μου, κάθε τέτοιο τόλμημα είναι μια περιπέτεια
που αγγίζει τα όρια της απόγνωσης.
Δεν θα μπορέσω ποτέ ν΄αποκρυπτογραφήσω τις πανάρχαιες γλώσσες του Βορρά,
κι ούτε να βυθίσω τα άπληστα χέρια μου στο χρυσάφι του Σίγκουρντ’
το έργο που αναλαμβάνω είναι ανεξάντλητο
και θα με συντροφέψει μέχρι τέλους,
πάντα εξίσου αινιγματικό καθώς το σύμπαν
ή και καθώς εγώ, ο αρχάριος.

Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Ποιήματα
Μετάφραση, εισαγωγή, σχόλια: Δημήτρης Καλοκύρης
Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα 2006

Λευκό λουλούδι


μικρό λευκό λουλούδι
φωτίζεις τη νύχτα

λυπάσαι και μελαγχολείς
με το ξημέρωμα

ημερεύεις την ψυχή
με το σούρουπο

σκορπάς τις θύμησες
να μην πονάω

αποτυπώματα μισοσβησμένα
μιας νύχτας και μιας μέρας μαζί
πάνω στο τζάμι

αναστενάζω,
και ξεχνώ

silena 27/2/2012

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

Leonard Cohen - A thousand kisses deep



ακούστε το και με μουσική



Don't matter if the road is long
Don't matter if it's steep
Don't matter if the moon is gone
And the darkness is complete
Don't matter if we lose our way
It's written that we'll meet
At least, that's what I heard you say
A thousand kisses deep

I loved you when you opened
Like a lily to the heat
You see, I'm just another snowman
Standing in the rain and sleet
Who loved you with his frozen love
His second hand physique
With all he is and all he was
A thousand kisses deep

I know you had to lie to me
I know you had to cheat
You learned it on your father's knee
And at your mother's feet
But did you have to fight your way
Across the burning street
When all our vital interests lay
A thousand kisses deep

I'm turning tricks
I'm getting fixed
I'm back on boogie street
I'd like to quit the business
But I'm in it, so to speak
The thought of you is peaceful
And the file on you complete
Except what I forgot to do
A thousand kisses deep

Don't matter if you're rich and strong
Don't matter if you're weak
Don't matter if you write a song
The nightingales repeat
Don't matter if it's nine to five
Or timeless and unique
You ditch your life to stay alive
A thousand kisses deep

The ponies run
The girls are young
The odds are there to beat
You win a while, and then it's done
Your little winning streak
And summon now to deal with your invincible defeat
You live your life as if it's real
A thousand kisses deep

I hear their voices in the wine
That sometimes did me seek
The band is playing Auld Lang Syne
But the heart will not retreat
There's no forsaking what you love
No existential leap
As witnessed here in time and blood
A thousand kisses deep

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Λογισμοί


σε λογισμούς βυθίζομαι
με μάτια κλειστά
και ψυχή ανοιχτή

γαλήνια φθάνουν κοντά

αρώματα ανθισμένα,
χαρά

ξάστερες σκέψεις,
φως

ψίθυροι ονείρων,
ταξίδεμα

ελαφραίνει η καρδιά
μεγαλώνει

χωράει πιότερη αγάπη

ξεχνάει

ξελογιάζει το βλέμμα

ξαφνιάζεται γλυκά

αλλάζει

ανοίγεται

αγαπάει

σε λογισμούς βυθίζομαι
με μάτια κλειστά
και ψυχή ανοιχτή

Silena 25/2/2012

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

 
 
Δεν βιάστηκα,
με υπομονή και χρόνο
κάθισα ανάμεσά τους
τις μάζεψα όλες κοντά
 
 
πρώτα,
μελέτησα τις φωνές τους
 
 
έπειτα,
ρώτησα για τη ζωή
που ζήσαν ως εδώ
τέλος,
τους μίλησα για μένα
κι αυτές μ' εμπιστεύτηκαν
 
 
με απλότητα και χάρη
την ευτυχία μου' δωσαν
στα χείλη να τις έχω
κάθε φορά που τις καλώ
 
 
και το μολύβι μου σωστά να τ' οδηγούν
όταν το βλέμμα μου άδειο μένει και στεγνό
 
 
πάντα κοντά μου,
μ' άγρυπνο μάτι
και μελωδία ανείπωτη
οι σκόρπιες σκέψεις
οι σκόρπιες σκέψεις
είναι κι απόψε εδώ
εισβάλλουν με ορμή
στ' άγνωστα μονοπάτια
τα πιο σκοτεινά,
του νου
δε ρωτούν
μόνο απαντούν
μετά
σωπαίνουν
Silena 23/2/2012

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

προς τα πού κοιτάει η ζωή?

ένα εκπληκτικό έργο του Σωτήρη Σόρογκα


προς τα πού κοιτάει η ζωή?

και η φωνή?
και η φωνή που ακούγεται?

από πού πηγάζει και για ποιόν?

μία ψυχή

κι άλλη ψυχή

ένας συρμός από ξεχασμένες ψυχές
άπληστες, ακατέργαστες, σκληρές σαν πέτρα

πέτρες που κινούνται
που κυλάνε προς τα δω
με ορμή θανατερή
κι εκεί μπροστά
ένας άνθρωπος,
ένας άνθρωπος ανύποπτος
με την πλάτη γυρισμένη

δε βλέπει
δεν οσφραίνεται
δε νιώθει

γίνεται αύριο
γίνεται τώρα
γίνεται χτες

γίνεται πέτρα που κυλάει
κι οραματίζεται βουνά

κι έπειτα,
αμέτρητη θλίψη δίχως κατανόηση καμμιά
θλίψη κι οργή και μοναξιά
και πέτρα
πέτρα που κυλάει
κι οραματίζεται βουνά
και θρυμματίζεται από δάκρυα αλμυρά
της θάλασσας παιδιά

προς τα πού κοιτάει η ζωή?
προς τη θάλασσα
απαντάει η φωνή... και σωπαίνει

Silena 15/2/2012




Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Μπέρτολτ Μπρεχτ

blind by Silena

απόσπασμα από το ποίημα του
Μπέρτολτ Μπρεχτ
"Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου"
συλλογή "Εξορία: Σκανδιναβία" (1933-1941)
μετάφραση Μάριου Πλωρίτη



ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΨΗΛΑ
θεωρούνε ταπεινό να μιλάς για το φαΐ.
Ο λόγος; έχουνε
κιόλας φάει

Οι ταπεινοί αφήνουνε τον κόσμο
χωρίς να 'χουνε δοκιμάσει
κρέας της προκοπής

Πώς ν' αναρωτηθούν πούθ’ έρχονται
και πού πηγαίνουν; Είναι
τα όμορφα δειλινά,
τόσο αποκαμωμένοι.

Το βουνό και την πλατειά τη θάλασσα
δεν τα 'χουνε ακόμα δει
όταν σημαίνει η ώρα τους.

Αν δεν νοιαστούν οι ταπεινοί
γι' αυτό που είναι ταπεινό
ποτέ δεν θα υψωθούν.


ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΔΕ ΔΕΙΧΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ
Οι μήνες όλοι, όλες οι ημέρες
είναι ακόμα ανοιχτές. Κάποια απ' αυτές
θα σφραγιστεί μ' έναν σταυρό.

ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΨΩΜΙ
Οι έμποροι φωνάζουν γι' αγορές
Οι άνεργοι πεινούσαν. Τώρα
πεινάνε κι όσοι εργάζονται.
Τα χέρια που ήταν σταυρωμένα, σαλεύουν πάλι:
Φτιάχνουν οβίδες.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΡΠΑΝΕ ΤΟ ΦΑΪ ΑΠ' ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ
κηρύχνουν τη λιτότητα.
Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα
ζητάν θυσίες.
Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους
για τις μεγάλες εποχές που θα 'ρθουν.
Αυτοί που τη χώρα σέρνουνε στην άβυσσο
λεν πως η τέχνη να κυβερνάς το λαό
είναι πάρα πολύ δύσκολη
για τους ανθρώπους του λαού.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΨΗΛΑ ΛΕΝΕ: ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
είναι δυό πράγματα ολότελα διαφορετικά.
Όμως η ειρήνη τους κι ο πόλεμός τους
μοιάζουν όπως ο άνεμος κι η θύελλα.
Ο πόλεμος γεννιέται απ την ειρήνη τους
καθώς ο γιός από τη μάνα.
Έχει τα δικά της
απαίσια χαρακτηριστικά.

Ο πόλεμός τους σκοτώνει
ό,τι άφησε όρθιο
η ειρήνη τους.


ΟΤΑΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΨΗΛΑ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ
ο απλός λαός ξέρει
πως έρχεται ο πόλεμος.

το διάβασα στο μπλογκ της καλής μου φίλης Μελίνας και το θεωρώ επίκαιρο όσο ποτέ

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

Μανόλης Αναγνωστάκης - Ἡ ἀπόφαση


Εἶστε ὑπὲρ ἢ κατά;
Ἔστω ἀπαντεῖστε μ᾿ ἕνα ναὶ ἢ μ᾿ ἕνα ὄχι.
Τὸ ἔχετε τὸ πρόβλημα σκεφτεῖ
Πιστεύω ἀσφαλῶς πὼς σᾶς βασάνισε
Τὰ πάντα βασανίζουν στὴ ζωὴ
Παιδιὰ γυναῖκες ἔντομα
Βλαβερὰ φυτὰ χαμένες ὦρες
Δύσκολα πάθη χαλασμένα δόντια
Μέτρια φίλμς. Κι αὐτὸ σᾶς βασάνισε ἀσφαλῶς.
Μιλᾶτε ὑπεύθυνα λοιπόν. Ἔστω μὲ ναὶ ἢ ὄχι.
Σὲ σᾶς ἀνήκει ἡ ἀπόφαση.
Δὲ σᾶς ζητοῦμε πιὰ νὰ πάψετε
Τὶς ἀσχολίες σας νὰ διακόψετε τὴ ζωή σας
Τὶς προσφιλεῖς ἐφημερίδες σας· τὶς συζητήσεις
Στὸ κουρεῖο· τὶς Κυριακές σας στὰ γήπεδα.
Μιὰ λέξη μόνο. Ἐμπρὸς λοιπόν:
Εἶστε ὑπὲρ ἢ κατά;
Σκεφθεῖτε το καλά. Θὰ περιμένω.

Μανόλης Αναγνωστάκης

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

μπορώ


να ξεφτιλίζουν τη ζωή μου
τόσο απλά και φυσικά
δεν το αντέχω

κουρέλια να πετούν
ανθρώπινες ελπίδες κι όνειρα
δεν το μπορώ

ίσως να θέλουν το κεφάλι μου να σκύψω
να μη μιλώ
να συναινώ
σε τούτον τον εξευτελισμό

ίσως να θέλουν να με κάνουν να μισήσω
τους ανθρώπους και ν' αποτραβηχτώ
μόνη
σε δρόμους αδειανούς
κι ευχαριστώ να πω γι' αυτό

ίσως να θέλουν...

μα δεν γνωρίζουν
τη δύναμη του ανθρώπου κοντά σ' άλλους ανθρώπους
που πιστεύουν και μπορούν
που έχουν οράματα και θέλω

τα χέρια μ' άλλα χέρια
τα μάτια καθαρά
και τις φωνές ΜΙΑ φωνή
ΜΠΟΡΩ
να καταφέρω ακόμη και τ' αδύνατο
ΜΠΟΡΩ

Silena 9/2/2012

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

η χαμογελαστή καρδιά



η ζωή σου είναι η δικιά σου ζωή

μην την αφήνεις να ενωθεί σε μια υγρή υποταγή.
 
να παραφυλάς.
 
υπάρχουν έξοδοι.
 
υπάρχει ένα φως κάπου.
μπορεί να μην είναι πολύ φωτεινό αλλά
διώχνει το σκοτάδι.
 
να παραφυλάς.
 
οι θεοί θα σου προσφέρουν ευκαιρίες.
να τις μάθεις.
να τις αρπάξεις.
 
δεν μπορείς να νικήσεις το θάνατο αλλά
μπορείς να νικήσεις το θάνατο στη ζωή, μερικές φορές.
 
και όσο πιο συχνά μάθεις να το κάνεις,
τόσο περισσότερο φως θα υπάρχει.
 
η ζωή σου είναι η δικιά σου ζωή
μάθε τήν όσο την έχεις.
 
είσαι υπέροχος
οι θεοί περιμένουν να πάρουν μεγάλη ευχαρίστηση
από εσένα.

Henry Charles Bukowski
 
The Laughing Heart

your life is your life
don’t let it be clubbed into dank submission.

be on the watch.

    there are ways out.

    there is a light somewhere.
it may not be much light but
it beats the darkness.

    be on the watch.

    the gods will offer you chances.
know them.
take them.

you can’t beat death but
you can beat death in life, sometimes.

    and the more often you learn to do it,
the more light there will be.

    your life is your life.
know it while you have it.

    you are marvelous
the gods wait to delight
in you.
 
Henry Charles Bukowski
 
Πηγή: <  εδώ  >

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012


μαζεύω όνειρα,

τ' απλώνω στον ήλιο
να λάμψουν
τα παίρνω αγκαλιά
να αισθανθούν
τους μιλάω,
ώρες ατέλειωτες
να μην διψάσουν για λέξεις

μαζεύω όνειρα,

να μην μείνουν παραπεταμένα στο δρόμο
κι έτσι
άδικα
ξεχαστούν...

Silena 6/2/2012

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

απωλεσθήσα μνήμη



Άναψα όλα τα φώτα, περπάτησα κανα δυο φορές πάνω κάτω, πάνω κάτω στο δωμάτιο για ν' ακούσω το θόρυβο που κάνουν τα βήματά μου. Ανεπαίσθητος. Κύκλωσα σε άσπρο χαρτί δυο τρεις φανταστικές λέξεις κι άφησα άδειο το χώρο μέχρι να τις βρω.

- Πάλι κλαις? μια φωνή απ' το πουθενά να ρωτά άκαιρες ερωτήσεις δίχως απάντηση.
- Δεν πονάς! Μη μιλάς! Να ξεχνάς!

Δίνει συμβουλές τούτη η φωνή, απ' το πουθενά που επιμένει να ρωτά, να σκαλίζει, να μεθά με την αγωνία και να αναδιπλώνεται με τη σιωπή για μια νέα επίθεση τρομακτική, βαθιά, επιτακτική.

- Πάλι κλαις? Δεν πεινάς! Μην ξεχνάς! Να ξεχνάς!

Ζωγράφισα καρδιές χθες μαμά, μήπως και τις ακούσεις, είδα όμορφα όνειρα χθες μαμά, μήπως και σε πείσω και κατεβείς να δεις πώς περνάω. Μου τέλειωσαν τα μήπως, μαμά. Θέλω ελπίδες, δανεικές.

Κουράστηκα κιόλας... κι η μνήμη μπερδεύεται με τη φωνή απ' το πουθενά που επιμένει να ρωτά άχρηστες ερωτήσεις. Η μνήμη με ξέχασε απόψε, μαμά, όπως κι εγώ.

Φοβάμαι.
Να κοιμηθώ καλύτερα. Χωρίς όνειρα. Μήπως και βρω την άκρη κι όταν ξυπνήσω ίσως να έχω θυμηθεί..

Silena 2/2/2012