Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

όνειρα



Στις λεπτές κλωστές που υφαίνουν νύχτα
βρίσκονται τα πιο όμορφα όνειρα

τι κρίμα να ξεθωριάζουν το πρωί!






Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012



Ξένο Σου φαίνεται
που απλώνω ακόμη το χέρι μου
ωχρό από της σιωπής την παγωνιά

Παράλογο Μου φαίνεται
που συνεχίζω ακόμα να γράφω γράμματα
σ' άγνωστο παραλήπτη

ανελλιπώς, κάθε μέρα
εδώ και δέκα χρόνια

κι αυτός, τι παράξενο
μου απαντάει
μέσα από μικρές φωνές που γαληνεύουν τη νύχτα μου
μέσα από μικρά γελάκια παιδιών που παίζουν κρυφτό στα όνειρά μου

κι αυτός, τι παράξενο
μου απαντάει ακόμα... κι ας τέλειωσαν οι λέξεις

Silena 30/3/2012

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

προσδοκίες κι όνειρα



δεν ήρθες για ν' αδράξεις χρόνο
ούτε μεγάλα όνειρα

μικρές οι προσδοκίες σου

ένα αθώο βλέμμα
μιαν ανθισμένη αγκαλιά
μια λέξη, αληθινή

μικρές οι προσδοκίες σου...
όλο το σύμπαν σ' ένα χαμόγελο!


Silena 28/3/2012


Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

να σε θυμούνται



σε βήματα άηχα
τα δάχτυλα ακουμπώ

ίχνη
αφήνω

να σε θυμούνται κάποτε,
αυτό ζητάς

όχι μ' απόγνωση
μα θαρρετά

να σε θυμούνται κάποτε,

όχι με λόγια
μα με ίχνη
που άφησες κάποια βραδιά
πάνω στα φύλλα
τα υγρά από της νύχτας τα όνειρα

να σε θυμούνται κάποτε,
σαν... καλοκαίρι

Silena 27/3/2012

Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012

wild is the wind



(1957) Dimitri Tiomkin, Ned Washington

Wild is the wind

Love me, love me, love me, love me,
say you do
Let me fly away with you
For my love is like the wind,
and wild is the wind
Wild is the wind

Give me more than one caress
satisfy this hungriness
Let the wind blow through your heart
Oh wild is the wind, wild is the wind

You touch me, I hear the sound of mandolins
You kiss me
With your kiss my life begins
You're spring to me, all things to me
Don't you know you're life, itself!

Like the leaf clings to the tree,
Oh, my darling, cling to me
For we're like creatures of the wind,
and wild is the wind

Wild is the wind

Wild is the wind

Wild is the wind

wild is the wind

Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

αγάπη




αν δίπλα σου περάσω και σταθείς
και γύρω σου το βλέμμα απλώσεις
τότε θα πει πως έχει η ψυχή φτερά
και με τον άνεμο μιλάει
για σένα

αν δίπλα σου καθήσω κι αρχίσεις τα χείλη να κινείς
σαν παραμιλητό, σαν εξομολόγηση μικρή, στον εαυτό σου μόνο
τότε θα πει πως έχει αστέρια ο ουρανός
που λάμπουνε για  σένα

κι αν ξεχαστώ
φανερωθώ
και τρυφερά μέσα στα χέρια με κρατήσεις
σαν μωρό
τότε
για σένα η αγάπη θα γινώ.

Silena 24/3/2012

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

καπνός



σύμβολα και καπνοί
για να θολώνουν τη σκέψη

καθαρός είναι μονάχα
ο ουρανός σου
όταν με κοιτάς

Silena 23/3/2012

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

παιδί ξανά



Διλλήματα και ήχοι κοντά με την ανάγκη
ένα εμπόδιο ή μια παγίδα
κοντά με τη ζωή

πώς να ξεφύγεις με ρωτάς
κι εγώ;
τι ν' απαντήσω όταν στο δίχτυ της αμφιβολίας έχω πιαστεί και
προσπαθώ κάθε πρωί
τα μυστικά να ξεδιαλύνω
που παίζουνε μαζί μου
και πότε φανερώνονται μπροστά
πότε βυθίζονται ακόμη πιο βαθιά
σε άγνωστα νερά του νου

μα θέλω να 'μαι διάφανη
φωνάζω
θέλω να 'μαι παιδί ξανά

Silena 21/3/2012

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

έτσι τη θυμούνται






















κρατούσε στα χέρια ένα χαμόγελο,
στα μάτια δυο δρόμους

η νύχτα δεν την πρόφτασε ποτέ

ντυμένη με σύννεφα
να παίζει στα όνειρα
πότε τον ήλιο, πότε τη βροχή

έτσι τη θυμούνται οι άνθρωποι

κρατούσε στα χέρια ένα χαμόγελο,
στα μάτια δυο δρόμους

silena 19/3/2012

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

Μανόλης Αναγνωστάκης



Στ᾿ Ἀστεῖα Παίζαμε!

Δὲ χάσαμε μόνο τὸν τιποτένιο μισθό μας
Μέσα στὴ μέθη τοῦ παιχνιδιοῦ σᾶς δώσαμε καὶ τὶς γυναῖκες μας
Τὰ πιὸ ἀκριβὰ ἐνθύμια ποὺ μέσα στὴν κάσα κρύβαμε
Στὸ τέλος τὸ ἴδιο τὸ σπίτι μας μὲ ὅλα τὰ ὑπάρχοντα.


Νύχτες ἀτέλειωτες παίζαμε, μακριὰ ἀπ᾿ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας
Μήπως πέρασαν χρόνια; σαπίσαν τὰ φύλλα τοῦ ἡμεροδείχτη
Δὲ βγάλαμε ποτὲ καλὸ χαρτί, χάναμε· χάναμε ὁλοένα
Πῶς θὰ φύγουμε τώρα; ποῦ θὰ πᾶμε; ποιὸς θὰ μᾶς δεχτεῖ;


Δῶστε μας πίσω τὰ χρόνια μας δῶστε μας πίσω τὰ χαρτιά μας
Κλέφτες!
Στὰ ψέματα παίζαμε!


Πηγή: εδώ

Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

τα μάτια



στους δρόμους ψάχνω
βρίσκω δρόμους

μα μέσα μου
βρίσκω σιωπή

τα όνειρα δεν τ' αγοράζω
τα πλάθω μ' όνειρα

γεννώ φωνές

τα μάτια μου, κρατάνε σπίρτο
φωτίζουν τις σκιές

τα μάτια μου, γεννούν σκοτάδι, λυτρωμό
ανοίγουν πόρτα στον ωκεανό

Silena 15/3/2012

Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012

ξανά



μια θάλασσα πάλλεται μέσα μας
απέραντη σαν όνειρο
απρόβλεπτη σαν ζωή

ένας ουρανός νοσταλγεί γύρω μας
ανασαίνει φόβους
θωπεύει ελπίδες

κύμα βουβό η λήθη
υπνωτίζει τον πόνο

κι εμείς
πιστεύουμε ξανά

Silena 12/3/2012

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

μεταμορφώσεις



Κάθε τόλμημα καρδιάς
με μάτια ανοιχτά, ορθάνοιχτα
και μια καινούργια αβροφροσύνη της αυταπάτης.

Όλα μεταμορφώνονται,
η καθημερινότητα μεταμορφώνεται
αρχίζει να μοιάζει με γιορτή
με έκπληξη που ακροβατεί πάνω σε τεντωμένο σκοινί
η ελπίδα, ρίγος συγκίνησης
τεντώνει το σκοινί
μορφάζει με άγρια χαρά
σαν νιώσει στα δάχτυλα πως είναι κοντά

ένα τέντωμα ακόμη
ένα τέντωμα αναμονής

με τα μάτια ανοιχτά, ορθάνοιχτα
η φυγή αμετάθετη
η χαρά ανέφικτη
κι ο έρωτας;
...αντιδικία

Silena 11/3/2012

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

Lisa Hannigan



Someday he'll come along, The man I love
And he'll be big and strong, The man I love
And when he comes my way
I'll do my best to make him stay
He'll look at me and smile, I'll understand
Then in a little while, He'll take my hand
And though it seems absurd
I know we both won't say a word

Maybe I shall meet him Sunday,
Maybe Monday, maybe not
Still I'm sure to meet him one day
Maybe Tuesday will be my good news day

He'll build a little home, That's meant for two
From which I'll never roam, Who would, would you
And so all else above
I'm dreaming of the man I love

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

τρεις ουρανούς

blue hat
by Silena


Ξαπλώνω πάνω στο βρεγμένο χορτάρι
με το βλέμμα στο απέραντο του ουρανού
και συλλογιέμαι

και μονολογώ

τρεις ουρανούς έχω

ο ένας θυμάται
ο άλλος υπόσχεται
ο τρίτος συντροφεύει

δεν έχουν πείσματα οι ουρανοί μου
δεν έχουν όχι και γιατί
μόνο μνήμες, επιθυμίες και στοργή

τρεις ουρανούς έχω
κι απέραντη αγάπη

Silena 7/3/2012

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012

Κική Δημουλά

ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ



Αὐτὴ τὴ μέρα
ἄφησε νὰ σοῦ ἐμπιστευτῶ τὴν ἱστορία μου:
Μελαγχολικός της ζωῆς ἄνεμος εἶμαι
ποὺ νυχτώθηκα καὶ ἀπόμεινα σ᾿ ἕνα χθὲς ἀνάλγητο.
Ἔλα λοιπόν, καὶ μὲ τὰ μάτια σου,
ποῦ ῾ναι καταχνιὰ κι ἐνάστρωση,
τὸ σύθαμπο καὶ τὸ πρωὶ
σὲ μιὰν ἀλλόκοτη σύγκλιση,
ἀνάστειλε τὴ νύχτα μου.
Ἔλα
Κι ἂς εἶναι μοιραῖο πὼς ἀργότερα,
ὅταν ἀνάμεσά μας θ᾿ ἀναδεύεται,
σὲ ἀνυπόφορη μεγέθυνση,
τὸ μυστικό μας τ᾿ ἀδυσώπητο,
-πὼς σημερινοὶ εἴμαστε καὶ ξένοι-
μὲ τὸν ὑποβολέα τῆς πίκρας μου
παμπάλαιο κατευόδιο θ᾿ ἀπαγγείλω πάλι
στὶς ὧρες τὶς ἀγέρωχες,
ποὺ ἀνεβασμένες στὶς σχεδίες τοῦ ἀνέκκλητου
πρὸς ἕνα ἀδηφάγο αὔριο θὰ λάμνουν.

Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012

Άνοιξη


με μετέωρο βήμα
μα καρδιά φωτεινή
περνάω απέναντι

ν' αδράξω Άνοιξη

Silena 1/3/2012