Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

φυσάει ο άνεμος



χέρια απλωμένα σε σκοινί
μοιάζουν με ρούχα που κρέμασε η ζωή
εμπόδιο στα όνειρά μου

ένα βλέμμα δεν φτάνει

ο άνεμος φυσάει
δυνατά
έχω ελπίδες να παραδοθώ
στο άπειρο να ξεχαστώ

χέρια απλωμένα σε σκοινί
φυσάει ο άνεμος κι εγώ
παιδί
ακόμα
να δυναμώνω με χάρτινα όνειρα
να μην πεισμώνω

φυσάει ο άνεμος
ακόμα

Silena 30/6/2012

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

ένα βλέμμα στο χρόνο


Μέσα στη λήθη μου ξανά θα ονειρευτώ

χιλιάδες χρώματα και ήχους από αγγέλους

για μαξιλάρι μου θα κάνω τον καιρό

δε θα λυγίσω μες στης νιότης μου θέρος.

Σαν πόνος μοιάζει και σαν άγγιγμα γυμνό

όταν ακούσεις το λυγμό μου θα'ναι νύχτα

και στο φεγγάρι πάλι θα σου ορκιστώ

πως η αγάπη μου γεννιέται αυτή τη νύχτα.

Μη με κοιτάς μ’ αυτά τα μάτια

φτιάχνεις στα όνειρα παλάτια

τη φλόγα σου ζητάω μόνο

σκύψε και κοίτα μέσα στο χρόνο

Silena 29/6/2012

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

χωρίς νότες



Έτσι είναι όταν σβήνεις τα φώτα
και κοιτάς τα φεγγάρια

οι αντανακλάσεις της λύπης
θολώνουν, μακραίνουν
σαν το νησί που 'χεις στα μάτια σου

οι ίσκιοι απομακρύνονται
μαζεύουν αδύναμα την υποψία μιας ματιάς
κι εσύ δακρύζεις
συμμετοχή δροσερή στο μαύρο της νύχτας

ησύχασε τα βήματά σου
σώπασε
φώτισε τους ήχους με σιωπές

Silena 23/6/2012

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

ο ερχομός












the roots by Silena



έφτασαν τα λόγια
σαν θύελλα
βγαλμένα από μισόκλειστα στόματα
κι αρρώστησαν τα πουλιά κείνο το καλοκαίρι
λούφαξαν βαθιά στις φωλιές
δεν ακούστηκε μήτε ένα κελάιδισμα
έτσι για να πούμε πως ...υπάρχει ελπίδα

κι όταν πάνω σε άλογο μισοπεθαμένο απ' την προσπάθεια
έφτασες κι εσύ
όλο το χωριό μαζεύτηκε γύρω σου
για να κόψει ένα κομμάτι απ' τη σάρκα σου
για να πιστέψει
για να θυμάται

το άλογο πέθανε
εσύ ζεις
πληγωμένος βαθιά από
την αοριστία
τις κοφτερές αχτίνες
τα κλειστά στόματα
τα λαίμαργα μάτια

το άλογο πέθανε
εσύ ζεις

ακόμα

Silena 21/6/2012

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

απλά, φυσικά






απλά, φυσικά
θ' απλώσω το βλέμμα
κι εσύ θα το δεις

θ' αγγίξω τον άνεμο
κι εσύ θα αισθανθείς

δίχως κινήσεις
δίχως κραυγές
ήρεμα
τρυφερά

θα μείνω εγώ
κι εσύ, εσύ
με χέρια ενωμένα
κι όνειρο ένα

απλά, φυσικά
παιδιά ξανά

Silena 18/6/2012

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

"..το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον/ δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον !"

Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον
καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει.
Τι κρύβει μέσ' στα δόντια του το ξέρω,
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
και χάνονται βαθιά στα περασμένα.
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν,
μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον.
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον.

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
που λούζεται στον ήλιο και στ' αγέρι,
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θέ ν' απλώσει σα χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.




Στίχοι: Φώντας Λάδης
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη
 
ΠΗΓΗ: εδώ

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

behind closed doors



ήταν λέει
μέσα σε σκοτεινό δάσος
ένα μικρό, ντροπαλό, φοβισμένο... δέντρο

ήταν λέει
μέσα σε μια απύθμενη θάλασσα
ένα ασημένιο, σιωπηλό, αεικίνητο... ψαράκι

ήταν λέει...


παραμύθια
τόσα παραμύθια χαμένα στο βυθό της σιωπής σου

παραμύθια
τόσοι γίγαντες, νεράιδες, μάγοι, πειρατές, θησαυροί,....
τόσοι και τόσοι
περιμένουν να μοιραστούν
αγωνία παιδιών
επιθυμία μεγάλων
όνειρα ανθρώπων

περιμένουν πίσω από κλειστές πόρτες

Silena 6/6/2012