Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013

ένα παιχνίδι του καθρέφτη




Μέσα σ' ένα λαβύρινθο 
συναντηθήκαμε.
Πέσαμε τυχαία ο ένας πάνω στον άλλο 
και μια και δεν μας ένοιαζε και πολύ η πραγματικότητα
πιστέψαμε πως η κρούση αυτή
μάλλον ήταν ο έρωτας!

Με βήματα αργά 
δώσαμε τα χέρια να κρατηθούμε
χωρίς πανηγυρισμούς και πυροτεχνήματα
μα ήταν σκοτεινά
και η κλωστή σχεδόν κομμένη,
άντεχε το πολύ δυο λέξεις ακόμα.

Ξέρω, ξέρω, 
νιώθεις να χάνεσαι κι εσύ
όπως κι εγώ
κι ούτε ο λυγμός δεν μπορεί να γίνει ο μίτος ο πολυπόθητος
που θα κρατώ σφιχτά μέσα στα χέρια μου,
να μην ξαναχαθούμε. 

Και θα σου λέω 
πως πάει πια, 
αυτό ήταν, 
θα τη βρούμε την άκρη
κι εσύ θα γελάς με τούτα τα λόγια
θα γελάς δυνατά
γιατί δεν θα πιστεύεις πώς μπορεί να γίνει αληθινό
ένα παιχνίδι του καθρέφτη.

©Silena 5/1/2012