Τετάρτη, 10 Ιουλίου 2013

Ακόμη ένα ψέμα


Κολλημένη στο τζάμι η ποίηση, ψυχορραγεί,
κι εμείς οδηγούμε ανύποπτοι
να φύγουμε λέμε μακριά,
σε κείνο το νησί που φτιάξαμε
με υλικά ονειρικά
και με ένα μονάχα δροσερό και φωτεινό δωμάτιο.
Το κενό της μέρας είναι αυτό που θόλωσε το τζάμι.
Μην ανησυχείς,
ο ήλιος γνωρίζει τα συναισθήματά μας καλά
και σαν πηχτό χυλό τα κάνει να κοχλάζουν.
Γυρνάμε απότομα όπως μας πιτσιλάνε οι σταγόνες του
χοροπηδάμε ξαφνιασμένοι από την καυτή ανάσα του καλοκαιριού
που τέλειωσε κιόλας
κι ούτε ένα μπάνιο δεν προλάβαμε, μαζί!
Κόντεψε να μου κόψει το φως η αλήθεια

μα πρόλαβα κι έπλασα ακόμη ένα ψέμα για να μπορώ!

Silena, 10/7/2013