Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2013

Αναπολήσεις



Αναβλύζουν απ' τις παλάμες μου
μνήμες αλλοτινές
σάρκα γυμνή.

Αναδιπλώνομαι.

Τη στιγμή της σιωπής,
φοβάμαι.

Φοβάμαι τον ήχο που θα γεννήσει η ανάσα μου
χωρίς να το θέλω.

Τη στιγμή της σιωπής,
και με προδώσει.

Γιατί
δεν ξέρω αν είναι δίκαιο
να σπάσει έτσι, απρόσμενα
η σιωπή
και να βρεθώ ξανά στην αρχή.
Αναπολώντας την αρχαία μήτρα του χρόνου.

Και να βρεθώ ξανά στην αρχή
Και να μην είμαι ακόμη ένα τέλος
που καρτερεί.

Μα ο ίδιος ο χρόνος να ΄μαι.

Silena, 29/7/2013