Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2013

Κάποτε

by ©Silena


Κάποτε θα
ξεπεράσω τον πόνο που γεννάει η αναμονή
Θα φτάσω κοντά στη γραμμή,
που άλλοτε σύμμαχος ενάντια στη λήθη γίνεται
κι άλλοτε παιχνίδι εύθραυστης ισορροπίας
πάνω σε ολισθηρές φθαρμένες λέξεις.

Αθόρυβα θα σωθώ γι' άλλη μια φορά
και ξυπόλητη θα βαδίσω στο χρόνο
να μην ξυπνήσω το αιώνιο παιδί
που μετράει ανάποδα και χαμογελάει.

Θα γυρίσω σελίδα
κινδυνεύοντας να κοπώ
και να κοκκινίσει το ταξίδι μου
Μα δεν θα 'ναι δική μου η απόφαση
το χρώμα πάνω στο χαρτί
Πάνω στο καθαρό χαρτί
στεγνό από δάκρυα
με μια παμπάλαιη θλίψη μόνο καρφιτσωμένη
στην άκρη του
να συνοδεύει το σεργιάνι μου σε τούτο τον κόσμο

Τυφλό σεργιάνι που συνοδεύει τ' ανείπωτα όνειρα

Κάποτε θα
ξεπεράσω τον πόνο που γεννάει η αναμονή
Θα φτάσω κοντά στη γραμμή


©Silena, 10/11/2013