Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Ακόμη ονειρεύομαι



ΑΚΟΜΗ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ
©Silena 

Ο ήχος
που μοιάζει με σύρσιμο
πώς με τρομάζει.
Σαν χρόνος ποδοπατημένος
σαν σκιά που πιάστηκε στα δίχτυα
και ξεψυχάει.

Σηκώνεις το ποτήρι ψηλά.
Εις υγείαν!

Ευχή μάλλον, ή επιθυμία
να σωπάσω
να κουβαλήσω ακόμα έναν αναστεναγμό
και να τον κρύψω βαθιά.

Σιωπηλά πλησιάζω και με τα νύχια μου,
τον τοίχο εκδικούμαι,
με τα νύχια μου τον γρατζουνάω μέχρι εκείνα να ματώσουν
κι όταν ο τοίχος παραδοθεί κι αρχίσει να μαδάει
ακουμπάω πάνω του τα χείλη μου κι αρχίζω να τον γλείφω
σαν το σκυλί τις πληγές του
συνεχίζω συνεχίζω
μέχρι τα χείλη μου ν’ ασπρίσουν απ΄τον ασβέστη
και μέχρι εκείνο το κρασί να τελειώσει.

Χαμογελάς περίεργα
όταν η μνήμη φωτίζεται.
Άκου τα βήματα στα σκαλιά.
Ψίθυροι και ίσκιοι
ζέστη υγρή
Διψάω
Τα σχέδια εκείνα τα παλιά τα ΄ριξα στη φωτιά,
ξέχασα να σου πω
και όσα χάρτινα όνειρα ξέφυγαν τρομαγμένα,
έστειλα τα πουλιά να τα φέρουν πίσω,
πώς θα μπορούσα να τ’ αφήσω!
Γνωρίζουν τόσα
κι εγώ ακόμα ονειρεύομαι!


©Silena_22/11/2013