Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

Dance with me



Dance with me
Come and sweep me off my feet
You know I feel this way
Every time that our eyes meet
Don't wait and stay a stranger
What's life without a little danger
Oh darling won't you please dance with me
Take a chance with me
Gamble on romance with me
If they always played it safe
Where would legendary lovers be?
Alone on star lit nights
No arms to hold them tight
Oh darling won't you please dance with me
Love can be like a rose
A few thorns as it grows
But divine when it blooms
Petals of sweet perfume
Dance with me
Like tonight was meant to be
Written in the stars you'd see
If you'd only dance with me
Love can be like a rose
A few thorns as it grows
But divine when it blooms
Petals of sweet perfume
Dance with me
Come and sweep me off my feet
You know I feel this way
Every time that our eyes meet
Don't wait and stay a stranger
What's life without a little danger
Oh darling won't you please dance with me
Oh darling won't you please dance with me

Σάββατο, 20 Απριλίου 2013

Γιῶργος Σαραντάρης



















Ἦταν γυναίκα, ἦταν όνειρο...

Ἦταν γυναῖκα ἦταν ὄνειρο ἤτανε καὶ τὰ δυὸ
Ὁ ὕπνος μ᾿ ἐμπόδιζε νὰ τὴ δῶ στὰ μάτια
Ἀλλὰ τῆς φιλοῦσα τὸ στόμα τὴν κράταγα
Σὰν νὰ ἦταν ἄνεμος καὶ νὰ ἦταν σάρκα
Μοῦ ῾λεγε πὼς μ᾿ ἀγαποῦσε ἀλλὰ δὲν τὸ ἄκουγα καθαρὰ
Μοῦ ῾λεγε πὼς πονοῦσε νὰ μὴ ζεῖ μαζί μου
Ἦταν ὠχρὴ καὶ κάποτε ἔτρεμα γιὰ τὸ χρῶμα της
Κάποτε ἀποροῦσα νιώθοντας τὴν ὑγεία της σὰν δική μου ὑγεία

Ὅταν χωρίζαμε ἤτανε πάντοτε νύχτα
Τ᾿ ἀηδόνια σκέπαζαν τὸ περπάτημά της
ἔφευγε καὶ ξεχνοῦσα πάντοτε τὸν τρόπο τῆς φυγῆς της
Ἡ καινούρια μέρα ἄναβε μέσα μου προτοῦ ξημερώσει
Ἦταν ἥλιος ἦταν πρωὶ ὅταν τραγουδοῦσα
Ὅταν μόνος μου ἔσκαβα ἕνα δικό μου χῶμα
Καὶ δὲν τὴ σκεφτόμουνα πιὰ ἐκείνη

Γιῶργος Σαραντάρης (1908-1941)

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

Κίτρινα ίχνη



ΚΙΤΡΙΝΑ ΙΧΝΗ

Κίτρινα ίχνη
χλωμά.

Πάνω σε κόκκινη
σε κατακόκκινη
καρδιά.

Σωπαίνω.

Αφουγκράζομαι

παιδιά να τραγουδούν ψιθυριστά
κι απ' το βαθύ του συνειρμού πηγάδι
ακούω γέλια δυνατά
να ανεβαίνουν
και σαν βουή στ' αυτιά να φτάνουν σαγηνευτικά.

Κίτρινα ίχνη
χλωμά.

Ακουμπισμένα στο μαξιλάρι τα όνειρα.
Στα χέρια οι φωνές ψαλιδισμένες.
Στα μάτια οι αλήθειες χλωμές.

Κίτρινα
ίχνη
χλωμά.


Silena 12/4/2013

Παρασκευή, 5 Απριλίου 2013

Μάνος Χατζιδάκις



ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΗΣ
Τρεις Προσωπογραφίες

Ι.
στον Οδυσσέα Ελύτη

Ό,τι χάραζε σε στίχους
Τα 'παιρνε η Θάλασσα που 'χε στα χέρια του
Ό,τι ζωγράφιζαν τα χείλια του
Τα 'σβηνε ο ουρανός που 'χε στα μάτια του
Κ' έτσι δεν μπόρεσε να δει
Αν έπρεπε να παραμείνει Αττικός
Ή Αιγαιοπελαγίτης


ΙΙ.
στον Γιώργο Σεφέρη

Από τη Μικρασία μετά την καταστροφή, ένας αστός
ξεκίνησε με μια βαλίτσα αναμνήσεων στο χέρι, γύρισε
χώρες μακρινές και πολιτείες άγνωστες, μάζεψε ακρι-
βό υλικό και συνταγές, μέτρα, ρυθμούς και χρώματα,
και τέλος γύρισε στη χώρα του, έχτισε με τα χέρια του
σπίτι σημερινό κ' ελληνικό, εμπήκε μέσα, κλείδωσε
και από τότε πια κανείς δεν τον συνάντησε στην αγορά


ΙΙΙ.
στο Νίκο Γκάτσο

Η γη καθώς τον γέννησε
Τον στόλισε
Πράσινα φύλλα της ιτιάς
Του έλατου και της ελιάς
Μα η σκέψη του τον βύθισε
Στης πολιτείας την άσφαλτο
Κ' έγινε πέτρα αρχαϊκή
Στη μνήμη των εφήβων

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ
ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ
ΚΑΙ
ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ
σελ.55-57