Σάββατο, 10 Αυγούστου 2013

Πόσο όμως;

sunset 
by Silena




Πόσο όμως να αγαπάω
τον ήχο του ανέμου
από τα στάχυα ανάμεσα;

Πόσο ν' αντικρίζω τα σύννεφα
δίχως ούτε ένα δάκρυ!

Πόσο;

Μια μέρα ίσως
ή μία στιγμή

Eσύ να με κοιτάς
την ίδια ώρα
στον ίδιο τόπο
με το ίδιο ακριβώς βλέμμα

Πόσο όμως ν' ανησυχώ
που ακόμα δεν ήρθες;

Πόσο ν' αναζητώ
τη σιωπή για να μιλήσω,
το χρόνο για να πάψω να κοιτώ

Μια υπέροχη φωνή
μιαν ανάσα στο τώρα
ένα αναστατωμένο κύμα
της ήρεμης θάλασσας
όπως ακριβώς σήμερα
κάτω απ' το σύρμα
πάνω απ' το τώρα
ένας χρόνος ελαστικός
σαν την αλήθεια που ξέχασες
σαν το μικρό ψέμα που έπλασες
σαν ένα ακόμη παραμύθι

που αγαπώ.

©Silena, 10/8/2013