Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

Κωστής Παλαμάς

Κωστής Παλαμάς
Ένας Θεός


Ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός!
και το κορμί μου γίνεται ναός,
δεν είναι ως πρώτα φάτνη ταπεινή·
μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί,

το μέτωπο μου λάμπει σαν αστέρι...
Στο Θεό φανείτε τώρα, ήρθεν η ώρα,
από τ' άγνωστα μυστικά σας μέρη,
Μάγοι, φέρτε στο Θεό τα πλούσια δώρα.

Φέρτε μου Μάγοι —θεία βουλή το γράφει—
τη σμύρνα της ελπίδας, το λιβάνι
της πίστης, της αγάπης το χρυσάφι
Μυστήρια τέτοια ανθρώπου νους δε βάνει!

Και σεις, Θρόνοι πανάχραντοι, αγγελούδια,
στην καρδιά μου —στην κούνια του— σκυμμένα,
με της αθανασίας τα τραγούδια
υμνολογείτε εσείς τη θεία τη γέννα.

Μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί,
και το κορμί μου, φάτνη ταπεινή,
βλέπω κι αλλάζει, γίνεται ναός·
ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός!

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

Ho Xuan Huong

autumn leaves
by Silena
Aquarelle



Autumn Landscape

Drop by drop rain slaps the banana leaves.
Praise whoever sketched this desolate scene:

the lush, dark canopies of the gnarled trees,
the long river, sliding smooth and white.

I lift my wine flask, drunk with rivers and hills.
My backpack, breathing moonlight, sags with poems.

Look, and love everyone.
Whoever sees this landscape is stunned. 



Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

Ρέμβη

papier mâché
oil on canvas
@Silena


Ρέμβη
@Silena, 18/7/2014

Τα μάτια της
στο τέρμα του ορίζοντα έχουν ξεχαστεί
εκεί όπου καταθέτει την ψυχή της
δίχως να ζητήσει τίποτα
Ακριβώς μπροστά της
έχει την ίδια την ομορφιά
Μια ομιχλώδης ρέμβη
καθώς η ύπαρξή της
με τ' ουρανού το ξεφάντωμα ενώνεται

Reverie
@Silena, 18/7/2014

Her eyes
have been forgotten at the end of the horizon
where she's depositing her soul
without asking anything
Just in front of her
has the beauty itself
A misty reverie
as her existence
has been united with sky's spree


Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

υπόσχεση στη μέρα και στη νύχτα

                           deep in a dream
                                 by Silena


ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΣΤΗ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ
@Silena, 2014


Πιο πολύ γι' αυτό ανακατεύω στο στόμα τις λέξεις
πότε με τη γλώσσα πότε με τη μνήμη
στεγνή από τον καιρό
και καθώς διανύω με μάτια κουρασμένα
μα με δίψα αχόρταγη
τη ζωή

υπόσχομαι στη μέρα που γεννιέται
πως τον έρωτα 
δε θα προδώσω ποτέ
σαν είν΄αληθινός

Δεν κοιμάμαι
καρτερώ 
και φυλάω στη χούφτα 
ένα σωρό δάκρυα και δυο κορμιά
γυμνά

Είμαι η γυναίκα
πλαγιάζω εξόριστη με τα χέρια ανοιχτά
και με πείνα ακόρεστη

υπόσχομαι στη νύχτα που γεννιέται 
τούτη δω τη μικρή στιγμή
πως τον έρωτα 
δε θα προδώσω ποτέ
σαν είν' αληθινός

****************

PROMISE TO THE DAY AND NIGHT
@Silena, 2014


PROMISE TO THE DAY AND NIGHT

More for this I mix to the mouth the words
sometimes with the tongue, other times with the memory
dry by the weather
and as I walk into life, with tired eyes
but with insatiable thirst

I promise, to the day is born
that I will never betray
love
if it is true

I do not sleep
I endure
and in my handful I guard
a pile of tears and two bodies
bare

I am the woman
recline exiled, with hands open
and insatiable hunger

I promise, to the night is born
this little moment
that I will never betray love
if it is true

(πρώτη δημοσίευση στο Vakxikon)

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Οικειότητα / Intimacy

Οικειότητα
@Silena

Αυτός ο ψίθυρος
με νερό ποταμού, μοιάζει
Από τα χέρια κυλάνε
λέξεις
νοήματα
στιγμές
απροσδόκητο κόκκινο
και μοβ και μπλε βαθύ
του ποταμού, της νιότης, της θύμησης

και μπρος στα μάτια
τα έκπληκτα
με θάρρος κι ανάσα γοργή
η οικειότητα 
που φθάνει
τη φέρνει η βροχή
και ...
Αυτός ο ψίθυρος
που μοιάζει με νερό ποταμού

Αλλάζω
έρχομαι πιο κοντά να δω
ν'αγγίξω
τ' απροσδόκητο κόκκινο
και μοβ και μπλε βαθύ
και κρατώ τα χέρια
στα χέρια μου
κι αναστενάζω βαθιά


Intimacy
@Silena

This whisper
a river whispering water
From the hands , are flowing
words
meanings
moments
unexpected red
and purple and deep blue
the blue, of the river, of youth, of remembrance

and there
just in front of the astonished eyes
with brave and fast breath
the intimacy
is coming
the rain brings it, closer
and ...
This whisper
a river whispering water

I'm changing
I'm coming closer to see
to feel
to touch
this unexpected red
and purple and deep blue
and I keep the hands
into my hands

and I sigh deeply

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Η ανορεξία της ύπαρξης


Δεν πεινάω, δεν πονάω, δε βρωμάω
ίσως κάπου βαθιά να υποφέρω και να μην το ξέρω
κάνω πως γελάω
δεν επιθυμώ το αδύνατο
ούτε το δυνατό
τα απαγορευμένα για μένα σώματα
δε μου χορταίνουν τη ματιά.
Τον ουρανό καμιά φορά
κοιτάω με λαχτάρα
την ώρα που ο ήλιος σβήνει τη λάμψη του
κι ο γαλανός εραστής παραδίνεται
στη γοητεία της νύχτας.
Η μόνη μου συμμετοχή
στο στροβίλισμα του κόσμου
είναι η ανάσα μου που βγαίνει σταθερή.
Αλλά νιώθω και μια άλλη
παράξενη συμμετοχή∙
αγωνία με πιάνει ξαφνικά
για τον ανθρώπινο πόνο.
Απλώνεται πάνω στη γη
σαν τελετουργικό τραπεζομάντιλο
που μουσκεμένο στο αίμα
σκεπάζει μύθους και θεούς
αιώνια αναγεννιέται
και με τη ζωή ταυτίζεται.
Ναι, τώρα θέλω να κλάψω
αλλά στέρεψε ως και των δακρύων μου η πηγή.

"Η ανορεξία της ύπαρξης", 2011

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Διονύσιος Σολωμός

Ἡ Ἡμέρα τῆς Λαμπρῆς

«ξημερώματα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, δίκαια ἡ κριτικὴ τὸ θεώρησε ὡς τὴν πιὸ ἄρτια ἀπόδοσι τῆς μεγάλης γιορτῆς τῶν ὁρθοδόξων στὴ νεοελληνική ποίησι.»

Καθαρότατον ἥλιον ἐπρομηνοῦσε
Τῆς αὐγῆς τὸ δροσάτο ὕστερο ἀστέρι,
Σύγνεφο, καταχνιά, δὲν ἀπερνοῦσε
Τ΄ οὐρανοῦ σὲ κανένα ἀπὸ τὰ μέρη·
Καὶ ἀπὸ κεῖ κινημένο ἀργοφυσοῦσε
Τόσο γλυκὸ στὸ πρόσωπο τ’ ἀέρι,
Ποὺ λὲς καὶ λέει μὲς στῆς καρδιᾶς τὰ φύλλα:
Γλυκειὰ ἡ ζωὴ κι ὁ θάνατος μαυρίλα.

Χριστὸς ἀνέστη: Νέοι, γέροι καὶ κόρες,
Ὅλοι, μικροὶ μεγάλοι, ἑτοιμαστεῖτε·
Μέσα στὲς ἐκκλησιὲς τὲς δαφνοφόρες
Μὲ τὸ φῶς τῆς χαρᾶς συμμαζωχτῆτε·
Ἀνοίξετε ἀγκαλιὲς εἰρηνοφόρες
Ὀμπροστὰ στοὺς Ἁγίους καὶ φιληθῆτε·
Φιληθῆτε γλυκὰ χείλη μὲ χείλη,
Πέστε Χριστὸς Ἀνέστη ἐχθροὶ καὶ φίλοι.

Δάφνες εἰς κάθε πλάκα ἔχουν οἱ τάφοι,
Καὶ βρέφη ὡραῖα στὴν ἀγκαλιά οἱ μαννάδες.
Γλυκόφωνα, κοιτώντας τὲς ζωγραφι-
σμένες εἰκόνες, ψάλλουνε οἱ ψαλτάδες·
Λάμπει τὸ ἀσήμι, λάμπει τὸ χρυσάφι
ἀπὸ τὸ φῶς ποὺ χύνουνε οἱ λαμπάδες·
Κάθε πρόσωπο λάμπει ἀπ' τὸ ἀγιοκέρι,
Ὁποῦ κρατοῦνε οἱ Χριστιανοί στὸ χέρι.

Πηγή: Διονυσίου Σολωμοῦ, Ἄπαντα, τόμος πρῶτος,
Ποιήματα, Ἐκδόσεις Ἴκαρος, Θ’ Ἔκδοσις, Ἀθῆναι 2006, σελ. 185-186.


Τρίτη, 1 Απριλίου 2014

Aπρίλης


Oυρανός τρωτός 
κυνηγητό ανελέητο 
του ανέμου με τα σύννεφα
Παιδιά που τρέχουν γελώντας δυνατά

Αδάμαστο φως
παιχνίδι του ήλιου 
με των δέντρων τα φύλλα
Παιχνίδι ερωτικό

Γη δεκτική
Μάνα, Γυναίκα
γεννάει ζωή, υπομένει, επιμένει, 
τον καρπό ευλογεί
με τα χείλη ανοιχτά, τα χέρια ζεστά

Τον Απρίλη θα ρθω
Τον Απρίλη θ'αγγίξω την κρύα πληγή
Κάτω από 
τον τρωτό ουρανό 
τ'αδάμαστο φως θερμαίνει τη γη
δεκτική σαν του Απρίλη τη νιότη
εύφορη σαν του Απρίλη τη γη


by Silena, 1/4/2014



Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Jacques Prévert

Ζακ Πρεβέρ
Εισαγωγή - Μετάφραση - Σχόλια:
Δέσποινα Καποδίστρια
[Αναδημοσίευση από τα Τετράμηνα, τχ. 76-81, Άνοιξη 2007, σ. 5947-5956]

ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

Πήγα στην αγορά με τα πουλιά
Κι αγόρασα πουλιά
Για σένα
αγάπη μου
Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια
Κι αγόρασα λουλούδια
Για σένα
αγάπη μου
Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά
Κι αγόρασα αλυσίδες
Βαριές αλυσίδες
Για σένα
αγάπη μου
Και μετά πήγα στην αγορά με τους σκλάβους
Και σ’ έψαξα
Αλλά δε σε βρήκα
αγάπη μου

ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΑΜΜΟΣ

Δαιμόνια και θαύματα
Άνεμοι και παλίρροιες
Η θάλασσα αποτραβήχτηκε ήδη μακριά
Κι εσύ
Σαν ένα φύκι απαλά χαϊδεμένο απ’ τον άνεμο
Στην άμμο του κρεβατιού δε βρίσκεις ησυχία καθώς ονειρεύεσαι
Δαιμόνια και θαύματα
Άνεμοι και παλίρροιες
Η θάλασσα αποτραβήχτηκε ήδη μακριά
Αλλά μέσα στα μισόκλειστά σου μάτια
Έμειναν δυο μικρά κύματα
Δαιμόνια και θαύματα
Άνεμοι και παλίρροιες

Δυο μικρά κύματα για να με πνίξουν.

Πηγή: ΕΔΩ

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

Οι Φράσεις



Μοιράζονται οι άνθρωποι;

Μέσα σε λέξεις και θολά τοπία
μπερδεύονται οι γλώσσες
Tα νοήματα παραστρατούν

Ωραίο ν’ανοίγεις το στόμα
κι ούτε μία λέξη να μη βγαίνει
Κι όμως
Nα κοντοστέκονται εκεί
στην άκρη από τα χείλη
Τόσες πολλές
διάφανες
πραγματικές
Λέξεις

Είναι εκεί
μα μόνο εσύ το γνωρίζεις
Μόνο εσύ τις ακούς

Μ’ αρέσει αυτό

Κι εγώ με τέτοιο τρόπο σου μιλώ
Με λέξεις άηχες
με πολλά κενά
με πολλές σιωπές

Κι εσύ με τέτοιο τρόπο μου μιλάς
Με τα μάτια σου
με τα χέρια σου που διατρέχουν όλες μου τις μνήμες
Ακόμη και τις πιο οδυνηρές

Παιχνίδι λες είναι
είναι ένα παιχνίδι
Να καταλάβεις τον άλλο απ’ τις σιωπές του
Από τις παύσεις του
Και να ‘χεις εκείνη τη στιγμή την τόλμη
Να καταγράψεις στη δική σου μνήμη τις αόρατες ανάγκες του
Τους ανεπαίσθητους ψίθυρους της ψυχής του
Να μπερδευτείς, μαζί τους
Να γίνεις ένα, μαζί τους
Να λιώσεις, μαζί τους

Να πάρεις στα χέρια σου τις λέξεις
Εκείνες τις άηχες λέξεις
να τις κρατήσεις με σεβασμό
να τις θωπεύσεις με τρυφεράδα ανείπωτη

Να πάρεις στα χέρια σου και την ψυχή
που διψάει

Μοιράζονται οι άνθρωποι 
όταν αγαπούν και αγαπιούνται αληθινά



©Silena, 22/1/2014 

Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

MELODY GARDOT



Your eyes may be whole
but the story I'm told
is that your heart is as black as night
your lips may be sweet
such that i can't compete
but your heart is as black as night

i don't know why you came along
at such a perfect time
but if i let you hang around
I'm bound to lose my mind
cuz your hands may be strong
but the feeling's all wrong
your heart is as black as night

your heart is as black

oh, your heart is as black as night...

Παρασκευή, 3 Ιανουαρίου 2014

Ρόμπερτ Ροζντέστβενσκι



-Να σου δώσω έρωτα;
-Δώσε μου!
-Είναι βρώμικος. .
-Δώσ’ τον μου βρωμισμένο!
-Να μαντέψω θέλω . .
-Μάντεψε.
-Θέλω να ρωτήσω ακόμη . . .
-Ρώτησε!
-Ας υποθέσουμε ότι χτυπώ …
-Θα σου ανοίξω!
-Ας υποθέσουμε ότι σε καλώ …
-Θα έρθω!
-Κι αν σε περιμένει συμφορά;
-Στη συμφορά!
-Κι αν σε ξεγελάσω;
-Θα σε συγχωρήσω!
-«Τραγούδα!» θα σε προστάξω . . .
-Θα τραγουδήσω!
-Κλείσε την πόρτα σου στον φίλο . . .
-Θα την κλείσω!
-Θα σου πω: σκότωσε! . .
-Θα σκοτώσω!
-Θα σου πω: πέθανε!. .
-Θα πεθάνω!
-Κι να πνιγώ;
-Θα σε σώσω!
-Κι αν πονάς;
-Θα υπομένω!
-Κι αν άξαφνα – τοίχος;
-Θα το μεταφέρω!
-Κι αν – κόμπος;
-Θα τον κόψω!
-Κι αν εκατό κόμποι;
-Και τους εκατό!
-Να σου δώσω έρωτα;
-Έρωτα!
-Δεν πρόκειται!
-Γιατί;
-Γιατί δεν αγαπώ
Τους σκλάβους.

1969

Μετάφραση από τα ρωσικά Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης ©


ΠΗΓΗ: εδώ